|
یکی از چالش‌های نظام اداری ایران موازی کاری است و هر اندازه دولت از کوچک سازی دولت سخن می‌گوید و در این زمینه اقداماتی را عملیاتی می‌کند از موازی کاری کاسته نشده و حتی افزایش نیز می‌یابد.
در بسیاری از امور به ویژه حوزه‌های حساسی مانند فرهنگ، جمعیت و آسیب‌های اجتماعی این موازی کاری دلیلی شده تا سیاست‌ها به خوبی اجرایی نشود و دستگاه‌ها تنها به دنبال اعتبارات برای اجرای برنامه‌های بی‌هدف و گزارش محور و دلخوشی به نتایج گزارش‌هایی باشند که با واقعیت فاصله بسیاری دارد.
سخنگوی کمیسیون امور داخلی کشور در مجلس با انتقاد از تعدد نهادهای موازی و تداخل وظایف در نظام اجرایی کشور، تأکید کرده؛« برای عبور از بروکراسی فلج‌کننده، باید با یک جراحی ساختاری، وحدت فرماندهی و مسئولیت‌پذیری را جایگزین موازی‌کاری‌ها کرد.
ولی‌الله بیاتی با اشاره به چالش‌های ساختاری در فرآیندهای مدیریتی کشور، خواستار بازنگری جدی در نظام تصمیم‌گیری و اجرای کشور شده و با انتقاد از تعدد نهادهای متداخل در امور اجرایی، گفته؛ پارادوکس عجیبی در ساختار اداری ما وجود دارد؛ هنگام اختصاص بودجه و امتیازات، ده‌ها نهاد موازی خود را مسئول می‌دانند، اما زمانی که نوبت به پاسخگویی در برابر چالش‌ها و پذیرش مسئولیت می‌رسد، هیچ‌کدام مسئولیت‌پذیر نیستند. نبود هماهنگی و تعدد متولیان به یک معضل فراگیر تبدیل شده است و حل چنین گره‌های کوری، نیازمند جراحی کلان در نظام تصمیم‌گیری و مدیریت کشور است. باید از این مقطع حساس برای بازسازی ساختارهای ناکارآمد استفاده کنیم. بروکراسی پیچیده و ناکارآمد، اکنون به دیواری میان تصمیم‌گیران سیاسی و ظرفیت‌های عظیم مردمی‌تبدیل شده است. تداخل وظایف، تعارض منافع و نگاه‌های بخشی، عملا روند توسعه را با اختلال مواجه کرده و مانع بهره‌گیری مطلوب از ظرفیت‌های داخلی شده است. ما نیازمند تغییر میدان به سمت مدیریت بحران هستیم؛ تغییری که می‌تواند به انسجام بیشتر در عملکرد دستگاه‌ها و تمرکز ظرفیت‌های کشور کمک کند. برای هر پروژه یا اقدام ملی باید یک متولی واحد و مشخص تعیین شود. تعدد شوراها، کمیته‌های موازی و کارگروه‌های ناکارآمد که فرآیند تصمیم‌گیری را با اختلال مواجه کرده‌اند، باید ساماندهی و در موارد لازم حذف شوند تا مسئولیت‌پذیری جایگزین سردرگمی‌و موازی‌کاری‌های فعلی شود.»
آنچه از این اظهارات و اظهارات مشابه که این روزها افزایش یافته درک می‌شود، درک ضرورت تغییر در روند تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی و اجرا است، تغییری که مردم نیز خواهان آن هستند تا روند کارها با متولی مشخص پیش رود و از موازی کاری ناراضی‌ساز پیشگیری شود.
امروز جایگزینی مسئولیت‌پذیری به جای موازی کاری از اموری است که می‌تواند رضایتمندی در کشور را افزایش داده و ارتقا تاب‌آوری اجتماعی را به دنبال داشته باشد.
|
