|
کمبود سالن ورزشی، بزرگترین چالش بدمینتون
ورزش بدمینتون در استان همدان با وجود تمامی چالشها و کاستیها، به همت مربیان دلسوز همچنان زنده و فعال است. سقفهایی که چکه میکند، نور کم، نبود سالن مناسب و کمبود حمایتها نتوانستهاند شوق و اراده مربیان و بازیکنان این رشته را خاموش کنند.
امیر رستمی، مربی پیشکسوت بدمینتون و دارنده مدرک درجه یک آسیایی، با بیش از ۴دهه فعالیت در این رشته، در گفتوگو با تسنیم از خاطرات و دغدغههای خود گفت. وی فعالیت خود را از سال ۱۳۶۱ بهعنوان بازیکن آغاز کرد و از سال ۱۳۷۱ به مربیگری روی آورد؛ تصمیمی که بهواسطه آشنایی با غلامعباس سعیدی، مدیرکل وقت سازمان ورزش و جوانان، رقم خورد.
رستمی با اشاره به سابقه مربیان پیش از خود، از مرحوم آقای کاشفی، حمید رهرو و آقای قدسی بهعنوان چهرههایی یاد کرد که راه را برای نسل جدید مربیان هموار کردند.
وی همچنین از دوران بازیکنیاش یاد کرد و گفت: در رده نوجوانان و جوانان، ۲ تا ۳ بار مقام دوم کشور را کسب کرده و پس از آن بهطور کامل به مربیگری پرداختهام.
این مربی باسابقه، لازمه موفقیت در مربیگری را داشتن سابقه بازیکنی عنوان کرد و افزود: فردی که از ابتدا بازیکن بوده و مراحل را پلهپله گذرانده است، بهتر میتواند مفاهیم فنی را به شاگردان منتقل کند. برخلاف کسانی که فقط مدرک مربیگری گرفتهاند و خودشان درگیر فرآیند حرفهای ورزش نبودهاند، مربیان باتجربه با عشق و درک عمیقتری عمل میکنند.
رستمی بزرگترین چالش بدمینتون در همدان را کمبود سالن ورزشی دانست و گفت: چند سال متوالی، بازیکنان خوبی داشتیم و امکاناتمان نیز قابل قبول بود، اما اکنون هیچ سالن استانداردی در اختیار نداریم. این موضوع کار مربیان را بهشدت دشوار کرده است.
وی افزود: ما مربیان خوبی در کشور داریم؛ برخی از آنها حتی در تیمهای ملی کشورهای دیگر مانند آذربایجان و کانادا مشغول به کار هستند. اگر امکانات و حمایتها فراهم شود، مربیان ایرانی میتوانند با قدرت در سطح جهانی بدرخشند.
وی با تأکید بر توان علمی مربیان ایرانی، به افرادی چون مرتضی ولیدروی، شاهحسینی و باقری اشاره کرد که بهروز هستند و در سطح بینالمللی فعالیت دارند.
از نگاه رستمی، بدمینتون در همدان آنطور که باید دیده نشده و حمایت نشده است.
وی خاطرنشان کرد: هماکنون تنها یک سالن داریم که متعلق به بخش خصوصی است. من بهعنوان مربی مجبورم آن را اجاره کنم و این شرایط برای پرورش بازیکن کافی نیست. 4/5 ساعت تمرین در هفته برای یک ورزشکار حرفهای ناکافی است.
رستمی بدمینتون را ورزشی مصرفی معرفی کرد و گفت: این ورزش به دلیل مصرف مداوم تجهیزات مانند راکت و توپ، هزینهبر است. برخلاف سایر ورزشها، در بدمینتون ابزارها بهسرعت مستهلک میشوند. در حال حاضر علاقهمندان زیادی داریم، اما فضای کافی برای جذب آنها نداریم.
وی ادامه داد: بارها با مدیرکل ورزش و جوانان و نمایندگان استان صحبت کردهایم تا دستکم یک سالن در اختیار هیأت بدمینتون قرار گیرد. اما متأسفانه هنوز نتیجهای حاصل نشده است. سالن فعلی نهتنها اجارهای است، بلکه سقف آن نیز هنگام بارندگی چکه میکند و سیستم برق آن نیز دچار نقص است.
رستمی در بخش دیگری از سخنان خود، وضعیت بدمینتون در کشور را بهطور نسبی مناسب دانست و گفت: در ردههای نوجوانان و جوانان، بهویژه در استانهایی مانند خراسان، حمایت خوبی از ورزشکاران میشود. اگر سایر استانها نیز به همین میزان حمایت شوند، استعدادهای فراوانی شکوفا خواهند شد.
وی راهحل توسعه بدمینتون را تجهیز سالنها، افزایش ساعات تمرین و تبلیغات مؤثر برای معرفی این ورزش عنوان کرد و افزود: اگر خانوادهها بدانند بدمینتون یک ورزش خانوادگی و کمهزینه است، استقبال بهمراتب بیشتر خواهد شد. اما وقتی یک هفته سالن تعطیل میشود، ورزشکار نوجوان بهراحتی به رشته دیگری میرود.
رستمی درخصوص جایگاه بانوان در این ورزش گفت: در گذشته، بانوان فعالی در بدمینتون همدان حضور داشتند، اما این روند کمرنگ شده است. با این حال، شاهد ظهور استعدادهای جدیدی هستیم که با تلاش خود، آینده روشنی برای این رشته رقم خواهند زد.
وی از نبود حمایت آموزش و پرورش نیز گلایه کرد و گفت: سالهاست که این نهاد در حوزه ورزش بهویژه بدمینتون، فعالیتی نداشته است. در حالی که مسابقات مدارس نقش مهمی در شناسایی استعدادها ایفا میکرد.
به گزارش تسنیم، بررسیها نشان میدهد که نبود سالن دولتی، کمبود تجهیزات، فشار مالی ناشی از اجاره سالنهای خصوصی و تعطیلیهای مکرر ناشی از فرسودگی زیرساختها، موانع عمده در مسیر رشد بدمینتون همدان هستند.
این در حالی است که این استان از مربیان باکیفیت و بازیکنان مستعدی برخوردار است که در صورت فراهم شدن شرایط، میتوانند در سطح ملی و بینالمللی بدرخشند.
کارشناسان بر این باورند که اختصاص حداقل یک سالن ورزشی دولتی به هیأت بدمینتون، تعمیر زیرساختهای فعلی، تأمین تجهیزات و راهاندازی مسابقات مدارس میتواند به توسعه این ورزش کمک شایانی کند. همچنین معرفی بدمینتون بهعنوان یک ورزش خانوادگی و کمهزینه در میان عموم مردم، میتواند زمینهساز جذب سرمایهگذاران و علاقهمندان جدید شود.
با عزم جدی مسئولان و تخصیص بهینه منابع، میتوان امید داشت که آسمان ابری بدمینتون همدان، با تابش حمایتها روشن شود و این ورزش پرجنبوجوش جایگاه واقعی خود را در استان باز یابد.
|
