|
«برنامه اقدام فوری گردشگری ایران» به منظور جهت دهی به روندهای موجود با هدف بهبود شاخصهای گردشگری سبز برای نخستین بار در کشور تدوین و ابلاغ شد.
به گزارش مهر، در 20سال گذشته سهم حدود ۵درصدی صنعت گردشگری در تولید گازهای گلخانهای به نزدیک ۹ درصد رسید. اثرات تغییرات اقلیمی به شدت و سرعت بر منابع و مقاصد گردشگری جهان اثر گذاشته است و این تأثیر روی تغییر اقلیم شرایط گردشگری ایران هم کم نبوده است. در واقع شرایط امروز و آنچه در آینده پیشبینی میشود به روشنی نشان میدهد که صنعت گردشگری ایران پیش از اینکه به نقطه بلوغ برسد دچار چالشهای جدی خواهد بود. بیتوجه به این وضعیت و چشم پوشی بر پیامدهای قابل سنجش، شکست بسیاری مقاصد گردشگری و آسیب جدی به بخش عظیمی از منابع گردشگری را شاهد خواهیم بود.
این وضعیت نشان میدهد که تدوین اقدامات اضطراری برای گردشگری ایران ضروری است این موضوع مطالبه اهالی این صنعت هم بوده است به همین دلیل محمد جهانشاهی دبیر کمیته ملی طبیعتگردی و گردشگری سبز در معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی، برنامه اقدام فوری گردشگری را به دلیل دغدغه کارشناسی خود تدوین کرد و درباره آن توضیح داد: ما محکوم به تغییر رویه هستیم و این شرایط ما را مجبور به تدوین «برنامه اقدام فوری در صنعت گردشگری» کشور میکند.
برنامهای که بدون نیاز به بروکراسی پیچیده، منابع مالی، مجوز خاص و … طراحی شود و فقط در چارچوب فعالیتهای روزانه گنجانده و در مواردی هم که نیاز به پیش زمینه دارد.
جهانشاهی بیان کرد: برنامه اقدام با تمرکز بر رفتارهای عملکردی معاونت گردشگری و با توجه به ظرفیتهای و محدودیتهای موجود در قالب برنامهای کوتاه مدت و تاکتیکال (رویکردی)، بر اساس وظایف بخشهای مختلف معاونت ارائه میشود.
کارشناس طبیعتگردی گفت: اگر چه تلاش شده این برنامه در سادهترین شکل تدوین شود و فاقد پیچیدگیهای نظام برنامهریزی سیستماتیک است اما در صورت باور نداشتن مجریان، ضمانت اجرایی لازم را نخواهد داشت و در نتیجه، روندهای فعلی با هزینههای بالا و بهره وری پایین ادامه خواهد یافت.
برنامه اقدام فوری که جهانشاهی درباره آن توضیح داد وظایفی برای هر اداره کل زیر مجموعه معاونت گردشگری مشخص و به اهمیت محور هر کدام نیز اشاره شده است. همچنین سید رضا صالحی امیری وزیر میراث فرهنگی نیز در سفرش به باکو که به منظور شرکت در نشست وزرای گردشگری که با موضوع اقدامات اقلیمی در گردشگری و در جریان کنفرانس «کاپ ۲۹» انجام شد؛ به مفادی از آن به عنوان اقدامات ایران در حوزه گردشگری اشاره کرده است. در این برنامه آمده:
در هفته گردشگری ۱۴۰۳ که بیش از ۱۷۰ پروژه با حجم سرمایه گذاری ۱۰هزار میلیارد به مرحله بهرهبرداری رسیدند و در همین راستا تعداد ۲۷۰۰ پروژه انواع مصادیق تأسیسات گردشگری با مجموع حجم سرمایه گذاری حدود ۵۷۰ هزار میلیارد تومان در سطح کشور در حال ساخت است.
متأسفانه در حالی که منابع مالی، وقت و انرژی قابل توجهای صرف افزایش زیرساختهای گردشگری توسط بخش خصوصی و دولتی میشود، عمده این عملیاتها بر مبنای نسل ۲ و ۳ ساختمان سازی است که علاوه بر بهرهوری پایین و هزینههای بالا در اجرا، به دلیل کمتوجهی به ملاحظات معماری پایدار و سبز، در زمان بهره برداری نیز هزینههای به نسبت بالایی به واسطه مصرف منابع آب و انرژی به صاحبان سرمایه تحمیل میکند.
این عامل در دراز مدت علاوه بر کاهش حاشیه سود و کاهش سرعت بازگشت سرمایه، استهلاک زود رس و در نهایت کاهش کیفیت خدمات گردشگری و بی کیفیتی محصول را در پی دارد. حوزه سرمایه گذاری، مهمترین بخش از زنجیره شکل گیری خدمات گردشگری است و هدف از توجه به این بخش ترویج معماری پایدار و ایجاد تأسیسات با قابلیت سازگاری با محیط زیست، کاهنده آلودگیها و بهینه ساز مصرف آب و انرژی است، که همه این موارد بر آینده سرمایهگذاریها و بهبود خدمات آن اثر مثبت دارد.
تلاش در این رابطه سبب میشود تأسیسات جدید بر خلاف الگوهای رایج ساخت و ساز عمل کنند و بر اساس طراحی اکولوژی و منطبق با طبیعت استوار باشند.
ب- اقدامات اداره کل سرمایهگذاری زیرساختها و مناطق نمونه:
توجه جدیتر به قوانین موجود و مباحث ۲۲ گانه مقررات ملی ساختمان به ویژه مبحث ۱۹ که جدی گرفته نمیشود و بسیار اهمیت دارد به عنوان چارچوب کلی نوع نگاه و حساسیت اداره کل سرمایه گذاری.
تدوین ملاحظات و چارچوب کلی این نگرش در طراحیها به صورت خلاصه برای ابلاغ به استانها و جهتدهی به پروژههای سرمایه گذاران جدید یا پروژههای در دست اجرا به سمت گردشگری سبز.
ارائه سرفصلهای پیشنهادی به اداره کل آموزش، برای افزایش دانش و آگاهی معاونین و کارشناسان سرمایه گذاری استانها در رابطه با مبحث ۱۹ و دیگر مبانی نظری و قانونی مرتبط و توسعه معماری پایدار در تأسیسات گردشگری.
حمایت تسهیلاتی، فنی و مشاورهای از پروژههای پایدار محور و پروژههایی که ملاحظات و شاخصهای پایداری را مورد توجه قرار دادهاند.
افزایش وزن ملاحظات پایداری و بوم گرایانه در ارزیابی طرحهای سرمایه گذاری و زیرساختی.
توجه به ارزش و اهمیت معماری پایدار در سخنرانیها و مصاحبهها و هر فرصتی که برای مدیران حوزههای سرمایه گذاری فراهم میآید.
|