|
در روزهای اخیر سپهر سیاست داخلی شاهد رویدادهایی بوده که بر اساس آن میتوان نزدیک شدن به پایان ماه عسل دولت پزشکیان را اعلام کرد و بهرغم شعار وفاق در انتظار تحولات بعدی که میتواند با حواشی همراه باشد، بود.
2هفتهای است که مجلس در طرحی ابتکاری سهشنبههای نظارتی را فعال کرده است و با دعوت از وزرا و مسئولان دولتی موارد نظارتی خود را اعمال میکند
تا به اینجای کار اشکالی وارد نیست اما تلاش مجلس بر اعمال نظر خود بدون توجه به قوانین با طرح نظارت موضوعی است که می تواند چالش برانگیز بوده و حاشیه ساز شود.
در مورد آخر تأکید رئیس مجلس بر تأمین منابع از سوی رئیس سازمان برنامه وبودجه برای برخی پرداختها در شرایطی که مجلس محلی برای این تأمین اعتبار مشخص نکرده و در اجرای قانون دولت باید لایحه به مجلس ارسال و مجوز لازم برای تأمین منابع و هزینه کرد در این حوزه ها را دریافت کند، همان رفتارهای چالش برانگیز است.
موضوعی که با اعتراض رسانههای دولت به مجلس در نقد نپذیرفتن لایحه دولت همراه شده است.
در کنار این تغییر رفتار مجلس، برخی فعالان ستادهای پزشکیان نیز از بی توجهی دولت و وزرا به آنها انتقاد دارند و برخی کارزار دفاع از حقوق فعالان ستادها را راهاندازی کرده و به دنبال یادآوری وعدههای رئیسجمهور به فعالان ستادها هستند.
آنچه به این فضا در کنار بی توجهی وزارت کشور به نظرات ستادها در انتخاب استانداران و مدیران بیشتر دامن زده دیدار رئیسجمهور با سران جبهه پایداری در کنار بی دیداری با اعضای ستادهای خود بوده است.
دولت در شرایطی قرار دارد که از یک طرف مجلس با اهرم نظارت بر فشارهای خود برای گرفتن امتیاز از دولت افزوده و در مواردی طرفداران دولت از فشار نمایندگان در انتصابات و انتخاب استاندار سخن میگویند و از طرف دیگر بی توجهی دولت و وزرا به فعالان ستادها طرفداران دولت را ناامید کرده و امکان ریزش آنها را افزایش داده است.
در چنین شرایطی دولت با مأموریت دادن به عبدالعلی زاده و اضافه کردن او به ساختار انتخاب استانداران به دنبال افزایش نقش ستادها رفته هر چند مشخص نیست این حضور در شرایطی که دیدگاههای ذوالفقاری، معاون امنیتی اسبق وزارت کشور و رحمانی فضلی، وزیر کشور روحانی بر این ساختار حاکم شده و ترکیب انتخاب استانداران را به شاخصهای امنیتی نزدیک کرده، به چه میزان میتواند مؤثر باشد.
آنچه مشخص است ماه عسل دولت و فعالیت در شرایط بیانتقادی از سوی مجلس و ستادها نزدیک به پایان است و اکنون دولت نیاز به مدیریت این فضا و ایجاد تعادل با مدیریت تعارضها و منافع دارد.
موضوعی که جمع آن بین مجلس اصولگرا و طرفداران به طور عمده اصلاحطلب دولت سخت است و شاید شعار وفاق با اجرای درست به این مدیریت کمک کند و فضا را برای کار دولت فراهمتر سازد.
موضوعی که در استان نیز اگر به خوبی مدیریت نشود حاشیهساز خواهد بود.
|
