|
کشورهای تولیدکننده ملتهای خود را ثروتمند کردهاند و این کشورهای مصرفکننده هستند که در حین وابستگی به کشورهای دیگر، ملتهای خود را نیز در فقر و عقبماندگی نگه داشتهاند.
اتفاقا بهدلیل چنین دوگانگیها و فاصله قدرت بین جهان سومیها با کشورهای توانمند است که دامنه سیاستهای بینالمللی را به توسعه کارخانجات اسلحهسازی و ترسیم سناریوهای جنگی و تفرقهافکنیهای منطقهای و فرامنطقهای کشانده است تا ملل فقیر و وابسته از محل حراج منابع و ذخایر ملی و خدادادی خود، مجبور به پر کردن جیبهای تمامنشدنی قدرتهای بزرگ و زورگو باشند؛ اما همیشه هم اینچنین نبوده است و خیلی از ملتهای استقلالطلب با خواندن دست ابرقدرتهای شیطانی توانستهاند با ایستادگی و صرف فعل خواستن، کشور و ملت خود را از دریای پرتلاطم استعمار و استثمار به ساحل آزادی، استقلال و خودکفایی برسانند.
ایران ما اگرچه در تمام سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی درگیر با توطیههای رنگارنگ دشمنان بالفطره انقلاب خود بوده و هماینک در سختترین برهه اقتصادی قرار گرفته است، ولیکن در یک نگرش عقلایی و حماسی به این فرصت بزرگ باید پذیرفت که یک توفیق اجباری و خدا خواسته نصیب این کشور و ملت دیرپای آن شده است و نام نهادن سال شمسی ایرانیان توسط رهبر فرزانه ما بهعنوان سال رونق تولیدی در همین راستا و در جهت تثبیت پایههای استقلال اقتصادی میباشد.
ایران بزرگ بهلحاظ بسیاری ویژگیهای اقلیمی و ساختار اقتصاد سنتی خود مستعد فعالیت و تولید محصولات کشاورزی و دامی است. اگرچه خشکسالیهای متوالی و چندین ساله و پیشرفت عرصههای بیابانی در نقاطی از کشورمان، ضربههای سنگینی به منابع ملی وارد ساخته است و بهتبع آن سرمایههای مولد قابل توجهی در بافتهای روستایی کشور از چرخههای تولید کشاورزی و دام خارج شدهاند، ولیکن هنوز هم این 2 عنصر مهم و حیاتی حرف نخست را در چرخه اقتصادی جامعه ما میزنند. در شرایط دشوار کنونی که جامعه بهدلیل محدودیتهای ناشی از تحریم نفت از بسیاری درآمدهای ارزی محروم میباشد، اتکا دولت به صادرات بسیاری محصولات کشاورزی و تبادل کالا با کشورهای دوست است که راههای تجارت خارجی را باز نگه داشته است و نیازهای داخلی را هم تأمین میکند. در اینباره فقط ناهماهنگیها در کیفیت وسلامت صادرات محصول ایرانی است که به برخی هرج و مرجهای اقتصادی و کمبودهای کاذب و ناحق منجر میشود، درصورتیکه اگر یک برنامهریزی اصولی در امر تأمین نیازهای داخلی در کنار صادرات اعمال شود، مشکلات کوچک قابل تحمل خواهد بود؛ بنابراین و بهرغم برخی محدودیت و چالشهایی که در سر راه توسعه و رونق تولید محصولات کشاورزی و دام، از جمله کمبود آب کشاورزی و زمین قابل کشت و حتی منابع انسانی وجود دارد، ولیکن با اجرای طرحهای پیشرفته و مهندسی و ایجاد قطبهای ویژه تولید محصولات در مناطق مختلف، توسعه کشت گلخانهای، توسعه آبیاری قطرهای و بارانی، اصلاح بذر و فعالسازی مراکز تحقیقات کشاورزی برای تولید و بهبود کیفیت بذور و همچنین مجاب کردن تولیدگران به رعایت اصول کشت دورهای و برنامهریزی شده برای جلوگیری از تلف شدن منابع و زیانهای مالی کشاورزان و بهویژه تقویت تعاونیهای تولید کشاورزی و درنهایت ایجاد مجتمعهای کشت و صنعت و صنایع تبدیلی میشود بسترهای آمادهای برای عبور از دنیای کشت و تولید سنتی و ورود به دنیای جدید صنعت کشاورزی و پرورش دام فراهم ساخته و قدم بزرگی برای نسلهای آینده این مرز و بوم کهن برداشت.
|
