|
امروزه در جهان مدیریت بر پایه اطلاعات به عنوان بهترین روش مدیریت شناخته میشود.
زیرا پایه تصمیمگیری و حرکت، اطلاعاتی است که درستی آن بررسی شده و به صحت آن اعتماد است.
البته موضوع بیاعتمادی به آمار و اطلاعات در جامعه همواره مطرح است اما ابزار کار و مبنای تصمیمگیری مدیران اطلاعات و آمار است و آنها نمیتوانند با بیان بیاعتمادی به آمار کار را تعطیل کنند.
ضمن آنکه مدیران می توانند برای جمعآوری اطلاعات و آمار، نظام بی نقصی در درون سازمان راهاندازی کرده و از آن بهرهبرداری کنند.
روشن است اطلاعات و آمار میتواند اولویتهای کاری مدیران را نیز مشخص کرده و به آنها بگوید که برای پاسخ به چه نیازی باید برنامهریزی کرده و برنامه را به درستی اجرا کنند.
با این اوصاف لازم است به اطلاعات و آماری که وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارائه داده دقت شود تا وضعیت سلامت ، بهداشت و درمان کشور بهتر مشخص شده و انتظارات بر اساس این وضعیت هماهنگ شود.
وزیر بهداشت با بیان اینکه سالانه ۵۰ هزار کودک بر اثر آلودگی هوا در کشور جان خود را از دست میدهند گفت:« اولویت مهم دست اندرکاران حوزه سلامت به خصوص دانشگاههای علوم پزشکی باید ارتقای سطح سواد سلامت مردم باشد تا عوامل محیطی مانند آلودگی هوا و حوادث ترافیکی که سالانه ۳۰ هزار مرگ و میر دارد، کاهش یابد. باید سطح سواد سلامت جامعه را افزایش و بیماریها را زود تشخیص دهیم، به عنوان مثال اگر ۵۰ درصد افراد دیابتی از بیماری خود بیخبر باشند این یعنی اینکه کلیه ، چشم و سایر اعضای بدن این افراد در حال تخریب است و آنها اطلاع ندارند.»
وی ادامه داده:« در دوره ای که وزارت بهداشت را تحویل گرفتم در حوزه سلامت شامل دارو و غیره ۹۷ هزار میلیارد تومان بدهی وجود داشت که نیاز به آسیب شناسی داشتیم تا مشکلات را برطرف کنیم. ۲۵ درصد مسائل حوزه سلامت راه حل دارد اما ۷۵ درصد مربوط به عواملی است که نیاز به همکاری بین بخشی دارد.»
در کنار این سخنان که مخاطب اصلی آن دانشگاههای علوم پزشکی کشور است سخنان محمد اسماعیل قیداری، رییس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی قابل تأمل است.
وی گفته؛« در حال حاضر دانشگاههای ما پول کافی و انگیزه ندارند. ساختار ما کهنه و قدیمی است. بحث مهم ما کمبود منابع مالی بوده که به شدت تهدید کننده است.»
این سخنان نشان میدهد وزیر بهداشت توانسته اطلاعات و آمار را به خوبی جمع آوری و با توجه به آنها برای حوزه کاری خود اولویت تعریف کند اما برای اجرای اولویت دل به دانشگاههایی بسته که بیانگیزه هستند و از ساختار قدیمی و کهنه رنج میبرند.
مشخص است وزیر بهداشت نمیتواند در چنین وضعیتی توفیقی در اجرای اولویتهای کاری خود داشته باشد و سطح سواد سلامت جامعه نه تنها افزایش نخواهد یافت بلکه ممکن است روندی کاهشی را نیز در این شرایط آغاز کند و وضعیت بهداشت و درمان جامعه از وضعیت فعلی نیز بدتر شود.
در چنین شرایطی انتظار میرود وزیر بهداشت پیشنیازی برای اجرای اولویتهای خود تعریف کند و آن پیشنیاز بازگشت شرایط پویایی و نشاط به دانشگاههای علوم پزشکی و خروج از شرایط بیانگیزگی فعلی است.
به نظر میرسد وزیر بهداشت کار سختی در پیش دارد مگر آنکه دانشگاههای استانی و مسئولان استانها به کمک وزیر بهداشت آمده و از برنامههای وی برای ارتقا سلامت جامعه حمایت کنند.
|
