|
در تمام مدتی که ویروس کرونا جهان را گرفته است هر روز خبر مرگ صدها نفر بر اثر ابتلای به ویروس کرونا از کوشه و کنار جهان منتشر میشود که در بین قربانیان این بلای منحوس نام چهرههای سرشناسی هم از دنیای سیاست و علم و هنر و خدمتگزاران به جوامع انسانی به چشم میخورد. در کشور خودمان نیز که تا این تاریخ(24تیرماه 1399) حدود 13هزار نفر از هموطنان عزیز جان شیرین خود را بهدلیل ابتلا به کرونا از دست دادهاند، علاوه بر بهترین و شریفترین انسانهایی که عضو فداکار جامعه پزشکی و پرستاری بودهاند، خدمتگزاران حوزههای هنر و فرهنگ و سیاست و اجرایی هم هستند که بهدلیل حضور در عرصههای کار و انجام وظیفه قربانی شدند و تازهترین آن مرحوم عیسی جعفری یکی از مدیران بیادعا و خوشسابقه استان است که چند دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بهار و کبودراهنگ را نیز در کارنامه خود دارد و دوشنبه همین هفته بود که سرانجام پس از چند روز مقاومت برابر کرونا تاب نیاورد وجان به جان آفرین تسلیم کرد.
جای دارد تا در این فرصت به نمایندگی از مؤسسه پیامرسانه و روزنامه همدانپیام این ضایعه بزرگ را به مردم شریف شهرستانهای بهار و کبودراهنگ که نماینده سختکوش و دلسوز خود در مجلس یازدهم را از دست دادهاند و هچنین خانواده معزز آن انسان خدمتگزار و فداکار تسلیت بگوییم.
حال در چنین شرایطی از تاختوتاز ویروس کرونا و بهرغم هشدارهای مکرر جامعه پزشکی کشورمان از بالاترین مسئول آن تا زحمتکشان این حوزه پیشتاز در مبارزه با ویروس مرگبار کرونا نسبت به خطر گسترش این ویروس مسری، چگونه است که برخی هموطنان که تعدادشان هم کم نیست، چنین وضعیت اسفباری را باور ندارند و علناً مقابل دوربینهای گزارشگران تلویزیونی که میپرسند، چرا ماسک استفاده نمیکنی؟ اقرار میکنند که (من) به ویروس کرونا اعتقاد ندارم!
باید از این دسته هموطنان و همشهریان بیاعتنا و سهلانگار و بدبین و هنجارشکن که هیچ حریم و حقوق شهروندی دیگران و آداب همزیستی اجتماعی را نمیشناسند و نمیدانند، سؤال کرد، پس شما چه را باور دارید و به چه معتقد هستید!؟
باید به این دسته از جماعت خودبزرگبین گفت، به خداوندی خدا همیشه مرگ فقط برای همسایه نیست و این شتر مقابل در هر خانهای خواهد نشست! باید به اینان گفت و پرسید آیا با واژه «حادثه خبر نمیکند» آشنا هستید؟ و آیا تاکنون در زندگی خود خدای ناکرده حادثه تلخی را تجربه کردهاید؟ و اگر که چنین تجربهای ندارید که خدا را صد هزار مرتبه شکر! و اگر حتی تجربهای کوچک و خاطرهای کمرنگ از آن در ذهنتان باقی است، پس باید بدانید که حادثه همواره در کمین هر کسی هست و ویروس کرونا نیز که در این شرایط جهانی سایه به سایه و در کنار ماست و با ما زندگی میکند و جوامع انسانی ناگزیر باید با احتیاط کامل از کنار کرونا عبور کنند، عین خود حادثه است که واقعیت دارد؛ بنابراین هرآن ممکن است در ازدحام جامعه خود با کرونا تنه به تنه شویم و به زمین بیفتیم! آری کرونا در این تعامل اجباری همان حادثه و خطری است که اگر اعتنا نکنیم و بیاحتیاط باشیم، هرآن ممکن است اتفاق بیفتد! مثل حادثه واژگونی یک خودرو یا حادثه سقوط از پرتگاه، یا حادثه سکندری خوردن و ضربه مغزی شدن و یا خطری خیلی بیشتر و جدیتر و دور از ذهن و فرقی هم ندارد رستم دستان باشی یا انسانی پیر و ناتوان، ویروس کرونا اگر یقه هر کسی را ناغافل بچسبد، خیلی قویتر از اسفندیار و هرکول و آشیل است. بیایید باور داشته باشیم و حداقل با استفاده از یک ماسک ساده بر رخسار خود نشان دهیم که انسانهای واقعبینی هستیم و دچار غرور و موضعگیریهای احساسی و غیرعقلایی نمیشویم!
|
