|
در فاصله کوتاه ۴۰ روزه تا انتخابات مجلس یازدهم و در شرایطی که بررسی صلاحیتها در هیأتهای نظارت ادامه دارد، تلاشهای جسته گریختهای در میان احزاب و جریانهای سیاسی از طیفهای مختلف برای حضور در رقابتها دیده میشود.
شکل کار و نوع رفتار فعالان سیاسی بهعلاوه برنامههایی که احزاب پیش میبرند، نشان از آن دارد که ورود احزاب به انتخابات قدری متفاوت از گذشته خواهد بود.
یکی از چالشهای جدی در این دوره از انتخابات مجلس اختلافات درونحزبی یا به عبارت بهتر درونجریانی است که هم در بین اصولگرایان و هم اصلاحطلبان قابل مشاهده است، هرچند محور این اختلافات در 2 جناح متفاوت از دیگری است، اما شواهد موجود گویای اختلافاتی در هر 2 جریان است.
در بدنه جریان اصلاحطلبی گذشته از این که اختلاف نظرهایی در زمینه مشارکت در انتخابات و نوع ورود به عرصه رقابتها دیده میشود، بهنظر میرسد روند تعیین مصادیق و بستن لیستهای انتخاباتی با دشواری هایی مواجه گردد.
این در حالی است ارائه برنامه مشخص به عنوان یک مطالبه جدی از سوی افکار عمومی همچنان در هاله ای از ابهام است.
در جریان اصولگرا نیز به جهت تعدد کاندیداها و تفاوت دیدگاهها شاهد وضعیت خاصی هستیم؛ بهگونهای که از هماکنون نشانههای تعدد لیستها به اسم گروههای خاص مشهود است.
بدون تردید شکلگیری فضای رقابتی با نقشآفرینی احزاب پیوند تنگاتنگ دارد و چگونگی ورود آنها به عرصه رقابتها و ارائه لیستهای واحد باعث رونقگرفتن انتخابات و افزایش مشارکت خواهدشد. هرگونه سستی و کمکاری در این زمینه و گرفتارشدن در اختلافات درونی، بدون داشتن برنامه مشخص مانع از ورود جدی احزاب به انتخابات و جذب افکار عمومی میگردد.
اهمیت و حساسیت انتخابات پیشرو ایجاب میکند که جریانهای سیاسی منسجمتر وارد صحنه شوند و نقش خود را در هدایت افکار عمومی و زمینهسازی برای مشارکت حداکثری بهعلاوه انتخاب دقیقتر به خوبی ایفا نمایند.
|
