|
تنها کارگاه فعال نمدمالی در غرب کشور در روستای شوند از توابع شهرستان درگزین قرار دارد.
رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان رزن و درگزین با تأکید بر اینکه در گذشته ۳۰ کارگاه در این روستا وجود داشته که به تدریج از تعداد آنها کاسته شده است، تصریح کرد: به علت درآمد کم و پیشرفت تکنولوژی و عدم تمایل مردم به خرید تولیدات نمد فعالیت در این زمینه در حال منسوخ شدن است.
به گزارش ایسنا، بهروز کهیائی با بیان اینکه در حال حاضر «صفرعلی پیرعلی» و فرزندانش در زمینه انواع تولیدات نمدی همچون زیرانداز، پوشاک، پادری، کمربند و نمد تزئینی فعالیت می کنند، ادامه داد: نمد به علت مقاومت بسیار بالا در برابر نفوذ آب و سرما در گذشته کاربرد فراوانی در بین مردم به ویژه برای چوپانان و عشایر داشته است اما امرزه با تغییر شرایط زندگی و پوشاک کاربرد نمد از مد افتاده است.
وی در ادامه با اشاره به اینکه در روستای کاج بیش از ۷۰ کارگاه قاب سازی با اشتغال مستقیم ۲۰۰ نفر و غیرمستقیم حدود ۴۰۰ نفر وجود دارد، اظهار کرد: در این روستا محصولاتی مانند قاب آینه، قاب عکس و میز کنسول تولید می شود که این صنعتگران تنها تولیدکنندگان قاب های چوبی در کشور به شمار می آیند.
کهیائی با اشاره به اینکه کارگاه های تولیدی چرم و مصنوعات چرمی در شهرستان رزن از جایگاه ویژه ای برخوردار هستند، خاطرنشان کرد: در روستای قراکند با اشتغال ۱۵ نفر خانم و کارگاه هوشمند محصولات چرمی همچون کیف های اداری، پاسپورتی و دانشجویی، کمربند و ... تولید می شود.
وی مرواربافی را از دیگر صنایع دستی شهرستان رزن عنوان کرد و افزود: در سال های گذشته شهرستان رزن دارای چوب مروار مرغوب بوده که کشت آن به صورت انبوه صورت می گرفته و از مصارف آن بافتن انواع سبدها، صندوق حمل انگور و میوه جات و ... بوده است.
رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان رزن خاطرنشان کرد: غیر از مصارف فوق به استان های شمال کشور نیز برای تولید انواع محصولات فرستاده می شد که برای احیاء و ترویج این صنعت چندین دوره آموزش مرواربافی برگزار شده است.
وی به چلینگری به عنوان یکی از صنایع دستی شهرستان رزن اشاره کرد و گفت: در گذشته در روستاهای غینرجه، دمق، نیر، قروه درجزین و رزن افرادی به ساخت و تولید چاقو، داس، گوزوم کن باغبانی، تبر، شن کش و ... مشغول بوده اند.
کهیائی با بیان اینکه ابزار فوق در گذشته کاربرد زیادی داشته و جزء ملزومات خانواده ها به شمار می رفته است، ادامه داد: امروزه فقط تعداد محدودی کارگاه در روستای غینرجه و شهرهای قروه درجزین و دمق است.
وی به برنامه های پیشرو در شهرستان های رزن و درگزین در زمینه رونق صنایع دستی اشاره کرد و گفت: فراهم کردن تسهیلات برای ایجاد و توسعه شرکت های تعاونی صنایع دستی، کارگاه ها و واحدهای تولیدی صنایع دستی از جمله برنامه ها است.
کهیائی یادآور شد: ترویج هنرهای دستی و ایجاد تحول و تنوع در طرح ها و تولیدات صنایع دستی با حفظ اصالت ملی و محلی و توسعه موارد مصرف آن، اعطای وام و اعتبار به شرکت های تعاونی صنایع و صنعتگران مربوطه به منظور خرید مواد اولیه، تهیه و تغییر ابزار کار و توسعه و نوسازی کارگاه ها و ایجاد یا توسعه مراکز فروش صنایع دستی از دیگر برنامه ها هستند.
|
