|
ما زنان همان 47درصد از جمعیت این استان هستیم که تنها در برخی موارد انگشتشمار با مردان برابریم مثلاً حق رأی در دوران انتخابات، با اینکه درباره ما گفته میشود اهل دانشیم و این روزها پا به پای مردان در اجتماع حضور داریم و سره را از ناسره میشناسیم، اما هنوز نه حق طلاق داریم نه ادامه تحصیل، نه حضانت و نه مسکن و نه حتی در برخی موارد اجازه اعتراض به قوانین دست و پاگیری که مانع میشود هم مادر باشیم و هم یک زن شاغل!
زنانی که تنها در شعار مسئولان حقوقشان جاخوش کرده و در عمل نصف هر چیزی هستند نصف دیه، نصف ارثیه پدری و درنهایت حتی در دریافت حقوق و مزایا هم نصف از مردانی هستیم که پا به پایشان در این سازمان و آن ارگان کار میکنیم، این داستان زمانی دردناکتر میشود که بسیاری از بخشهای خصوصی این روزها جمعیت بیشتر کارکنانشان را ما زنان تشکیل میدهیم یعنی همان افرادی که هم توقعند، اهل کارند، زیاد از قوانین کار سررشته ندارند و اهل جدال با کارفرما نیستند. با اینکه نیمی از جمعیت همدان را به نام ما ثبت کردهاند؛ اما در ادارات سهم مدیریتی چندانی نداریم، در شورا نماینده نداریم و حتی با اینکه یک اسم تشریفاتی مدیر بانوان در هر اداره دولتی به نام ما زدهاند بیشتر در ظاهر کار اجرایی ماندهایم و کمتر به اصلاح زیرساختهای مورد نیازمان در ادارات و ارگانهای دولتی توجه شده است.
ما زنان که پر مسئولیتترین وظیفه اجتماعی را با نام مادر به یدک میکشیم؛ اما در هیچ فرم ثبتنام فرزندانمان سهمی نداریم و همین چند وقت پیش هم درصدد بودند که حتی کارنامه فرزندانمان را هم از ما دور کنند، ما زنانی که وقتی با برچسب قتل ناموسی عمرمان به پایان میرسد قاتلمان با رأی و نظر پدر و جد پدری بخشیده میشود چراکه ما مرتکب بیآبرویی خانواده شدیم و مستحق مرگیم!
ما جمعیت 47درصدی استان که پای گازهای خوراکپزی، روزهای پرکار اسفندماه را به شب میرسانیم و روز بعد باز در همان کالبد کلیشه زن مستقل اجتماعی که به خوردمان دادهاند وارد کار میشویم و تا امانمان را نبریم دست نمیکشیم.
امروز روز جهانی ما 47درصد جمعیت این استان است که حداقل خواستههایمان کاهش زمینههای خشونت علیه زنان و اصلاح نگرشها نسبت به جایگاه خانوادگی و اجتماعیمان، افزایش امنیت زنان در محیط کار و محیط اجتماعی و افزایش کارآمدی اجتماعی، حل مشکلات قضائی مربوط به آیین دادرسی مرتبط با زنان، بالابردن وضعیت بهداشت و درمان زنان بهخصوص در مناطق فاقد امکانات بهداشتی و حمایتهای مالی از زنان بدسرپرست و بیسرپرست و هموارکردن مسیر مشارکت فعال و برابر زنان بهمثابه حقوق شهروندی در عرصههای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی، فارغ از جناحبندیهای سیاسی است.
|
