|
پنجشنبه گذشته و در بازی ایران و کامبوج زنان به وزرشگاه آزادی رفتند، این امر برای زنان دوستدار فوتبال یک اتفاق جذاب بود. هر چند داشتن یک سرگرمی اولویت اصلی برای زنان محسوب نمی شود و زنان ایرانی مطالبات بسیاری دارند اما بهره مندی از محیطی سالم برای تفریح قطعا مورد نیاز آنهاست.
دغدغه فراهم نبودن فضای مساعد و مطابق شان و جایگاه زنان در ورزشگاه ها جهت حضور بانوان مسئله ای مهم است که مورد تاکید مسئولان و بخصوص علماء قرار داشته و به عنوان مانعی برای تحقق آن در طول سال های اخیر محسوب می شده است، موضوع مهمی که نیازمند همکاری پدران، برادران و فرزندان همین زنان است.
پرداختن به مقوله مهم بستر سازی و فرهنگ سازی در ایجاد فضایی سالم و بی دغدغه برای خانواده ها در راستای تفریح و لذت از بازی های ورزشی یک امر ضروری است که می بایست مسئولان و بویژه لیدرهای ورزشی به آن توجه ویژه داشته باشند چراکه شیرینی تماشای بازی های مهیج ورزشی و بویژه فوتبال به عنوان پرطرفدار ترین ورزش در دنیا در کنار خانواده می تواند اثرات مثبتی در تحکیم روابط خانوادگی داشته باشد.
همچنین نبایست این تصمیم مدیریتی را که اجبار و فشار نهاد های بین المللی مانند فیفا در عملیاتی شدن آن موثر بوده را به عنوان مطالبه غایی زنان اعلام کرده و سپس همه بانوان را در برابر انتخاب حق رفتن به ورزشگاه یا دیگر مطالبات مانند برخورداری از حمایت های دولت از زنان خانه دار یا پوشش بیمه ای زنان قرار داد. این مسئله تنها برای زنانی دارای جذابیت است که بصورت فردی علاقمند به ورزش و فوتبال هستند و ممکن است شامل درصد بسیار محدودی از زنان ایرانی شود.
ممکن است برخی انتقادات به وزرشگاه رفتن زنان جای تامل داشته باشد اما برخی نیز به عمدا یا سهوا ورزشگاه رفتن عده ای طرفدار فوتبال را به کل جامعه زنان مرتبط کرده اند گویی می اندیشند تمامی زنان موظف به رفتن به ورزشگاه هستند در حالیکه این فرصت برای علاقمندان به این ورزش فراهم شده است و اگر این امکان برای همه زنان فراهم شده اجبار برای آنان را به دنبال ندارد.
از سوی دیگر هر چند حل کردن ممنوعیت حضور بانوان در ورزشگاه ها موضوعی مهم بوده و سبب ارتقاء جایگاه زنان ایرانی از منظر ملی و بین المللی است اما مسئولان می دانند که این موضوع در برابر مسیر طولانی تحقق مطالبات ابتدایی زنان قابل توجه نیست.
هر چند مردان نیز دارای درخواست های بسیاری هستند و با مشکلاتی همانند بیکاری، امنیت شغلی پایین، سرانه درآمدی پایین در طول خدمت و بازنشستگی دست و پنجه نرم می کنند اما درخواست های زنان شاغل یا خانه دار نیز متعدد بوده و گاه این مطالبات مانند فراهم آمدن شرایط مناسب برای فرزند آوری ، اجرایی شدن قانون مرخصی زایمان 9 ماهه بصورت کامل، تعدیل ساعت کاری زنان شاغل و دارای فرزند از خواسته های ابتدایی زنان و حضور وزیر زن و انتصاب مدیران سطح بالای کشور از جامعه زنان از مطالبات مهم آنها بشمار می آید.
به هر روی نمی توان به یکباره توقع داشت خواست های زنان به یکباره حل شود اما حل این مطالبات یکی پس از دیگری امید بخش زنانی است که سلامت ، سرزندگی و امید در آن از آنها نشات میگیرد.
|
