|
■ «ائتلاف»، «نارضایتی مردمی»؛ «کاندیدای اصلح»
در ماههای منتهی به انتخابات اسفندماه مجلس، هر دو جریان اصولگرا و اصلاح طلب، مدام در حال زمزمه کلیدواژههایی هستند تا ضمن آسیب شناسی روند حرکتی پیشین، بدنه رای شان را نیز با تکیه بر همان کلیدواژه ها اقناع کرده و راهی صندوق های رای کنند.
دهم آذرماه که برسد زنگ آغاز رسمی انتخابات مجلس یازدهم در وزارت کشور به صدا در خواهد آمد، انتخاباتی که قرار است براساس آخرین اصلاحیه وارد شده بر قانون انتخابات برگزار شود که هم نیم نگاهی به منابع مالی و تبلیغاتی کاندیداها دارد هم تخلفات انتخاباتی را با دقت بیشتری زیر نظر دارد.
سیاسیون راست و چپ هم از چندماه گذشته در تکاپو هستند تا هم تکلیفشان برای نحوه ورود به انتخابات را مشخص کنند هم کاندیداهای نهایی خود برای فرستادن در میدان انتخابات را شناسایی و راهی محل ثبت نام کنند.
تکاپوهای انتخاباتی در اردوگاه راست و چپ
اصولگرایان روزهای حساستری نسبت به رقیب اصلاحطلب پشتسر میگذارند، بازگشت حداکثری به پارلمان برای آنها حکم آب حیات را پیدا کرده است. از همین روست که شورای وحدت بالاخره تن به محوریت جامعه روحانیت داده است و پایداریها هم گاهی پالس وحدت می دهند و گاهی خط و نشان می کشند. اما گویا قرار اینبار اصولگرایان بر سهم ندادن است، آنچنان که محمدرضا باهنر مدعی وار بگوید« از تهران یک لیست اصولگرا بیشتر بیرون نخواهد آمد.»
به گزارش خبرآنلاین، سوی دیگر اصلاح طلبان هستند که دیگر چندان از شرط و شروط گذاشتن برای نهادهای انتخاباتی حرفی به میان نمی آوردند و تلاش دارند فضا را برای به صحنه آوردن بدنه رای شان فراهم سازند. بدنه رایی که می خواهند آنها را مجاب کنند به لیستی رای دهند که هویتی یکدست اصلاح طلبانه دارد. گرچه در همین نقطه هم ان قلتهای زیادی مطرح است و برخی معتقدند در شرایط رخوت بدنه رای باید بازهم ائتلاف با میانه روها را ادامه داد.
کلیدواژهها قبل از شعارها آمدند
اما هر دو جریان چپ و راست در کنار طیف هایی که مستقلانه در عرصه سیاست حرکت می کنند این روزها در کنار تکاپوهای انتخاباتی شان تلاش دارند از شعارها و کلیدواژه هایی که قرار است در ایام انتخابات و تبلیغات علنی بر روی آنها مانور دهند رونمایی می کنند.
چه آنکه در ادوار مختلف انتخابات مجلس، در نهایت این کلیدواژهها و بعدها شعارهای انتخاباتی بودهاند که متن و بطن برنامه های کاندیداها و گاها جریانهای سیاسی را پیش از انتخابات هویدا کردهاند.
بازی با کلمات سیاسیون
این روزها از اردوگاه اصولگرایی که گویی قرار است بالاخره دود سفید وحدت از آن بلند شود، هر روز یک کلیدواژه به گوش میرسد. «انتخاب اصلح» هنوز هم ترجیعبند جملات آیتالله مصباح یزدی، پدر معنوی جبهه پایداری و فرزندان معنویاش است و البته در قالب همین کلیدواژه از تشکیل «مجلس ارزشی و مردمسالار» سخن میگویند. هرچند این کلیدواژهها هرکدام مخالفان ویژه خود را دارد، چنانچه محمدرضا باهنر با بیان اینکه «صالح مقبول» بر «اصلح غیرمقبول» ارجحیت دارد، آب پاکی را روی دست پایداریچیها میریزد.
در طیف نوآمدگان اصولگرا واژههایی چون «نواصولگرایی»، «جوانگرایی»، «مجلس انقلابی»، «نارضایتی مردمی» و ...نیز کم زمزمه نمیشود و مدعی هستند که قرار است مجلسی کارآمد و ارزشی تشکیل دهند.«جریان سوم» هم از آن دست کلماتی است که نه فقط در جریان راست که به کرات از سوی تحلیلگران و سیاسیون اصلاحطلب و مستقل تکرار میشود، برخی آن را یک خطر و برخی فرصت میدانند.
اصلاح طلبان هم کلیدواژه های خاص خود را در قالب اظهارنظرها بیان می کنند، یک طیف از اصلاح طلبان از ضرورت «تداوم ائتلاف» ۹۴ با میانهروها میگوید و البته اکثریت اصلاحات این تاکتیک را برای اسفند ۹۸ ناکارآمد میداند و قائل بر «هویت اصلاحطلبی » و «نه به ائتلاف» هستند. بحث «مشارکت حداکثری» و «مشارکت مشروط»، از دیگر موضوعات داغ مورد اختلاف این جبهه است که حامیان و مخالفان دوآتشه خود را دارد؛ عدهای نیز میگویند بهتر است افراد مورد وثوق برای «گفتوگو با شورای نگهبان» در زمینه تایید صلاحیت نامزدهای اصلاحطلب مامور شوند.
|
