|
یکی از شاخصهای که درباره آن همه مسئولان وعده میدهند شاخص مبارزه با فساد است.
بیشتر مسئولان از مبارزه با فساد سخن میگویند و هر از چندی هم گزارشی از این مبارزات ارائه میدهند اما جامعه و افکار عمومی این گزارشها و اقدامات را چندان خوب باور نمیکند.
اینکه جامعه مبارزه با فساد را یک مبارزه بینتیجه میداند به اخباری که از پروندههای بزرگ فساد منتشر میشود نیز مربوط است.
انتشار اخبار فسادهای بزرگ مانند فساد چای دبش و طرح این ادعا از سوی یک مسئول که این اتفاق فساد نبوده! حکایت از رقابتی سخت برای ثبت نشدن فساد در دولتها دارد.
در مناظرات ریاست جمهوری موضوع قرارداد کرسنت دوباره مطرح شد و یکی از داوطلبان که با عنوان کارشکنی در این قرارداد و زیان مردم ایران مواجه شده بود اتهاماتی را متوجه وزیر نفت وقت کرد اما وی نپذیرفت تا با این وزیر به مناظره بپردازد تا ابعاد این قرارداد و آنچه گذشته برای مردم شفاف و روشن شود.
نگاهی به روند طرح مجدد کرسنت پس از 20سال و رویدادهای پیرامون آن نشان میدهد که مردم حق دارند مبارزه با فساد در سطح کلان را بینتیجه بدانند.
اینکه پس از 20 سال پرونده فسادی همچنان مطرح باشد و قوه قضائیه از ادامه رسیدگیها بگوید چندان در مبارزه با فساد اقناع کننده نیست.
انتظار در مبارزه با فساد همراه با سرعت عمل است نه اینکه یک پرونده آن هم بعد از طرح در مناظره دوباره در اذهان و جامعه مطرح شود و پس از مدتی دوباره فراموش شود.
ممکن است از این دست پروندهها تعداد دیگری هم باشد که نیاز است در رسیدگی به آنها تسریع شود.
پس از 2دهه طرح پرونده کرسنت اکنون و پس از مناظرات انتخاباتی این پرونده به مطالبهای عمومی برای روشنشدن تمام ابعاد آن و برخورد با افراد متخلف یا کارشکن تبدیل شده است.
بدیهی است دیگر نمیتوان بدون اطلاعرسانی به افکار عمومی این پرونده را پیش برد و لازم است تمام ابعاد آن برای مردم روشن و شفاف شود و دلیل طولانی شدن رسیدگی به این پرونده آسیبشناسی شده تا مبارزه با فساد با قاطعیت، شفافیت و سرعت تداوم یابد.
|
