|
وقتی مدیرعامل آبمنطقهای همدان در گفتوگوی رسانهای اعلام میکند، ذخیره موجود سد اکباتان که منبع اصلی تأمین بیشترین نیاز آب مصرفی کلانشهر همدان محسوب میشود، کمتر از ۱۱درصد ظرفیت واقعی این سد است، یعنی یک زنگ خطر بزرگ و جای نگرانی شدید برای ادامه حیات و سازندگی و آبادانی شهری که هماینک به واسطه مشکلات فراوان اقتصادی و اجتماعی نیز محاصره شده است.
به گفته آقای ستوده، مدیرعامل آبمنطقهای همدان نمودار ذخیره ۱۱درصدی آب سد اکباتان در روز هشتم آبانماه ثبت شده است و در همینحال در هر ثانیه ۷۰۰ لیتر آب برای انواع مصارف خانگی و صنعتی و حتی کاشت و داشتهای پاییزی در اراضی کشاورزی پاییندستی همدان برداشت میشود.
هشدار مدیرعامل آبمنطقهای همدان نسبت به کاهش بیسابقه ذخیره سد اکباتان به این علت جای نگرانی زیاد دارد که همدان یک سال آبی به شدت کم باران و خشک را سپری کرده و سال آبی جدید را نیز از اول مهرماه ۱۴۰۰ در حالی آغاز کرده است که بنابر اعلام و پیشبینیهای علمی کارشناسان هواشناسی، امسال هم بارشها و نزولات آسمانی کمی را در پیش داریم و امیدی به جبران خشکسالی گذشته نیست.
به همین علت است که شهروندان همدانی امسال با آغاز فصل پاییز که قاعدتاً و در سالهای پر باران بارندگیهای گذشته کمترین نگرانی نسبت به مشکل کمبود آب نداشتند، با جیرهبندی غیرمنتظره و بیسابقه آب در چنین فصلی مواجه هستند.
اگرچه اقلیم کوهستانی همدان در تقسیمبندی جغرافیایی کشورمان جزو استانهایی با بارندگی سالیانه متوسط و نسبتاً کم محسوب میشود، ولیکن تاکنون در فصلهای بارندگی جیرهبندی آب را تجربه نکرده است و بیشتر از همه این قشر کشاورزان و باغداران هستند که با از دست دادن فرصت کشتهای پاییزی خود، بیشترین آسیب را تحمل میکنند.
در واقع سخن(سالی که نکوست از بهارش پیداست)، اینجا و در این معنا برای فصل فعالیتهای پاییزی کشاورزان مصداق پیدا میکند.
کمبود آب در منطقهای که حدود نیم قرن است تداوم خشکسالیهای فزاینده را تجربه میکند و سطح آبهای زیرزمینیاش به علت حفر چاههای پر تعداد و غیرمجاز به شدت در حال افت و نقصان است و پیامدهای ویرانگر آن ظهور فروچالههای گسترده زمین در دشتهای قابل زراعت است و در همین حال نیز امکان و زیرساختهای کافی برای مهار آبهای جاری سطحالارضی در فصلهای بارندگی را ندارد، هیچ چارهای نیست.
بحران آب در همدان چنانچه به روال کنونی تداوم داشته باشد، در آینده موجب انسداد تمام بسترهای توسعه نه تنها در بخش کشاورزی، بلکه در سایر بخشهای صنعتی و حتی علوم پایه که نیازمند آب کافی برای اجرای طرحهای تحقیقاتی است، میشود. چه بسا آغاز راهکارهای اساسی توسط کارشناسان امر و سرمایهگذاری برای اجرای طرحهای مطالعاتی از هماینک به کورسوی امید برای نجات همدان از بحران آب در سالهای پیش روی و برای نسلهای آینده بیانجامد.
|
