|
در کشورهایی مانند ایران اما فاصله وضع موجود با شاخصهای توسعه موجب برنامهریزی های احساسی و آرمانی شده و چندان به داده ها و اطلاعات موجود و اقدام بر اساس آن توجه نمیشود.
این بی توجهی دلیلی شده تا برنامهها به خوبی اجرا نشود و در کنار آن منابع درنظر گرفته شده برای اجرای برنامه نیز هدر برود.
این نوع اقدام نه تنها به توسعه منجر نخواهد شد بلکه خود به مانعی برای توسعه تبدیل شده که نیازمند اصلاح و بازگشت به برنامهریزی داده محور است.
در این حوزه نمونه زیاد است اما نمونه نزدیک آن اذعان معاون رئیس جمهور در امور توسعه روستایی و مناطق محروم به هزینه کرد سالانه حدود ۴۰۰ هزار میلیارد تومان برای محرومیتزدایی در روستاها بدون دادههای روستایی به روز است.
عبدالکریم حسینزاده تصریح کرده؛ بدون شناسایی دقیق و بهروز شاخصهای فقر پایه، خط فقر، فقر چندبعدی و اقتصاد روستاها، برنامههای توسعه روستایی به موفقیت کامل نخواهند رسید.
موضوع چالش کمبود داده در نظام برنامهریزی کشور موضوع جدیدی نیست و به همین دلیل حاکمیت داده محور نیز همواره با چالش مواجه بوده و لازم است دادهها بر اساس شاخصها و اطلاعات مورد نیاز جمع آوری شود.
در جمعآوری دادهها سرشماری جایگاه ویژهای دارد و لازم است در سرشماریها به اینکه اطلاعاتی که جمعآوری میشود به کار برنامهریزی میآید و یا صرفا برای انجام فعالیت جمعآوری آمار کاربرد دارد، توجه جدی شود.
با این اوصاف لازم است در استان نیز به موضوع مبنا بودن دادهها برای برنامهریزی توجه جدی شود و اگر قرار است برنامه یا پروژهای اجرا شود، از قبل دادهها و وضعیت اجرای برنامه بر آن بررسی و اقدامات بر اساس اطلاعات و با برنامه مبتنی بر داده اجرایی و عملیاتی شود.
در این وضعیت آنچه رخ خواهد داد، هزینه کرد با برنامه و مطالعه است که از آسیب به بیت المال، نارضایتی سازی، شکست برنامهها و ناامیدی مردم نیز پیشگیری خواهد کرد.
|
