|
انتظارات حداقلی برای آشنایی با قابلیتها و محرومیتهای بخش صنعتومعدن در استان همدان به ندرت برآورده شده است.
استان همدان با وجود برخورداری از بسیاری از توانمندیهای بالقوه در ذخایر عظیم معدنی و همچنین استعدادهای فراوان برای توسعه بخش صنعت، ولیکن از دیرباز به سهم بسیار کوچکی از توجه کلان ملی و سرمایهگذاریهای هدایت شده جهت شکوفایی داشتههای خود، ناگزیر به بسنده کردن بوده است.
مدت زمان طولانی چه سالهای قبل از انقلاب اسلامی و چه در سالهای آغازین پیروزی انقلاب به لحاظ برخی سیاستگذاریهای کلان اجتماعی، همدان را از قافله گسترش بخش صنعت جدا نگاه داشته است و البته در چنین سیاستگذاریهایی بحث زیستمحیطی از بهانهتراشیهای اصلی بوده است. در مقاطعی نیز به علت وقوع جنگ تحمیلی و مجاورت استان همدان با مناطق جنگی، موضوع برنامهریزی برای استقرار طرحهای بزرگ صنعتی در این استان منتفی بود و در سالهای پس از جنگ تحمیلی و آغاز دوران سازندگی هم که اصلاً فراموش شده بود، منطقه بکری به نام استان همدان برای برخی سرمایهگذاریهای عظیم صنعتی وجود دارد !!!
دلایل زیادی هم درخصوص حرکت کند همدان روی ریل توسعه بخش صنعت وجود دارد که البته چنین دلایلی را خود مدیرانارشد استان حداقل در طول 2دهه گذشته میدانند و بس !!!
با این وجود افکارعمومی در استان همدان در طول تمام سالهای هدر رفته به یک جمعبندی ساده و عامیانه در چرایی امر عقبماندگیهای صنعتی رسیدهاند، اینکه ضعف مدیریت و نبود برنامه و فقدان احساس مسئولیت در سایه حضور مدیران غیر بومی، موجب مغفول ماندن استان همدان از برنامهریزیهای توسعه بخش صنعت شده است مولود نامبارک ضعف خودرو توسعه در جاده صنعت، همانا میزان بالای بیکاری و نارساییهای اقتصادی نزد جمعیت فعال استان و به تبع آن عقبماندگی بسیاری از بخشهای اجتماعی است که مستلزم دارایی و دستودل بازی و توانمندی مالی مردم میباشد.
یادش بخیر سالهایی بسیار پیش از این در مقام خبرنگار وقتی در نشستهای خبری از برخی مقامات استان پرسش میشد، پس سهم استان از توسعه صنعت به عنوان یکی از محورهای اصلی و تثبیت شده توسعه استان چیست؟ با تبحر پاسخ میشنیدیم که، باید خدا را شکرگذار باشیم که آلودگی صنعتی و هجوم نیروهای غیربومی برای اشتغال در بخش صنعت و تبعات اجتماعی آن را نداریم و هوای پاک استنشاق میکنیم!!! خوب بود آن مدیران دانا و ولینعمت اکنون بودند و میدیدند، استان همدان در این سالها نه تنها آن هوای پاک و محیطزیست سالم و برخی ارزشهای اجتماعی را ندارد، بلکه انبوهی از سرمایهگذاریهای داخلی و خارجی برای اشتغالآفرینی و طرحهای بزرگ صنعتی را هم از دست داده است.
با این وجود نباید از حق گذشت که در 3، 4 سال اخیر به مدد مدیریت توانمند در بخش صنعتومعدن و پشتییانی مدیران بالادستی و همچنین پیگیریهای حوزه اجرایی ارشد استان بسیاری فرصتهای از دست رفته در این بخش احیا شد و خیلی صنایع راکد به چرخه فعالیت هدایت شدند. نمونه بارز اقدام مؤثر و رو به جلوی مدیرانمسئول صنعتی در این سالها، راهاندازی مجموعه پتروشیمی هگمتانه در همدان است که مردم حدود 18سال در حسرت روشن شدن چراغ تولید و اشتغالآفرینی و ورود همدان به بازارهای جهانی به واسطه تولید محصولات پیشرفته بودند.
استان همدان به لحاظ واقع شدن در گلوگاه ارتباطی چندین استان غربی و مرکزی و جنوبی کشورمان و همچنین برخورداری از زیرساختهای تعیینکنندهای نظیر شبکه سراسری راهآهن، فرودگاه با قابلیت پروازهای بینالمللی و همچنین جادههای ارتباطی امن و دوبانده و آزادراههای استاندارد، از شایانترین موقعیت برای استقرار طرحهای بزرگ و مادر صنعت در کشور برخوردار است. در کنار تمام این زیرساختهای اصلی، همدان موقعیتها و استعدادهای بالقوه طبیعی برای تأمین خوراک اصلی صنایع تبدیلی و تکمیلی را دارد که بسیاری از استانهای صنعتی از آن محروم هستند .
|
