|
آموزش و پرورش در دوره پیش دبستانی به عنوان دروندادی حساس هم از نظر رشد کلی یک کودک و هم از نظر تاثیر در پذیرش و نگهداری کودکان در سطوح دبستان مورد تاکید متخصصین و متولیان آموزش و پرورش میباشد.
زیرا این دوره زیرساختهای لازم برای آموزشهای تربیتی و تحصیلی در دورههای بعد را فراهم میسازد و غنی سازی محیط یادگیری در دوران کودکی به ویژه پیش دبستانی به بسط آموزشی کودکان در دورههای بعدی تحصیل کمک میکند.
بر اساس نظریات روانشناسان سالهای اولیه زندگی سالهایی است که پایه و اساس تحول سالهای بعدی افراد را تشکیل میدهد.
دوره پیش دبستانی به عنوان دوره حساس رشد در زندگی کودک شناخته میشود که در رشد هوش و شکل دهی جنبههای خاصی از رفتار نقش مهمی دارد اگر در دوره سرنوشت ساز کودکی رفتارهای سازگارانه را نیاموزد در سنین بعدی امکان یادگیری و برانگیختن آن رفتارها دیگر بسیار سخت و حتی ناممکن میشود . به طور مثال زبان آموزی دارای یک دوره حساس بین یک تا هفت سالگی است که اگر به کودک دراین دوره زبان آموزش داده شود به راحتی زبان را خواهد آموخت اما لازمه این آموختن وجود محیط مناسب با محرکها و امکانات شکوفایی کافی است .
آموزش و تحریک تواناییهای حرکتی، شنیداری و دیداری که ارتباط جداناپذیری با تواناییهای ادراکی دارد در دوران کودکی به ویژه پیش دبستانی بسیار مهم است. و تاخیر و اختلال در مهارتهای ذکر شده میتواند منجر بهایجاد مشکلات در یادگیری کودکان در زمان تحصیل دوره ابتدایی گردد.
ضروری است کودکان در دوره پیش دبستانی حیطههای رشد مهارتهای حرکتی، شنیداری و دیداری مانند : مهارتهای حرکتی درشت ( آگاهی بدنی، تعادل، طرح ریزی حرکتی و برتری غالبی بدن ) و ظریف (تقویت مچ دست و انگشتان دست)، حافظه و تفاوتهای شنیداری و دیداری را تمرین کنند.
توصیه به والدین میشود که آموزشهای پیش دبستانی را برای پیشگیری از مشکلات یادگیری و موفقيت تحصیلی در دوره ابتدایی را جدی گرفته و سعی کنند محیط کودک را از لحاظ محرکات حسی غنی نمایند.
احمد قره خانی
دکترای تخصصی روانشناسی
|
