|
این روزها هر اندازه که احمد جمشیدیان سرمربی تیم پاس با کسب نتایج درخشان توانسته محبوب دلهای هواداران باشد و همگان به تمجید از وی میپردازند، اما معمار فنی پاس همچنان در جاده تنهایی قدم بر میدارد.
وعده و وعیدها به وی دیگر از واژه تکرار به عادت تبدیل شده و برای سرمربی سفید و سبزپوشان این واژگان بی معنا شده است.
او بارها در نیم فصل اول گلایه های خود پیرامون کاستیهای تیم پاس را از طریق رسانهها و نشستهای حضوری با مسئولان به گوش آنها رساند اما انگار عزمی برای حل مشکلات نیست.
نشست هفته گذشته جمشیدیان با مدیرکل ورزش و جوانان نیز تاثیری برای تغییر در این روند نامطلوب نداشت و همچنان پاس در حسرت حضور در بازار نقل و انتقالات لیگ 2 است.
مهلت فصل نقل و انتقالات لیگ 2 در حالی به سرعت سپری میشود که پاس به دلیل بدهی در 2 جبهه کمیته تعیین وضعیت و کمیته انضباطی، فقط میتواند نظارهگر تقویت سایر حریفان باشد.
با این حال احمد جمشیدیان که پاس را محروم از نقل و انتقالات نیم فصل دید، بازهم به میل خود در این تیم ماند تا با داشتههایش فصل را به پایان برساند.
تیمی که او میتوانست با تقویت در نیم فصل، به عنوان مدعی اصلی برای صعود به لیگ یک تکمیل کند اما حالا باید توان خود را ابتدا برای بقا در لیگ 2 بگذارد.
در واقع با نیم نگاهی به تیمهای گروه دوم و تحرکات آنها در بازار نقل و انتقالات ، به این باور میرسیم که پاس مظلومترین تیم این مسابقات است.
از تیم نخست که چوکای مدعی است تا شهرداری بندرعباس قعرنشین در تلاش هستند با تقویت قوای تیمی خود ، با شکل و شمایل متفاوت از نیم فصل نخست پا به میدان مسابقات بگذارند.
جنگ بقا و صعود در نیم فصل دوم هیجان و جذابیت مسابقات لیگ 2 را به اوج میرساند و در این بین تیم پاس با همان داشتههای قبلی باید به مصاف حریفان برود.
جمشیدیان میتوانست با وجود این وضعیت عطای سرمربیگری پاس را به لقایش ببخشد اما تا به اینجا سکوت اختیار کرد و با وجود ناملایماتها به انجام وظیفه ذاتی مربیگری خود پرداخت.
اما گذر سرمربی پاس در جاده تنهایی که انتهایش مشخص نیست، تا چه زمان میتواند دوام داشته باشد.
یاس و نا امیدی به هر حال به سراغ جمشیدیان میآید زیرا او محکوم است با دستان خالی به جنگ با حریفان تمام عیار و متمول خود برود.
امروز هم برای حمایت دیر است و باید دید سرمربی موفق پاس تا چه زمان میتواند در راس تیم پاس دوام بیاورد.
|
