|
در چند انتخابات اخیر آنچه مشخص شده نارضایتی مردم از روندها و روشهای اجرا شده در این سالها از سوی مسئولان است.
رأی باطله یا مشارکت نکردن در انتخابات اکنون به یک نگرانی تبدیل شده است و دلسوزان انقلاب و کشور از این موضوع نگران بوده و راهکارهایی را برای حل این مشکل ارائه دادهاند.
البته در عمل اتفاقی رخ نداده و با آن که پیشبینی میشد در انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری به دلیل وجود اصل رقابت در مرحله نخست مشارکت حداقل ۵۵ تا ۶۰ درصد باشد اما چنین نشد و مشارکت ۴۰ درصدی برای این مرحله ثبت شد.
مشارکتی که نشان میدهد تحریمیهای انتخابات و مرددین با اقدامات تبلیغاتی داوطلبان و مواضع آنها برای حضور در پای صندوقهای رأی قانع نشدهاند.
مرددین و تحریمیها یک نکته مشترک در مواضع دارند و آن هم ناامیدی از تغییر و تفاوت نکردن داوطلبان در اجرا نکردن وعدهها و خواستهها و مطالبات مردم است.
آنها از این که داوطلبان ریاست جمهوری پس از انتخاب جذب کانونهای قدرت میشوند و مردم را فراموش میکنند گلایه دارند و نمیخواهند با رأی خود در قدرتمندکردن قدرتی که برای مردم نیست، سهیم شوند.
اما این تمام ماجرا نیست و متأسفانه برخی داوطلبان همان شیوههای قدیمی را که نشان میدهد کسب قدرت را مهمتر از عمل به وعدهها و خدمت به مردم است، دنبال میکنند.
شیوههایی که نشان میدهد برخی داوطلبان استاد اجرای سیاستهای ماکیاولیستی هستند و تنها هدف آنها کسب قدرت به هر روش است روشی که مردم را ناامید و آنها را از صندوق و حق مهم تعیین سرنوشت دور کرده است.
البته هنوز اوضاع خطرناک نشده و مشارکت ۴۰ درصدی هم در دنیا قابل قبول است اما برای نظام مردمسالاری دینی که متکی به مردم است، این مشارکت نیازمند افزایش با روشهای اصلاحی است.
روند آغاز اصلاح میزان مشارکت میتواند از مرحله دوم انتخابات ریاست جمهوری آغاز شود به طوریکه داوطلبان ثابت کنند که قدرت را برای خدمت به مردم میخواهند و نمیخواهند باند و جناح و دسته خود را بر مردم ترجیح داده و منافع عمومی را فدای منافع باندی و جناحی محدود خود در تضاد و تقابل با امنیت ملی کنند.
در این روند مردم هم میتوانند با نگاهی به گذشته افراد، قدرتطلبی یا مردمی بودن آنها را دریافته و رأی بر تداوم مردمسالاری و میزان رأی مردم بودن و نه میزان قدرت شخص و باند وی بدهند.
این مرحله از انتخابات حساس است و میتواند مردم را با صندوق آشتی داده یا چالشی جدی برای مردمسالاری و اتکا به نظر مردم در ادامه مسیر باشد.
روشن است تداوم مردمسالاری و حق تعیین سرنوشت مردم به میزان زیادی به تصمیم، رأی و انتخاب اکثریت مردم بستگی دارد که نیازمند حضور در انتخابات و مشارکت و اعلام نظر در این زمینه است.
|
