|
نزدیک به ۵۰ سال پیش و پس از تخریب بسیاری از آثارفرهنگی در جنگ جهانی دوم به پیشنهاد هلند به سازمان ملل قانونی برای حفاظت از میراث فرهنگی کشورها تصویب شد و پس از آن الحاقات دیگری به آن اضافه شد مبنی بر اینکه هرگونه تخریب آثار؛ جنایت جنگی به حساب میآید.
به گزارش همدان پیام؛ آثار و سایتهایی که در فهرست یونسکو قرار میگیرند براساس کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو متعلق به تمام انسانهای زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص محسوب میشوند دولتها موظف به حفظ و نگهداری از این آثار هستند.
اما گذشته از حفاظت میراث فرهنگی که باثبت آن در حافظه جهانی میسر میشود، ثبت جهانی شدن آثار چه منافع و مزایای دارد یا به دیگر سخن چرا اهمیت دارد؟
جهانی شدن یک اثر فارغ از حفاظت و نگهداری آن اثر بر جنبههای اقتصادی، فرهنگی و معرفی اثر تأثیر مستقیم دارد. به طور کلی مزایای ثبت جهانی یک اثر را میتوان در قالب ارتقاء و بهبود به 8گروه «مشارکت علمی و عملی»، «سرمایههای اجتماعی»، «افتخارملی»، «کمکهای مالی و وامهای مشخصه»، «حفاظت از آثار»، «آموزش»، «باززندهسازی و اصلاح شرایط موجود» و «گردشگری» دستهبندی کرد؛ در کنار این دستهبندیها می توان اعزام کارشناسان متخصص به محوطهها؛ دریافت کمکهای بینالمللی و وامهای بلاعوض را نیز اضافه کرد.
اما؛ کارکرد اصلی ثبت جهانی آثار که بسیاری از سیاستمداران را علاقمند به این موضوع میکند پس ازگردشگری این است تا ثابت کنند کشورشان کشوری ریشهدار است و در تأسیس تاریخ بشریت نقش داشته است. اما؛ گردشگری و درامدزایی مهمترین منفعت از ثبت آثار جهانی است.
آگاهیرسانی و اطلاعرسانی به جامعه جهانی سبب افزایش فعالیتهای گردشگری خواهدشد؛ امروزه؛ برای گردشگران بینالمللی بسیار مهم است که به بازدید از یک اثر جهانی بپردازند. آنها احساسات هویتی خود را در آثار جهانی جستوجو میکنند.
ثبت یک اثر جهانی نوعی تبلیغ برای مقصد به حساب میآید و متولیان کشورها سعی میکنند برای جذب گردشگران بیشتر به آن منطقه زیرساختهای لازم از جمله راههای دسترسی، ارتباطی، حمل ونقل جادهای ریلی، هوایی، مراکز اقامتی،پذیرایی را به نحو احسن تکمیل و آماده کنند.
جامعه محلی که بالاترین سهم را میتواند از ثبت جهانی یک اثر داشته باشد با سرریز شدن گردشگران به بهبود اقتصادی دست مییابد و برای فروش محصولات منطقه خود کسب وکارهای کوچک را شکل میدهند و با توزیع درامد، کیفیت زندگی مقصد در بعد اقتصادی و بهداشتی بهبود مییابد؛ و با توجه جامعه جهانی، کارشناسان سعی میکنند به آموزش جامعه محلی در زمینههای فرهنگی و حفاظتی بپردازند و کمکم جامعه محلی ایستا به جامعه محلی پویا تبدیل میشود و چون دیگر جامعه محلی از ثبت جهانی اثر سود میبرد به حفاظت ازآن نیز اقدام خواهد کرد.
گذشته از این موارد براساس پژوهشهای انجام شده تصویرذهنی گردشگران بینالمللی از یک مقصد در تصمیم به سفر، رفتار در حین سفر و قصد انجام سفرهای مجدد را رغم میزند و ثبت یک اثر جهانی در یونسکو به خوبی میتواند برتصویر ذهنی گردشگران تأثیر بگذارد. ثبت یک اثر جهانی میتواند به برندیگ آن مقصد یا کشور منجر شود همانند ایتالیا که با ثبت بیشترین آثار جهانی، خود را به عنوان صاحب نام در معماری برند کرده است.
امروزه؛ سیاستمدارن و متولیان کشورمان نیز به خوبی اهمیت ثبت جهانی آثار را درک کردهاند و بر تعداد ثبت آثار بیشتر همت میگمارند هرچند که ممکن است دراین بین در ثبت تعدادی از آثار غفلت کنند و مزایای آن را به دیگرکشورها واگذار کنند، اما 24سال سکوت ایران را تکرار نخواهند کرد.
۲۴ سال سکوت ایران به دلایل انقلاب، جنگ و تبعات ناشی از آن فرصت زیادی را از ایران برای حضور در حافظه جهانی گرفت. ایران 3سال پس از تشکیل کنوانسیون در دومین اجلاس یونسکو در سال ۱۹۷۵ میلادی به همت پرفسور شهریار عدل تنها توانسته بود میدان نقش جهان اصفهان، چغازنبیل و تخت جمشید(پرسپولیس) راثبت جهانی کند و پس از دوره گذار ۲۴ ساله روند ثبت آثار کمی در ایران سرعت گرفته است.
|
