|
نمایندگان شستا از بررسی ایجاد گاوداری ۳ هزار رأسی در نهاوند می‌گویند، اما همزمان ۳۵ واحد از ۷۲ واحد دامداری شیری و گوشتی شهرستان تعطیل و تولید سالانه شیر نهاوند نیز از ۸۰ هزار تن به حدود ۱۰ هزار تن رسیده است.
حالا پرسش اصلی این است: در شهرستانی که بخشی از ظرفیت موجود آن از چرخه تولید خارج شده، اولویت با ایجاد ظرفیت جدید است یا احیای واحدهایی که سال‌هاست نفسشان به شماره افتاده است؟
نشست بررسی زمینه‌های سرمایه‌گذاری در حوزه دامپروری توسط شرکت‌های وابسته به شستا (تادیکو)، با حضور نمایندگان شستا، دامداران واحدهای صنعتی و مدیران حوزه استانی و شهرستانی در فرمانداری نهاوند برگزار شد؛ نشستی که محور اصلی آن، بررسی امکان سرمایه‌گذاری برای ایجاد یک گاوداری ۳ هزار رأسی در شهرستان بود.
نمایندگان شستا اعلام کردند که با توجه به ظرفیت نهاوند در حوزه دامپروری، در صورت فراهم شدن زیرساخت‌های مورد نیاز، از جمله زمین و خدمات، امکان ایجاد این واحد دامپروری وجود دارد؛ موضوعی که البته همچنان نیازمند بررسی زمین مورد نظر و ارزیابی شرایط است.
اما این طرح برای نخستین بار نیست که در نهاوند مطرح می‌شود.
سال‌هاست موضوع ایجاد یک واحد بزرگ دامپروری در شهرستان مطرح است؛ طرحی که در مقطعی ظرفیت آن ۶ هزار رأس عنوان می‌شد و اکنون به ۳ هزار رأس رسیده است.
حتی در نشست اخیر نیز همین ظرفیت ۳ هزار رأسی محل بحث بود و از سوی حاضران عنوان شد که در شرایط موجود، راه‌اندازی نیمی از این ظرفیت شاید امکان‌پذیرتر باشد.
۷۰ هزار تن شیر؛ ظرفیتی که از دست رفت
این بحث در شرایطی مطرح می‌شود که وضعیت فعلی دامپروری نهاوند چندان امیدوارکننده نیست.
بر اساس آمار مطرح‌شده در این نشست، از مجموع ۷۲ واحد شیری و گوشتی شهرستان، ۳۵ واحد تعطیل شده‌اند؛ یعنی بخش قابل توجهی از واحدهای دامپروری موجود دیگر در چرخه تولید قرار ندارند.
از سوی دیگر، تولید سالانه شیر نهاوند نیز از حدود ۸۰ هزار تن در سال ۱۳۸۵ به حدود ۱۰ هزار تن کاهش یافته است؛ به عبارتی، حدود ۷۰ هزار تن از تولید سالانه شیر شهرستان از بین رفته است.
در تولید گوشت قرمز نیز روند مشابهی گزارش شده و تولید سالانه این محصول از حدود ۶ هزار تن به ۲ هزار و ۵۰۰ تن کاهش یافته است.
این آمار، تصویر روشنی از شرایط دامپروری شهرستان ارائه می‌دهد؛ بخشی از ظرفیت‌هایی که زمانی تولیدکننده بودند، امروز تعطیل‌اند و بخش دیگری نیز با کمتر از ظرفیت اسمی خود فعالیت می‌کنند.
دامداران چه می‌خواهند؟
در این میان، مطالبه دامداران روشن است: قبل از آنکه برای ساخت ظرفیت‌های جدید تصمیم‌گیری شود، ظرفیت‌های موجود نیز دیده شوند.
فعالان حوزه دامپروری نهاوند در این نشست با اشاره به مشکلات متعدد واحدهای خود، خواستار حمایت و تقویت واحدهای موجود شدند؛ واحدهایی که به گفته آنان سال‌هاست با مشکلات مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کنند و برخی از آنها برای ادامه فعالیت، نیازمند حمایت و رفع موانع هستند.
تأمین علوفه، مشکلات اقتصادی، کاهش توان تولید و مسائل مربوط به ادامه فعالیت واحدهای دامپروری، بخشی از دغدغه‌هایی است که فعالان این حوزه با آن مواجه‌اند.
از نگاه دامداران، سرمایه‌گذاری جدید زمانی می‌تواند اثرگذاری بیشتری داشته باشد که در کنار ایجاد یک ظرفیت بزرگ، واحدهای موجود نیز از چرخه حمایت خارج نشوند.
شستا: حمایت از واحدهای موجود در دستور این طرح نیست
اما در سوی دیگر این ماجرا، نمایندگان شستا قرار دارند.
نمایندگان شستا در این نشست اعلام کردند که امکان حمایت از گاوداری‌ها و واحدهای دامپروری موجود شهرستان در قالب این طرح وجود ندارد و هدف، راه‌اندازی یک واحد جدید ۳ هزار رأسی است؛ آن هم در صورتی که زیرساخت‌های مورد نیاز، از زمین گرفته تا خدمات، فراهم شود.
اولویت حمایت برای احیا یا ظرفیت جدید؟!
اگر ۳۵ واحد دامپروری نهاوند تعطیل شده و تولید شیر شهرستان از ۸۰ هزار تن به ۱۰ هزار تن رسیده است، آیا نمی‌توان بخشی از ظرفیت سرمایه‌گذاری و حمایت را به احیای همین واحدها اختصاص داد؟
این پرسش، مطالبه‌ای است که در نشست اخیر از سوی فعالان این حوزه نیز مطرح شد.
فرماندار: هم سرمایه‌گذاری جدید، هم تقویت ظرفیت‌های موجود
فرماندار نهاوند جذب سرمایه‌گذاری و فعال‌سازی ظرفیت‌های اقتصادی شهرستان را از محورهای اصلی توسعه دانست و بر ضرورت همراهی دستگاه‌های اجرایی برای تسهیل فرآیند سرمایه‌گذاری تأکید کرد.
بیرانوند با اشاره به ورود مجموعه‌های وابسته به شستا به نهاوند اظهار کرد که رویکرد مدیریت شهرستان، تسهیل و تسریع امور سرمایه‌گذاران و پرهیز از ایجاد موانع اداری است و دستگاه‌های اجرایی باید در چارچوب قانون، نهایت همکاری را برای عملیاتی شدن طرح‌های سرمایه‌گذاری به کار گیرند.
وی همچنین با اشاره به برنامه ایجاد واحد دامپروری ۳ هزار رأسی، این طرح را از ظرفیت‌های مهم برای توسعه زنجیره دامپروری شهرستان دانست و بر استفاده از ظرفیت سرمایه‌گذاران و دامداران بومی نیز تأکید کرد.
فرماندار نهاوند همچنین خواستار استفاده از ظرفیت‌های حمایتی شستا برای توسعه واحدهای موجود، افزایش ظرفیت دامداری‌ها، تأمین علوفه و تقویت زنجیره تولید شد.
مسئله فقط یک گاوداری نیست
موضوع امروز نهاوند صرفاً ایجاد یا عدم ایجاد یک گاوداری ۳ هزار رأسی نیست.
مسئله، چگونگی بازگرداندن دامپروری شهرستان به مسیر تولید است؛ شهرستانی که زمانی در تولیدات دامی و لبنی حرفی برای گفتن داشت و امروز با تعطیلی بخشی از واحدهای خود و کاهش شدید تولید مواجه است.
ایجاد یک واحد بزرگ دامپروری، در صورت تحقق، می‌تواند ظرفیت جدیدی برای نهاوند ایجاد کند؛ اما همزمان این پرسش همچنان باقی است که سرنوشت واحدهایی که سال‌هاست در این شهرستان فعالیت کرده‌اند و امروز تعطیل یا نیمه‌فعال هستند، چه خواهد شد؟
نهاوند پیش از آنکه به دنبال ظرفیت‌های جدید باشد، بخشی از ظرفیت‌های قدیمی خود را از دست داده است.
حالا شستا از گاوداری ۳ هزار رأسی می‌گوید؛ دامداران از واحدهای تعطیل‌شده و نیمه‌فعال سخن می‌گویند و آمارها از کاهش ۷۰ هزار تنی تولید شیر حکایت دارند.
در چنین شرایطی، شاید مطالبه اصلی تنها این نباشد که گاوداری ۳ هزار رأسی چه زمانی ساخته می‌شود؟
بلکه این باشد که برای بازگرداندن ظرفیت از دست‌رفته دامپروری نهاوند به چرخه تولید چه برنامه‌ای وجود دارد؟
|
