|
مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با اشاره به تفاوت تجربه کودکان امروز با نسلهای گذشته، گفت: کودکان امروز در جهانی پرنوسان رشد میکنند؛ جهانی که جنگ و ناامنی، بحرانهای محیطزیستی، نابرابری در فرصتها، افزایش تنهایی و اضطراب، تحولات سریع رسانهای و ورود هوش مصنوعی به زندگی، همزمان بر تجربه کودکی اثر میگذارند.
حامد علامتی، تأکید کرد توجه به کودکان نباید فعالیتی جانبی، مقطعی یا صرفاً مناسبتی تلقی شود، بلکه این حوزه یک انتخاب راهبردی برای ساختن آینده کشور است. از همین رو، در سالهای گذشته توجه ویژهای به حوزه کودک و نوجوان در عرصههای مختلف صورت گرفته و از کتاب و پویانمایی تا فیلم، برنامههای فرهنگی و فعالیتهای تربیتی، مجموعهای از اقدامات با تکیه بر خلاقیت و پویایی دنبال شده است.
علامتی درباره جایگاه هفته ملی کودک نیز گفت این هفته را نباید صرفاً یک مناسبت تقویمی، مجموعهای از جشنها و مراسم یا مجموعهای از تولیدات رسانهای دانست. به اعتقاد او، هفته ملی کودک فرصتی است تا مسئولیت جامعه در قبال کودکان دوباره مورد بازخوانی قرار گیرد و فاصله میان آنچه درباره کودکان بیان میکنیم و آنچه در عمل برای آنها انجام میدهیم، سنجیده شود.
وی افزود هفته کودک باید برای خانوادهها و مسئولان نقش یک تلنگر را داشته باشد؛ تلنگری برای اینکه مشخص شود در قبال کودکی که در خانواده و جامعه زندگی میکند چه مسئولیتی بر عهده داریم.
علامتی با اشاره به مفهوم لبخند کودکان گفت لبخند کودک نباید صرفاً تصویری تزئینی یا تبلیغاتی باشد. لبخند واقعی زمانی شکل میگیرد که کودک در خانه، مدرسه، شهر و جامعه احساس خوبی داشته باشد، صدایش شنیده شود، امکان بازی، آموختن و آفرینش داشته باشد و استعدادهایش جدی گرفته شود.
مدیرعامل کانون با اشاره به شعار امسال هفته ملی کودک، یعنی «لبخند کودکان، الفبای وطن»، توضیح داد که ساختن ایران از شناخت نیازها و ظرفیتهای کودکان آغاز میشود.
او ادامه داد: وطن صرفاً مجموعهای از مرزهای جغرافیایی نیست، بلکه خانهای است که همه کودکان باید در آن احساس تعلق و آرامش داشته باشند و بتوانند امید را تجربه کنند. اگر کودک امروز امیدوار باشد، ایران نیز امیدوار خواهد بود و اگر کودکی در حاشیه قرار گیرد، بخشی از آینده کشور را نیز به حاشیه بردهایم.
ضرورت آمادگی برای بحران پیش از وقوع آن
علامتی با اشاره به تفاوت تجربه کودکان امروز با نسلهای گذشته، گفت کودکان امروز در جهانی پرنوسان رشد میکنند؛ جهانی که جنگ و ناامنی، بحرانهای محیطزیستی، نابرابری در فرصتها، افزایش تنهایی و اضطراب، تحولات سریع رسانهای و ورود هوش مصنوعی به زندگی، همزمان بر تجربه کودکی اثر میگذارند.
او تأکید کرد در چنین شرایطی نمیتوان تنها پس از وقوع بحران به فکر کودکان افتاد. به گفته وی، جامعه به نظامی نیاز دارد که پیش از بحران آمادگی داشته باشد، در زمان وقوع بحران از کودکان محافظت کند و پس از بحران نیز زمینه بازیابی روانی، بازگشت به زندگی و ادامه روند رشد آنان را فراهم آورد.
|
