|
بسیاری از شهروندان همدانی از وضعیت خدمات، نظافت، زمان و مکان تردد اتوبوسهای درون شهری گلایه دارند.
حمل و نقل نه تنها جزء لاینفک زندگی بشری است بلکه از آن به عنوان زیربنای توسعه پایدار هر جامعه یاد میشود. به دیگر معنا از آنجا که یکی از مسائلی که شهرها با آن دست به گریبانند، معضل حمل و نقل شهری است که باعث شده شرایط کمی و کیفی زندگی در آنها بر این اساس باشد.
در این میان رشد سریع جمعیت شهرها از یک سو و نیز مشکلات مرتبط با امر جابهجایی ساکنان، به شکل ازدحام ترافیک، اتلاف زمان، آلودگی هوا و سایر مزاحمتهای محیط زیستی به حدی رسیده که عملاً جنبههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، شهرسازی، زیست محیطی و ... را تحتالشعاع خود قرار داده بنابراین ایجاد و بهکارگیری یک سیستم حمل و نقل عمومی منظم، سالم و ایمن میتواند باعث افزایش سلامت و بهداشت جامعه، کاهش آلودگیهای زیست محیطی، کاهش ترافیک و تصادفات و حجم وسایل نقیله شخصی و ... شود.
در عین حال و با در نظر گرفتن تسهیلاتی همچون سیاستگذاریهایی در زمینه دریافت هزینه، سطح خدمات، شرایط زیرساختها و ... در بخش حمل و نقل میتوان بیشتر افراد کمدرآمد جامعه را نیز در کاهش هزینههای حمل و نقلی یاری رساند.
البته ذکر این نکته نیز ضروریست که چون سیستمهای حمل و نقل عمومی اعم از اتوبوس، تاکسی و ... برای برطرف کردن نیازهای عمومی و به منظور پاسخگویی به مطالبات همه طبقات اجتماعی به وجود آمدهاند بنابراین نباید تبعیضی بین انسانها و طبقات اجتماعی و یا نواحی شهری قائل شد و مدیریت شهری ملزم است تا در راستای برقراری عدالت کمی و کیفی در این زمینه نظارت و دقت بسیاری را در دستور کار قرار دهد.
ناوگان اتوبوس شهری از دیدگاه مردم و مسئولان
به علت توسعه شهر و افزایش جمعیت همدان پس از ایجاد جمل و نقل عمومی و متعاقباً افزایش تقاضای سفرهای درون شهری، ایمنی و دسترسی بیشتر، قیمت پایین، مصرف سوخت کمتر، قابلیت جابهجایی تعداد زیاد مسافر، تعداد زیاد ایستگاه و امکان دسترسی به آن و امکان پیاده شدن در نقاط نزدیکتر نسبت به مقصد و صد البته افزایش محدودیتهای استفاده از خودروی شخصی بسیار مورد اقبال شهروندان قرار گرفت.
با این حال اما هنوز و آنگونه که بایسته و شایسته است نه تنها از ظرفیت ناوگان اتوبوسرانی شهری موجود نیز به درستی استفاده نمیشود بلکه برنامه مدون و مشخصی هم برای گسترش آن تعریف نشده و در دستور کار قرار نگرفته است.
بررسیهای انجام شده نشان میدهد جدای از بحث تعداد کم اتوبوس به نسبت جمعیت رو به افزایش شهر، به دلایل دیگر از جمله نبود نیروی عملیاتی لازم، کمبود پارک سوارها و امکانات لازم در ایستگاهها و پایانهها این مجموعه در شبکه خطوط نیز با مسائل گوناگون دیگری مانند توزیع نامتناسب و بعضاً غیرعادلانه در سطح شهر، تراکم در نقاط تجاری و انطباق نداشتن در خطوط رفت و برگشتی و اصلاح نشدن شبکه خطوط موجود برای کاهش ترافیک، بیتوجهی به موضوع تحت پوشش قرار گرفتن نقاط کور حمل و نقلی شهر و در نهایت افزایش سرعت سفر هم مواجه است که سطح کمی و کیفت خدمات رسانی آن را با نوسان مواجه کردهاست.
مردم چه میگویند
با حضور در جمع شهروندانی که در گرمای تابستان منتظر اتوبوس بودند و در حالیکه بیشتر آنها به مزایای استفاده از ناوگان اتوبوسهای درون شهری تأکید داشته و عموماً نیز به علت مشکلات ترافیکی شهر همدان بر لزوم توسعه و تجهیز همه جانبه این ناوگان اشاره کردند اما در گفتگویی به برخی از مشکلات حمل و نقل عمومی شهر همدان نیز اشاره داشتند که در یک جمع بندی در زیر میآید.
به گفته آنان نسبت اتوبوسهای موجود به تعداد سرانه و جمعیت شهر کم است.
برخی معتقدند که وضعیت عمومی مجموعه اتوبوسهای شهری همدان نسبت به گذشته بسیار بهبود یافته و وضعیت مناسبتری دارد اما این موضوع به منزله توقف و اکتفا به وضعیت فعلی نیست و انتظار از حمل و نقل عمومی با تاکید بر اینکه در شهری چون همدان استفاده از وسیله شخصی ترافیک زا است باید بهتر از این باشد.
مردم بر این باورند که وجود اتوبوسهای مدرن، نو و جدید و حتی بازسازی شده مناسب باعث علاقه و تمایل آنها به استفاده بیشتر از وسایل حمل و نقل عمومی میشود و چه بهتر بود که در شهری چون همدان از اتوبوسهای کوچک اما دو طبقه استفاده میشد که خود جلوه و جذابیت خاص به خیابانهای گردشگری همدان میدهد.
بسیاری از همشهریان خواستار توسعه هر چه بیشتر مناطق تحت پوشش و طولانیتر شدن زمان فعالیت شبکه حمل و نقل عمومی در شهر بودند، همین گروه با اشاره مجدد به تعداد کم اتوبوسهای موجود از طولانی شدن مدت زمان انتظار، شلوغی اتوبوسها و اجبار به ایستادن سرپا تا مقصد به علت کمبود صندلی گلهمند بودند.
بخش عمدهای از همشهریان میگفتند که نظافت درون و بیرون اتوبوسها باید بهتر از آنچه که هست باشد البته آنها بر این باور بودند که خود مردم و شهروندان هم باید در حفظ و نگهداری و بهویژه نظافت اتوبوسها کوشاتر باشند.
به اعتقاد آنان که هر چند سیستمهای گرمایشی و سرمایشی اتوبوسها بهتر از قبل شده اما گاهی آنگونه که باید و شاید عمل نکرده و رانندگان هم توجه چندانی به آنها نمیکنند.
شهروندان ساکن در حاشیه شهر هم با گله از این موضوع که در زمینه واگذاری اتوبوسهای نو و جدید به مناطق حاشیه کملطفی شده و مسئولان در این مورد به عدالت رفتار نکردهاند خواستار توجه به حمل و نقل در مناطق حاشیه شهر شدند.
همچنین بیشتر ایستگاههای اتوبوس نیز نیازمند برای در انتظار بودن نیازمند سایبان بوده و بازسازی و مناسبسازی آنها فصل گرما و بارندگی بهویژه برای معلولان و سالمندان ضرورت است.
به اعتقاد شهروندان همدان با وجود پیاده راه شدن خیابانهای منتهی به مرکز شهر، برای تسریع در حمل و نقل مسافر باید برای اتوبوسها مسیر ویژه تعریف شود، تا زمان مسافرت به علت ترافیک و مناسب نبودن مسیرطولانی. نشود.
از دید آنان با توجه به وضعیت اقتصادی جامعه، نباید قیمت بلیط اتوبوس دیگر افزایش یابد چنانچه در برخی مناطق با وجود مسافت کم تفاوت چندانی با کرایه تاکسی نداشته باشد.
آموزش رانندگان، نصب پیامهای فرهنگی، اجتماعی و ایجاد یک باکس ویژه برای روزنامهها و یا احیاناً انتشار پیامهای فرهنگ شهرنشینی در ایستگاهها هم میتواند به ایجاد زمینه ارتقای فرهنگی کمک کند.
از دیدگاه برخی پرسششوندگان وجود سروصدای زیاد موتور، دودزایی و نبود تهویه از مهمترین مشکلات اتوبوسهای شهر همدان است.
در هر حال برای رسیدن به شاخصههای توسعه پایدار شهری، توجه به حمل و نقل عمومی کارامد، ایمن و همگانی آنهم در شهر پایتخت تاریخ و تمدن و مهد گردشگری یک ضرورت است.
|
