|
امروز در همدان، سالنهایی که قیمت پایه اجاره آنها ۳۰ میلیون تومان تعیین شده، در مزایده با اجاره ماهانه ۹۰ میلیون تومان واگذار میشوند. در برخی موارد نیز رقم اجاره برخی سالنهای ورزشی به ماهانه ۱۶۰ میلیون تومان رسیده است؛ ارقامی که بهخوبی نشان میدهد در این مدل واگذاری، اولویت دیگر ورزش نیست، بلکه صرفاً درآمدزایی است.
به گزارش مهر، بدیهی است بهرهبرداری که یک سالن ورزشی را با چنین ارقام سنگینی در اختیار میگیرد، ناچار است برای جبران هزینهها قیمتها را افزایش دهد؛ در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان انتظار داشت سالن ورزشی با رویکرد توسعه ورزش، استعدادیابی یا حمایت از جوانان و نوجوانان اداره شود. بهرهبردار، پیش از هر چیز، به بازگشت سرمایه و کسب سود فکر میکند و این به معنی گران شدن ورزش است.
این گرانی فقط در ورزش همگانی وجود ندارد بلکه بر پیکره ورزش قهرمانی نیز ضربه وارد کرده است. زمین چمن شهید شمسیپور همدان که روزگاری در اختیار هیأت فوتبال بود و میتوانست به عنوان یکی از زیرساختهای مهم توسعه فوتبال استان ایفای نقش کند، امروز در مزایده به بخش خصوصی واگذار شده است.
مسأله اصلی آنجاست که در فرایند فعلی، مزایده براساس بالاترین قیمت شکل میگیرد و همین موضوع باعث شده اماکن ورزشی نه به افراد متخصص و دلسوز ورزش، بلکه به کسانی واگذار شود که توان مالی بیشتری دارند. در این میان، آنچه کمتر دیده میشود، ماهیت اجتماعی، فرهنگی و سلامتمحور ورزش است.
ورزش را نمیتوان صرفاً با منطق دخل و خرج اداره کرد. سالن ورزشی، زمین فوتبال یا مجموعه تمرینی فقط یک ملک تجاری نیست که هرکس رقم بیشتری پرداخت کرد، آن را در اختیار بگیرد. این فضاها بخشی از سرمایه عمومی جامعه هستند و کارکرد آنها باید در خدمت سلامت مردم، نشاط اجتماعی، کاهش آسیبهای اجتماعی و رشد ورزش قهرمانی باشد.
امروز در صورتی که سالنها یکی پس از دیگری با اجارههای نجومی واگذار شوند، فردا باید شاهد کاهش حضور مردم در ورزش، افت فعالیت هیأتهای ورزشی، محدود شدن فرصت تمرین برای ورزشکاران و از بین رفتن استعدادهای ورزشی باشیم.
این همان نقطهای است که بسیاری از فعالان ورزشی از آن به عنوان «تیر خلاص به ورزش» یاد میکنند؛ قانونی که در ظاهر برای واگذاری و بهرهوری تصویب شده، اما در عمل به عاملی برای فلج شدن ورزش تبدیل شده است.
بیتردید قانونگذار باید در این روند و در اصل این قانون بازنگری جدی داشته باشد. اگر قرار است اماکن ورزشی واگذار شوند، باید معیارهایی فراتر از بالاترین قیمت در نظر گرفته شود؛ معیارهایی مانند تخصص ورزشی، سابقه فعالیت، برنامه بهرهبرداری، تعهد به توسعه ورزش همگانی و حمایت از ورزشکاران.
در غیر این صورت، ادامه این واگذاریها نهتنها ورزش همدان، بلکه همین ورزش نیمهجان و دستوپا شکسته کشور را نیز به ورطه نابودی خواهد کشاند.
رئیس هیأت ورزشهای همگانی همدان با اشاره به مسائل و چالشهای حوزه ورزش همگانی، اظهار کرد: وقتی سالنی با ۳ تا ۴ برابر قیمت پایه در مزایده اماکن ورزشی واگذار میشود، در نهایت ورزش آسیب میبیند.
هادی سبزواری افزود: وقتی یک سالن ورزشی با رقم بالایی رقمی به بهرهبردار واگذار میشود، این بهرهبردار از آن سالن ورزشی به دنبال درآمدزایی و جبران هزینهها است و این موضوع با ماهیت ورزش همگانی سازگار نیست.
رئیس هیأت ورزشهای همگانی همدان با بیان اینکه ورزش همگانی نیازمند بسترهای رایگان است، تصریح کرد: متأسفانه یکی از مشکلات اساسی ما، واگذاری سالنهای ورزشی به بخش خصوصی است؛ موضوعی که با مصوبه مجلس انجام شده اما به نظر میرسد کارشناسی دقیقی پشت آن نبوده است.
وی گفت: وقتی سالنها در اختیار بخش خصوصی قرار میگیرد، ورزشهای همگانی به حاشیه میروند و دیگر امکان استفاده آسان و ارزان از این فضاها وجود ندارد.
سبزواری ادامه داد: البته اکنون از ساعت ۶ تا ۸ صبح امکان استفاده از سالنهای تحت امر وزارت ورزش برای ورزش همگانی وجود دارد، اما در سایر ساعات این امکان فراهم نیست و در بقیه ساعات روز باید برای استفاده از سالنها هزینه پرداخت شود.
وی خاطرنشان کرد: وقتی برای ورزش همگانی هزینهتراشی شود، اساس این ورزش که باید در دسترس عموم مردم باشد، زیر سؤال میرود.
رئیس هیأت ورزشهای همگانی همدان تأکید کرد: امیدواریم دولت و نمایندگان مجلس نگاه ویژهای به این موضوع داشته باشند و برای اصلاح این روند اقدام کنند.
|
