|
حالا که پس از سالها انتظار و چک و چانهزنیهای سیاسی و تجدیدنظرهای تقسیمات کشوری، طرح کلانشهری همدان به تصویب وزارت کشور و نهادهای وابسته به این وزارتخانه رسید و الحمدا... توانستیم کلانشهر شویم، تازه تازه بحثها و احتمالاً چالشهای جدید در این ارتباط بین محافل سیاسی و کانالهای اجرایی استان آغاز شده است.
در این ارتباط و قبل از هر اظهار نظری لازم است ابتدا تکلیف یک موضوع چالش برانگیز پیرامون لازمههای اجتنابناپذیر کلانشهری را با خودمان روشن کنیم، اینکه مطرح میشود، با کلانشهر شدن همدان ممکن است لفظ برخی شیوههای مالیاتی هم تغییر یابد و با چنین تغییراتی از جمله تسری لفظ مالیات بر ارزش افزوده به عوارض و واریز آن به خزانه دولت، شهرداریها هم لاجرم به لحاظ وابستگیهای بودجهای به بدنه دولت بچسبند، که باید بگوییم صرفنظر از خوب یا بودن یا بد بودن چنین پیامدهایی، جای نگرانی هم نیست، چرا که همدان نخستین کلانشهر ایران نیست و قطعاً با توجه به روند گسترش شهرهای بزرگ و توسعه ساخت و سازهای شهری در کشورمان، آخرین کلانشهر هم نخواهد بود.
بنابراین اولاترین طریقه چارهجویی و تدبیر در این ارتباط، الگوبرداری و یا استفاده از تجربیات کلانشهرهای موفق در کشورمان است و مسلماً قانون مربوط به نحوه مدیریت و اداره کلانشهر در همدان تافته جدابافتهای نیست و اگر قرار است با اجرای قوانین و شیوهنامههای کلانشهری در گستره ایران، روزنه جدید و اجتنابناپذیری برای توسعه کشورمان به وجود آید، کلانشهر همدان نیز به هر طریق ممکن به این بستر هدایت میشود.
با این حال به عهده مسئولان و مدیران استانی و شهری کلانشهر همدان است تا با بلندنظری و آیندهنگری و لیاقت مثال زدنی بتوانند وظایف و مسئولیتهای مشخص و تعریف شده خود در این خصوص را شانه به شانه همطرازان خود در کلانشهرهای موفق پیش ببرند و هدایت کنند.
فراموش نکنیم در هر زمینه و در هر حوزهای از سیاستورزی و تصمیمگیری و ایالتمداری، کار بزرگ فکر بزرگ میخواهد و مردان بزرگی که بتوانند از عهده برنامهها و تصمیمگیریهای بزرگ برآیند.
مسلماً در قاموس مدیریت، آغاز یک طرح جدید و بکر در یک مکان بکر بسیار روانتر و راحتتر از قبول مسئولیت برای ادامه کار در بستری کهنه است، چرا که در آغاز کارهای جدید، خشت اول دست خود آغاز کننده کار است و این بسته به اوست که با چه تفکر و ابتکار و خلاقیتی این خشت اول را برای بنای یک کار بزرگ بگذارد و راست گفتهاند که خشت اول چون نهد معمار راست تا ثریا میرود دیوار راست و شما بخوانید که خدایی ناکرده، «خشت اول چون نهد معمار کج تا ثریا میرود دیوار کج!»
|
