|
در لابهلای گفتمانهای کوچه بازاری بین مردم گاهی جمله یا حرفهایی شنیده میشود که خیلی جای تأمل دارد. شاید بهترین مصداق برای خیلی از شنیدهها این باشد که میگوید، حرف اگر از دل برآید، لاجرم بر دل هم نشیند !
قیمتهای بالای اجناس و مایحتاج عمومیدر شرایط روز بازار آنقدر بالاست که جای هیچ انکاری نیست، چرا که مسئولان نیز در هر جایگاهی به بسیاری گرانیها اقرار دارند، ولیکن به نظر میآید شرایط موجود کجدار و مریز به نحوی مدیریت میشود تا مگر چارهای اساسی توسط مدیران اقتصادی برای مهار تورم و کنترل روند افزایشی قیمتها اندیشیده شود.
تا زیاد از موضوع اصلی یادداشت امروز دور نشدهایم، روایت کنم که چند روز پیش در شلوغی بیرونق بازار سرگذر، یکی از مغازهداران بساط خود را به فروش گلابی اختصاص داده بود. معمولاً اغلب میوه فروشیهای سرگذر هر روز به تناسب وضعیت بازار خود و میوههای فصلی جنس میآورند و میوهفروش جوان ما فروش آنروز خود را به گلابیهای درشت و یکدستی اختصاص داده بود که نسبت به گلابیهای موجود در دیگر مغازههای بازار قیمت بالاتری داشت.
بین چند نفر مشتری که درحال بررسی بقول خود فروشنده (شاه میوه)ها بودند، خانم محترم و محجبهای قیمت پرسید و پاسخ شنید که، کیلویی ۸۰ تومن (۸۰ هزار تومان)، آن خانم بدون اینکه به فروشنده نگاه کند و در حال ترک بساط مقابل مغازه بود که با حالتی گلهمندانه خطاب به میوهفروش گفت، چه خبره آقا! کمی هم انصاف داشته باشید، هر طور دلتان میخواهد قیمت میگذارید و رعایت حال مردم را نمیکنید.
میوهفروش هم که بهنظر میآمد بسختی جلوی عصبانیت خود را گرفته و نزد مشتریان و رهگذران رعایت حال خانم را میکند، با تأنی پاسخ داد که، مگر هر کی به هرکیه و شهر هرته که هرچی دلمان خواست قیمت بگذاریم!. آن خانم راه خود را رفته و دور شده بود و امکان نداشت دنباله پاسخ میوهفروش را بشنود، اما چند نفری که ناظر براین صحنه و گفتمان آقای گلابی فروش بودند، شنیدند که گفت، بار توی بارفروشی گران است و قیمت میوه خوب آنقدر بالاست که ما خرده فروشیها دیگر فرصت نمیکنیم بیشتر از درصد سود خودمان گرانتر بفروشیم. میگفت، قیمت غیرمعمول و زیاد بالا باشد هرکسی نمیخرد و جنس روی دستمان میماند تا خراب شود و پول خودش را هم در نمیآورد !.
از انصاف نباید دور شد که اوضاع و احوال میوه و اجناسخرابشدنی در بازار همینگونه است و در موارد بسیاری که قیمتها بخودی خود یا به هر دلیل بالاست، مجالی برای گرانفروشیهای اضافی باقی نمیماند. در همین خصوص مغازهداری نیز میگفت، در شرایط دشوار امروزی، دنیا بکام فروشندگان کالا و اجناس غیر از خوراکی و فاسد شدنی است.
او میگفت، خیلی از مغازه دارانی که در کار فروش لوازم خانگی و الکترونیکی و قطعات یدکی میباشند، بیخیال فروش روزانه خود هستند، چون هر چقدر اجنانشان بماند قیمتش بالاتر میرود و به میزان موجودی سرمایه افزوده میشود.
در این باره امّا، صاحب نظران اقتصادی عقیده دارند، دولت باید برای جلوگیری از رشد تورم، دست روی کالاهای غیر مصرفی و سرمایهای بگذارد، زیرا اگر جلوی افزایش قیمت کالاهای صنعتی بهصورت عام گرفته شود، دلیلی برای افزایش قیمت اجناس مصرفی و مایحتاج عمومی وجود نخواهد داشت.
همچنین اگر نرخ خدمات شرکتها و تعرفههای دولتی نیز از جمله آب و برق و مخابرات و اینترنت ثابت بماند، در جلوگیری از هرج و مرج قیمتگذاریها مؤثر است و خدمت بزرگی به قشرهای حقوقبگیر و بازنشستهها و خانوادههایی که درآمد ثابت دارند، خواهدبود.
|