|
به گزارش ایسنا، در سالهای گذشته هزینههای کمرشکن سلامت و نگرانی خانوادهها از تأمین مخارج درمان، همواره یکی از چالشهای اصلی نظام سلامت کشور بوده است. مسئولان حوزه سلامت نیز بارها تأکید کردهاند که برخی بیماران به دلیل مشکلات مالی یا به زیر خط فقر میروند یا از ادامه درمان منصرف میشوند و یا پس از ترخیص، برای تأمین هزینهها راهی واحدهای مددکاری بیمارستانها میشوند.
در چنین شرایطی، دولتها در سالیان گذشته سیاستهای متعددی را برای کاهش پرداخت از جیب مردم در پیش گرفتند؛ از پوشش بیمهای رایگان برای دهکهای کمبرخوردار گرفته تا حمایت ویژه از بیماران خاص و صعبالعلاج. در همین راستا و با استناد به قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، از اواخر سال ۱۴۰۲ درمان کودکان کمتر از ۷ سال در مراکز دولتی دانشگاهی رایگان شد.
بر اساس این طرح، سازمانهای بیمهگر موظف شدند ۱۰۰ درصد تعرفه دولتی خدمات سرپایی و بستری کودکان زیر ۷ سال را پرداخت کنند؛ تصمیمی که از همان ابتدا با استقبال خانوادهها مواجه شد؛ چراکه هزینههای سنگین درمانی کودکان را پوشش میداد و تقریبا فرانشیز پرداختی بیمار را به صفر میرساند.
آرامش خاطر خانوادهها؛ مهمترین دستاورد طرح
شاید مهمترین دستاورد این سیاست حمایتی، کاهش دغدغه مالی خانوادهها هنگام بیماری فرزندشان باشد. هزینههای درمان کودکان، به ویژه در بیماریهای تخصصی و فوقتخصصی و لزوم بهکارگیری درمانهای پیچیده و گاها بستریهای چندین روزه، میتواند رقم قابل توجهی باشد و بر همین اساس هم تفاوت میان تعرفههای دولتی و خصوصی و صفر شدن سهم بیمار از هزینهها، بر کسی پوشیده نیست.
در شرایطی که مراجعه به مراکز خصوصی برای بسیاری از خانوادهها با هزینههای سنگین همراه است، رایگان بودن خدمات درمانی در مراکز دولتی و دانشگاهی سبب شده بسیاری از والدین بدون نگرانی از هزینهها، روند تشخیص و درمان فرزند خود را در مراکز دولتی و دانشگاهی پیگیری کنند. همین موضوع سبب شده طرح درمان رایگان کودکان زیر ۷ سال از نگاه افکار عمومی و مراجعهکنندگان یکی از موفقترین سیاستهای حمایتی حوزه سلامت در بیش از 2سال اخیر تلقی شود.
بیمارستانها حامی درمان رایگان اما نگران تداوم آن
با این حال و با وجود استقبال خانوادهها، مسئولان بیمارستانهای کودکان از همان روزهای نخست اجرای طرح نسبت به تأمین منابع مالی آن هشدار دادند.
رئیس بیمارستان کودکان مفید، در همان ابتدای اجرای طرح تأکید کرده بود که بیمارستانهای کودکان از توان مالی محدودی برخوردارند و برای پایداری این سیاست، لازم است بیمهها پرداخت مطالبات این مراکز را در اولویت قرار دهند.
نوریپور تأکید داشت که «این طرح بسیار خوبی است و برای سلامت کودکان کمککننده است، اما لازم است حمایتهای مالی وزارت بهداشت و پرداختهای منظم بیمهها برای تداوم آن تضمین شود.» او همچنین بر ضرورت اختصاص ردیف بودجه مستقل برای بیمارستانهای تخصصی کودکان تأکید کرده بود تا این مراکز بتوانند خدمات را با کیفیت مطلوب ارائه دهند.
|
