|
آنجا که دولت ها در ممالک گوناگون از سرمایه گذاری و دخالت مستقیم در حوزه های اقتصادی کنار کشیده و دست بخش خصوصی برای ایده پردازی و گرداندن چرخهای اقتصادی را باز می گذارند ، کانون های کارآفرینی از بطن مردم و جامعه خودی شکل گرفته و به میدان آمده اند تا ایده های خلاقانه و جدیدی جهت فعال سازی سرمایه های هرچند کوچک اما راکد ، همچنین ایجاد اشتغال و بهره گیری از توان علمی جوانهای تحصیل کرده در راستای نوآوری های تولید صنعت ، کشاورزی و غذا را بمنصه ظهور برسانند .
امروزه تشکل های کارآفرینی در سطح جهان سکان هدایت سفینههای اقتصادی را در دست دارند و نمیگذارند حیات اقتصادی و امید ملتها به روشنی دایمی چراغ کار و اشتغال و گردش زندگی به خاموشی گراید . به همین جهت جهانیان همه ساله در چنین ایامی که در دهه سوم آبانماه واقع شده است ، هفته کارآفرینی برگزار می کنند و در ایران نیز از تاریخ ۲۲ لغایت ۲۸ آبانماه مصادف با هفته جهانی کار آفرینی است .
اقتصاد دولتی در اغلب کشورهای جهان به مشکل خورده است و بیشترین واحد های عظیم صنعتی و تولیدی در جهان که هنوز در اختیار دولتها است ، زیانده شده اند و در آمد خالص کارخانجات دولتی پاسخ گوی هزینه های سنگین و فزاینده این گونه کارخانجات نیست و به همین علت هرازچندی صدای اعتراضی کارگران واحدهای بزرگ تولیدی که بعضاً برندهای جهانی نیز دارند ، در کوشه و کنار جهان بلند می شود و دولتها را بچالش می کشد .
ویژگی قابل اعتنا و اعتماد آفرین تشکل های کارآفرینی در هر کجای دنیا این است که اگر اقتصاد و شاخه های اقتصادی در حیطه اختیار دولت نباشد ، تحت سیطره و قدرت سرمایه گذاران کلان و خود محور هم نیست ، چون این تشکل های کار آفرین با خرد جمعی به مدد مشارکت صاحبان اندیشه و ترقی خواه از جمع فارغ التحصلان و دانش آموخته های نخبه و تلاشگر هستند که قرار است شریان های حیاتی اقتصاد کشوری را تشکیل دهند . از طرفی هم وقتی کانون های کار آفرین در کشور مجال فعالیت و حرکت در سمت و سوی تولید ، توسعه اقتصادی ، صادرات کالا و علم و پشتوانه سازی برای منابع و ثروت ملی ، بدست می آورند ، تلاش می کنند تا از روشهای سنتی و منسوخ در عرصه های اقتصادی بین المللی فاصله بگیرند و با بهرهگیری از شیوه های نوین علمی و فن آوری های روز خود را به شریان های اقتصاد جهانی وصل نمایند .
امروزه در جامعه ایرانی پس از آنکه نقش و ماهیت سازنده و مولد و خود جوشی توقف ناپذیر جامعه کارآفرینی های خرد و کلان به ثبوت رسید و دولتهای جمهوری اسلامی سعی دارند از ایجاد موانع اجرایی بر سرراه کار آفرینی های خوشنام اجتناب نمایند ، کارآفرینی ها نیز اکثرا در صدد برآمده اند تا دامنه فعالیت و خدمت به تولید و اشتغال آفرینی خود را علاوه براینکه در عرصه های داخلی گسترش میدهند ، به بازارهای جهانی و بطن جوامع بین المللی نیز ارتباط دهند و آینده حیات علمی و دانش بنیان و نوآوریهای تولیدی و اقتصادی خود را تضمین نمایند . چنین ایده توسعه طلبانه از آنجا نشات میگیرد که خصلت و ذات کارآفرینی های دانش بنیان و نوآور مبتنی بر حرکت شتابنده و سبقت گیری است و رکود و قناعت به شعاع عمل کوچک و محدوده های معین را دوست ندارد و اگر غیر از این باشد سرانجام در نقطه ای نافرجام از حرکت و فعالیت باز خواهد ایستاد .
حوزه های کارآفرینی دانش بنیان و نوآور در عالم تولید و خدمت خود نمی توانند سنت گرا یا کپی بردار باشند و از روی دست این و آن نمونه کاری را ارایه دهند و کارنامه برای خود بسازند ، چون دنیای دانش بنیان و فن آور محور ، دنیای خلاقیت و رقابت و سبقت گیری در عرصه های جهانی است و اهمال و ناامیدی و قناعت و اکتفا کردن به داشته های شناخته شده ، یعنی قبول شکست و خروج از گردونه های رقابت و حیات تولیدی و اقتصادی و خدمات دهی خواهد بود .
اساسا هر جامعه کارآفرینی در تمام عرصه های صنعتی و کشاورزی و روستایی و بانوان و بخصوص کارآفرین های دانش بنیان موفق و شناسنامه دار ، خودش ضامن وجود ، حضور و اعتبار خودش هست و خواهد بود ، چراکه از مراحل دشوار و آزمون و خطاهای گوناگون عبور کرده و خود را سرپا نگه داشته است تا به برهه موفقیت و اعتبار و برند قابل اطمینان برسد . با این حال شرط تمام بود و نبود کارآفرینی ها در مجموع و در تمام الگو های بزرگ و کوچک این است که از حمایت و پشتوانه سازی دولت های خود برخوردار باشند .
امروزه و در شرایط دشوار اقتصادی که جامعه را به چالش کشیده است ، حضور و وجود کارآفرینی ها برغم موانع گوناگونی که با آن دست و پنجه نرم میکنند ، اما از تلاش و فعالیت عقب نشینی ندارند ، بخودی خود نعمت و خدمت بزرگی به مردم و دولتها محسوب می شود و سزاوار است تا چنین فرصت و نعمت را قدر دانسته و دولت از هر خدمت و تسهیلی برای حرک ت روان چرخ کارآفرینی ها کوتاهی و دریغ نورزد .
|
