|
۱- ارتباطات به عنوان یک علم و دانش در پویایی و حرکت روبهجلو، دستاوردهای جدیدی را کشف میکند که بیتوجهی به آنها و اصرار بر روشهای قدیمی یا روشهایی غیر علمی در ارتباطات میتواند زیانبار باشد.
منطقی هم این است که وقتی دانش جدیدی عرضه میشود، اطلاع، تجهیز و استفاده از آن برای افزایش بهرهوری و همچنین کاهش هزینهها مدنظر باشد.
۲- کمترین هزینه و زیان حاصل از بیتوجهی به دانشها و یافتههای جدید در علم ارتباطات که البته جدید هم نیستند اما به کارگیری و صحبت از آنها در ایران، جدید است، افزایش و تعمیق بیاعتمادی بین دو طرف رابطه خواهد بود.
روشن است رابطهای که در آن اعتماد نباشد برای انتقال پیام مناسب نیست و از پیامها در این رابطه با توجه به بیاعتمادی موجود برداشت معکوس میشود.
۳- سرمایه اجتماعی که مبنای شکلگیری هر نوع اعتماد است مبحثی مهم در علوم اجتماعی است که البته به این مبحث هم بهرغم هشدارها مبنی بر ضرورت افزایش سرمایه اجتماعی و در نتیجه افزایش اعتماد در جامعه توجه جدی نشده است.
به همین دلیل بخشی اساسی و پایهای شکلگیری ارتباطات در کشور با چالش بنیادی روبرو است و دلیل ایجاد مشکل و هزینه در تعاملات ارتباطی در سطح جامعه شده است.
۴- با آنکه علت ناکامی تعاملات روشن است اما تلاشی هم برای توجه به این علت و کاهش بیاعتمادی در سطح ارتباطات جامعه با افزایش سرمایه اجتماعی را شاهد نیستیم.
در کنار این بیتلاشی، اصرار بر روشهایی که این بیاعتمادی را تعمیق میکند و سرمایه اجتماعی را کاهش میدهد، به ویژه در عرصه ارتباطات، موضوعی قابل درک نیست.
۵- در ارتباطات دولت با مردم و حتی مردم با مردم دیگر روش تک گویی پاسخگو نیست و دورانی که انتظار بوده هر چه مسئولی گفت؛ مردم بدون کم و کاست بپذیرند و کسی مستندات نخواهد یا اصراری بر اثبات سخن گفته شده، نداشته باشد، سپری شده است.
البته درک این موضوع در اکثر مواقع برای طرفی در ارتباط که سعی دارد موضوعی را به افکار عمومی بقبولاند، سخت بوده و آنها معمولاً اصرار بر این روش دارند.
۶- روش اقناعی بهترین روش و جدیدترین شیوهای است که برای ارتباطات به ویژه ارتباط دولت با مردم توصیه شده و از دولتمردان خواسته شده مطالب را شفاف و مستند با مردم در میان گذاشته و با این اقدام اعتماد مردم و سرمایه اجتماعی را افزایش دهند.
در شیوه اقناعی، قانع کردن مردم نسبت به رویدادها و اتفاقات به صورت علمی مدنظر است و زمانی رابطه پایدار خواهد بود که مردم نسبت به موضوع قانع شده باشند.
۷-در استان به روش اقناعی بی توجهی شده و کمتر مدیری سراغ این شیوه برای ارتباط با مردم و قانع کردن مردم و افزایش سرمایه اجتماعی دولت و جامعه میرود.
تک صدایی و اجبار جامعه به پذیرش موضوعات اعلامی در استان در موارد بسیاری پاسخ عکس داده و مردم آن موضوع را نپذیرفتهاند یا ابهام و شک آنها همچنان باقی است هر چند با تهدید و محدودیتهای به کار گرفته شده در مواردی در گذشته شاید دیگر بحثی از آن موضوع در رسانهها و محافل عمومی نباشد اما این به معنی پذیرش موضوع از سوی مردم نیست.
به همین دلیل لازم است روش اقناعی در ارتباطات برای انتقال پیام و اطلاعرسانی مورد توجه مدیران قرار گرفته و با این روش سطح اعتماد مردم به دولت و سرمایه اجتماعی را ارتقا داده و از هزینههای افزایش بیاعتمادی در جامعه پیشگیری کنند و در راستای جهاد تبیین نیز قدم بردارند.
|
