|
انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری چهاردهم برخلاف انتظار به خط پایان نرسید و 2کاندیدای راه یافته به مرحله دوم( پزشکیان و جلیلی) باید با یکدیگر رقابت کنند تا نهمین رئیس جمهور روز جمعه ۱۵تیرماه مشخص شود.
گذشته از نتایج به دست آمده در مرحله نخست، نکته قابل تأمل اما ثبت مشارکت ۴۰درصدی است که پایینترین سطح مشارکت در ادوار مختلف انتخابات ریاست جمهوری محسوب میشود.
اینکه ۶۰ درصد واجدین شرایط پای صندوق های رأی نیامدند، ریشه در عوامل مختلفی دارد که باید در جای خود مورد بررسی و مداقه قرار گیرد.
اکثریت همواره تعیین کننده است و در هر انتخاباتی آنچه از صندوقها بیرون میآید، باید از نصاب بالایی برخوردار باشد.
از این رو نمی توان نسبت به کسانی که همچنان قهر با صندوق را انتخاب کردهاند، بیتفاوت بود. اتفاقاً کنار کشیدن آنها از صحنه خود چالشی جدی است و نمیتوانیم به راحتی از کنارش بگذریم.
آنچه مهم است این که صدای آنان شنیده شود، به دغدغههایشان توجه شود.
قانع کردن آن ۶۰ درصد برای حضور در صحنه انتخاب مهمترین مسأله امروز جامعه است.
رأی آن ۶۰ درصد خیلی مهم و تعیین کننده است و چنانچه تصمیم به مشارکت بگیرند، زمینه ساز تحولی شگرف خواهند شد.
بارها در خصوص دلایل قهر با صندوق گفتهاند و نوشتهاند و نمیخواهیم تکرار مکررات داشته باشیم، اما از یک نکته مهم نباید غافل شد و آن شکلگیری باوری است که هر شهروندی را از تأثیرگذاری رأی او مطمئن میکند.
این باور گرچه در بخش قابل ملاحظهای همچنان وجود دارد، اما بپذیریم که خیلیها احساس می کنند رأی آنها تأثیری در بهبود اوضاع ندارد، در حالی که اگر چنین باوری در بین شهروندان به ویژه آن ۶۰ درصد شکل بگیرد و نهادینه شود، فوج فوج به سمت صندوقهای رأی خواهند رفت. به هر حال در چنین شرايطي که یک انتخابات بسیار مهم برگزار می شود و مشارکت حداکثری در آن مهم و تأثیرگذار است، اقناع افکار عمومی برای شرکت در انتخابات از اهمیت بسزایی برخوردار است تا انگیزه اغلب شهروندان برای مشارکت بالاتر رود و در مرحله دوم شاهد تغییر در نصاب مشارکت باشیم.
|
