|
1- از زمان ورود مطبوعات به عنوان رسانه عصر آگاهی و روشنگری به ایران تاکنون مطبوعات دوران فراز و فرود بسیاری را سپری کرده است، اما آنچه در تمام این دوران نقطه مشترک بوده است، رابطه پر از اعتماد مردم به مطبوعات بوده است.
از دورانی که مردم در انقلاب مشروطه در انتظار مطالب مطبوعات برای اطلاع از وضعیت و پیگیری مطالبات خود بودند تا اکنون که مطبوعات ضمن پیگیری مطالبات مردم مجبور هستند، برای بقای خود نیز تلاش کنند، مطبوعات پیوند ناگسستنی با مردم داشتهاند.
۲- در این فراز و فرودها آنچه بر مطبوعات تأثیر داشته نوع نگاه حاکمان، مسئولان، دولت و بخش دولتی بوده است.
این نگاه در مواقعی تسهیلکننده حرکت رو به رشد مطبوعات بوده و در مواردی مانع اطلاعرسانی آزاد و گردش آزاد اطلاعات بوده است، هرچند دیگر برای همگان روشن است که نمیتوان با پنهانکاری پیش رفت و مانع اطلاعرسانی شد.
۳- در دوران معاصر هم در قانون اساسی و هم در قوانین عادی بسیار تلاش شده تا فضا برای فعالیت مطبوعاتی و رسانهای تسهیل شود و رسانهها در کارکردهای جدید همچون سوتزنی، مطالبهگری و افزایش امید و مشارکت اجتماعی حمایت شوند.
تقریباً تمام دولتها و قوا در این زمینه اقداماتی را داشته و مصوباتی داشتهاند از قانون گردش آزاد اطلاعات تا قانون حمایت از سوتزنان گرفته تا قوانین و طرحهای شفافیت و مطالبهگری مواردی است که در این زمینه گذاشته شده است.
۴- با تمام این قوانین و مقررات حمایتی، اما رویکرد سلیقهای مدیران همواره مانع اجرای درست و کامل قوانین بوده و موجب ایجاد مانع برای رسانههای مستقل و آزاد بخش خصوصی شده است.
تفسیر به رأی قوانین در کنار قائل شدن به مصونیت و نقدناپذیری برخی مدیران دلیلی شده تا رسانههای مستقل همواره تحت فشارهای مستقیم و غیرمستقیم این دسته از مدیران باشند.
۵- در چنین شرایطی رسانههای محلی فضای سختتری برای کار و فعالیت دارند، زیرا در سطحی محلی و با اکثریت مدیرانی که در مواقعی هیچ شناختی از رسانه و کارکردها و رسالت آن ندارند، کار رسانهای مشکلتر خواهد بود.
اینکه مدیرانی تنها رسانه را به عنوان بوق تبلیغاتی قبول داشته باشند و شأنی غیر از تعریف و تمجید برای رسانه قائل نباشند، همان مشکل بزرگی است که رسانههای محلی مستقل با آن دستوپنجه نرم میکنند.
۶- در چنین فضایی اگر به مدیری که شناخت از فضای رسانه ندارد، انتقادی از سوی رسانهای وارد شود، شکایت از رسانه نخستین کار دمدستی است که معمولاً با اتهام تشویش اذهانعمومی و نشر اکاذیب مطرح میشود و پس از طرح و پیگیری در نهایت رسانه تبرئه خواهد شد. اما خستگی رفع این اتهامات تکراری بر تن رسانه و مدیران آن خواهد ماند.
۷- در چنین شرایطی سخنان معاون سیاسی و امنیتی استاندار در باب رسانه و بیان سیاستهای حمایتی دولت سیزدهم از رسانهها و ابلاغ این مهم به تمامی مدیران که؛ «مسئولان آستانه تحمل خود را در برابر رسانهها بالاتر ببرند» برای تغییر فضا، امیدبخش است.
البته رعایت این نکته و افزایش آستانه تحمل مدیران نسبت به نقد و مطالبهگری، نیازمند ابزارهایی چون روابطعمومی قوی در استانداری، تشکیل شورای مقتدر هماهنگی روابطعمومیهای استان و شورای اطلاعرسانی با برنامه استان است که در تمامی آنها نقش معاون سیاسی و امنیتی نقشی ویژه و محوری است.
|
