|
۱- چند وقتی است که اجرای برنامههای فرهنگی و هنری در قالب جشنوارهها به روال عادی برگشته است.
با آنکه به برگزاری و برنامهریزی این نوع برنامهها اشکالی وارد نیست و شاید بهتر از قبل نیز باشد اما این برنامهها عمقی و تأثیری در تغییر روحیه جامعه مانند قبل ندارد و بعد از برگزاری انگار اتفاقی رخ نداده است.
۲- شاد نشدن جامعه با برنامهها و جشنوارهها را برخی به مسائل سیاسی ربط میدهند که البته بیربط هم نیست اما فراگیری این عامل نیاز به تأمل بیشتری دارد. در واقع نارضایتی سیاسی دربرگیرنده تمامیت ناشادی نیست ضمن آنکه بخشش پدرانه رهبر معظم انقلاب تأثیر بسیاری در کنترل فضای این نوع نارضایتی داشت.
۳- آنچه اکنون در جامعه به عنوان عامل ناشادی و پیشگیرانه از نشاط به عنوان عامل فراگیر مطرح است، عامل اقتصادی است که به نظر تفکری برای تغییر فضای آن در دولت تاکنون نشده است.
در این زمینه رهبر انقلاب نیز دستورات لازم را صادر کرده و به دولت درباره کنترل فشارهای اقتصادی بر زندگی مردم تأکیداتی داشته است.
۴- مردم از رها شدن فنر تورم و افزایش قیمتها و کاهش ارزش پول ملی ناراحت هستند و روز به روز فقیرتر از قبل میشوند و خرید بسیاری از کالاهای معمولی برای آنها آرزو میشود.
روشن است در چنین شرایطی که به نظر جامعه به دو طبقه کوچک برخوردار و طبقه بزرگ غیر برخوردار با اضمحلال طبقه متوسط در حال تبدیل شدن است، شادی با برنامه فرهنگی و هنری حاصل نخواهد شد.
۵- وقتی رخوت اجتماعی به دلیل فشارهای اقتصادی و نبود ثبات اقتصادی در جامعه فراگیر میشود باید با اصلاح رفتارها و کاهش فشارها بر معیشت مردم نشاط اجتماعی را جایگزین رخوت موجود در جامعه کرد.
نمیشود با نمایش شادی، جامعه را شاد نگه داشت بلکه لازم است با اقدامات عملی به ویژه در حوزه اقتصاد نشاط به جامعه هدیه شود.
۶- همه از جنگ اقتصادی سخن میگویند اما به نظر این جنگ را باور ندارند و مانند شرایط عادی در حوزه اقتصاد قدم بر میدارند و حرکت میکنند.
در شرایط جنگ، وقتی طرفی برنامه جنگی برای جنگ نداشته باشد، روشن است نباید در فکر پیروزی و برنده شدن باشد مگر آنکه معجزهای رخ دهد.
۷- برخی در شرایط امروز اقتصادی کشور از فروپاشی اقتصاد سخن میگویند و با گرانیهای لحظهای به ویژه در حوزه ارز، طلا، خودرو و مسکن آینده خوبی برای اقتصاد کشور پیشبینی نمیکنند.
در این شرایط لازم است تا دیر نشده فکری اساسی برای نجات اقتصاد کشور از تورم و گرانی شود و با رونق گرفتن اقتصاد، نشاط اجتماعی حاصل شده و عمق نشاط بخشی و شادی آفرینی برنامههای فرهنگی و هنری نیز بیشتر شود.
|