|
هفته جهانی کارآفرینی که روزهای ۲۳ تا ۲۹ آبان ماه جاری در کشورمان نیز در حال برگزاری است، فرصتی برای کارشناسان و صاحبنظران حوزه اقتصادی و اجتماعی فراهم آورده است تا فرهنگ کار آفرینی را به عنوان یک محرکه خود جوش و چارهساز برای کاهش آلام رکود اقتصادی، بیکاری، سردرگمی جوانهای تحصیلکرده در انتخاب نوع کار و کسب مناسب و همچنین نقش بنیادها و نهادهای و شبکههای اجتماعی فعال در بازار کار و سرمایه، در بوته کنکاش و بررسی و شناسایی آسیبهای غیرقابل انکار قرار دهند.
کار آفرینی مقولهای است که در حیطه خود باوری و خلاقیت و مسئولیتپذیری دستهای از افراد شاخص جوامع انسانی قرار میگیرد که تمایل دارند با قدرت عمل و ایدههای خود باورانه، نقش اصلی را در گردش کار اقتصادی و تحرک و پیشرفت اجتماعی جامعه به عهده بگیرند.
ذات و بستر کارآفرینی این ظرفیت را دارد تا مجموعه ای از انسانهای علاقمند و کوشا برای یک هدف و برنامه خاص دور خود جمع نماید و در عین حال مانع حرکت و خلاقیت فردی هم نمیباشد و چراغی است که میتواند هم برای یک کارگاه شخصی روشن باشد و هم میتواند به محیط فعالیت و تولید و خدمت جمع نامحدودی نور ببخشد.
اینگونه است که هر بنگاه اقتصادی یاری رسان یا نهادهای مددکار اجتماعی نیز با یک رویکرد اقتصادی اصولی و ترقیخواه این فرصت را پیدا میکند نا سرمایه و امکانات خود را در حوزه کارآفرینی بکار گیرد و به یک نهاد تولیدگر و اشتغالآفرین تبدیل شود.
کار آفرینی یا حمایت مسئولانه و آیندهنگرانه از تشکلهای کارآفرین توسط نهادهای دولتی یا بنیادهای خیریه و شبکههای اجتماعی که زنجیروار در عرصههای خدماترسانی به هم مرتبط هستند، گام مثبت و حرکتی فرهنگ ساز است که قشرهای کمتوان و مدد و را به سمت خود کفایی و خود اتکایی اقتصادی سوق میدهد. در واقع هرچقدر نقش بنیادها و نهادیهای حمایتی در حوزههای کارآفرینی بیشتر و پررنگتر باشد، زمینه مشارکت و فعالیت هر فردی با کمترین توان جسمی و ذهنی از جمعیت کشور، در کارگاه بزرگی به وسعت یک کشور فراهم میگردد و اعتماد به نفس جامعه بالا میرود و زمینههای بروز ناهنجاریهای اجتماعی کمتر و محدودتر میشود. سالانه حجم سنگینی از بودجه و سرمایههای ملی کشور بدون کمترین ارزش افزوده صرف حمایت از قشرهای محروم در اقصی نقاط کشور میشود و نمونه بسیار آبرومندانه آن همین پرداخت یارانههای نقدی توسط دولت به دهکهای فقیر است، در حالی که با همین بودجه کلان و بیشمار میشود هرساله صدها کارخانه بزرگ و کوچک با کاربریهای گوناگون ایجاد کرده و حتی زمینه اشتغال مددجویان معلول را هم فراهم آورد.
خلاصه اینکه با توسعه فرهنگ کارآفرینی و تعمیم دامنه کارآفرینی به تمام بخشهای اقتصادی و اجتماعی و مناطق روستائی و کپرنشینیهای چهار گوشه کشور و هر کجا با ایجاد زمینه اشتعال برای سرپرست و نانآور خانواده، کشور را تبدیل به یک کارگاه بزرگ و یکپارچه اقتصادی کرد. کارآفرینی صدای دلنواز و محرکهای است که هر کجا به گوش هرکسی برسد، آهنگ زندگی را مترنم خواهد کرد.
|
