|
انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی نخستین انتخابات در دهه پنجم انقلاب اسلامی است، انقلابی که آزادیخواهی، استبدادستیزی، قانونگرایی و مردمسالاری از مؤلفههای اصلی آن بودهاست.
مردم ایران که سال ۱۳۵۷ با انقلاب شکوهمند خود در مسیر تازهای گام نهادند، بهدنبال آن بودند که آینده کشور و جامعه را بر مبنای چهارچوبهای یک نظام الهی-مردمی بسازند.
مجلس بهعنوان مهمترین نهاد قانونگذاری، جایگاه و اعتبار بالایی در این نظام دارد؛ بهگونهای که امام راحل (ره) آن را در رأس امور دانستهاند.
بدون تردید چنین مجلسی که در تراز انقلاب و نظام اسلامی باشد، باید کارآمدی و اثربخشی بالایی داشتهباشد تا بتواند نقش خود را در پیشرفت و توسعه به خوبی ایفا نماید.
تجربه نظامهای مردمسالار و دموکراتیک نیز نشان میدهد این جوامع از زمانی که در مسیر اصلاح گام نهادند و پارلمان بهعنوان نماد دموکراسی شکل گرفت، روند توسعه نیز شتاب گرفت.
ضرورتها و شاخصهای مردمسالاری دینی ایجاب میکند که مجلس شورای اسلامی از چنان جایگاه بالا و والایی برخوردار باشد که بتواند مسیر توسعه را روزبهروز هموار نماید.
تحقق این مهم در گرو حضور نمایندگانی توانمند است تا بهعنوان وکلای ملت هیچ دغدغهای جز مردم نداشتهباشند.
انتخابات عرصه مهمی است که مردم با انتخاب خود نهتنها نمایندگان خود برای مجلس آتی را برمیگزینند، بلکه درباره مجلس فعلی نیز قضاوت خواهندکرد.
امروز تعداد زیادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی دوباره خود را در معرض انتخاب مردم قرار دادهاند و قصد تداوم حضور خود در خانه ملت را دارند.
نگاه مردم به این کاندیداها قدری متفاوت از دیگر نامزدهای انتخابات است؛ چراکه قضاوت افکار عمومی درباره آنها، براساس آنچه در فضای تبلیغات مطرح میکنند و مثل دیگران قصد معرفی خود را دارند،نیست بلکه مبتنی بر نوع عملکرد آنها در مجلس خواهدبود.
امروز نمایندگان مجلس با کارنامهای که مردم بهترین قضاوت را در مورد آن دارند و میزان قوت یا ضعف نمایندگان خود را تشخیص میدهند، پای در عرصه انتخابات گذاشتهاند و همین عملکرد مقیاس سنجش و انتخاب مردم است.
برهمین اساس انتخاب دوباره نمایندگان فعلی از سوی مردم مشروط به آن است که عملکرد خوب و کارنامه قابل قبولی داشتهباشند وگرنه هیچ تضمینی وجود ندارد که همچنان بتوانند در خانه ملت بمانند.
|
