|
فرهنگ و هنر همدان یکی از ستونهای اصلی خود را از دست داد. استاد سیاوش دیهیمی، شاعر، آهنگساز، نویسنده و از پیشکسوتان موسیقی سنتی ایران، در سن ۸۵ سالگی چشم از جهان فروبست. او بیش از 6 دهه از عمر خود را در راه اعتلای هنر موسیقی، ادبیات و آموزش هنرجویان صرف کرد و اکنون جامعه هنری ایران در سوگ این چهره برجسته نشسته است.
به گزارش همدان پیام، سیاوش دیهیمی، زاده ۱۳۱۹ در کرمانشاه، فارغالتحصیل رشته روانشناسی و علوم تربیتی از دانشگاه تهران بود و پس از استخدام در آموزش و پرورش همدان، تا پایان عمر در این شهر ماندگار شد. اما آنچه نام او را ماندگار ساخت، عشق بیپایانش به موسیقی و ادبیات و تلاش بیوقفهاش برای پرورش نسلهای آینده بود. او در کنار تدریس رسمی، به هنرجویان موسیقی سنتی آموزش میداد و با تکیه بر دانش، ذوق و خلاقیت خود، قطعاتی نوین برای تار و سهتار خلق کرد.
از تدریس در همدان تا ده سال رفتوآمد عاشقانه به اراک
دیهیمی تنها در همدان نماند. به دعوت هنردوستان اراکی، او هر دو هفته یکبار برای تدریس موسیقی به این شهر سفر میکرد، سفری که با وجود سختی و هزینه، ده سال به طول انجامید. خودش میگوید تنها عشق به موسیقی و آموزش، انگیزه این مسیر طولانی و پرمشقت بود.
انجمن موسیقی همدان؛ میراثی ماندگار
در کنار فعالیتهای فردی، استاد دیهیمی یکی از مؤسسان انجمن موسیقی همدان بود. او در تمام دوران فعالیت این انجمن، عضو ثابت و فعال هیئت مؤسس و هیئتمدیره بود. به گفته خودش، با تدوین و ارسال اساسنامه به تهران، این سند بعدها مبنای تأسیس انجمنهای موسیقی در دیگر شهرهای کشور قرار گرفت. او به مدت 3 دهه در تمام جریانهای موسیقایی همدان نقشی پررنگ و سازنده داشت.
کتاب 35 قطعه برای تار و سهتار»؛ حاصل یک عمر تدریس
در سالهای تدریس، استاد دیهیمی مجموعهای از قطعات را برای هنرجویان، بهویژه کودکان، ساخته بود؛ قطعاتی شامل پیشدرآمد، ضربی، رنگ و ترانه. در دوران کرونا، با تشویق خانواده، این قطعات را گردآوری و در قالب کتابی به نام 35 قطعه برای تار و سهتار» منتشر کرد. او هدف از انتشار این کتاب را تنها خدمت به علاقهمندان عنوان کرد و نه کسب سود؛ چنانکه نسخههای آن نیز برای فروش عرضه نشدند.
رونمایی از کتاب و اجرای آثارش توسط گروه آوای فاخته
در آئین رونمایی این کتاب در همدان، گروه موسیقی آوای فاخته به سرپرستی رضا عباسی، اجرای زیبایی از آثار او ارائه کرد؛ از جمله قطعهای که دیهیمی در ۱۶ سالگی ساخته بود. اجرای این گروه تحسین حاضران و شخص استاد را برانگیخت.
از عشق به شعر و موسیقی تا انتقاد از وضعیت آموزش هنری
استاد دیهیمی خود را هم شاعر میدانست، هم موسیقیدان: «این دو هنر، دوقلوهای توأمان من هستند. موسیقی فرزند بزرگتر است، اما عاشق هر دویشانم.» او از وضعیت تدریس موسیقی در همدان گلایهمند بود و معتقد بود بسیاری از هنرجویان، حتی اصول ابتدایی نوازندگی را بهدرستی نمیآموزند. بارها به جوانان موسیقی همدان توصیه کرده بود که حسادت را کنار بگذارند، با هم متحد باشند و برای رشد هنر، همدلانه بکوشند.
روایتی از نبوغ یک استاد فراموشنشدنی
یکی از دوستان نزدیک او نقل میکند که زمانی سازی را به حضور استاد داریوش صفوت برده بودند. استاد صفوت که تحت تأثیر دقت در کوک آن ساز قرار گرفته بود، پرسیده بود چه کسی آن را کوک کرده است. پاسخ این بود: فریدونی در همدان. استاد دیهیمی نیز همواره تأکید داشت که نبوغ کسانی مانند فریدونی حیف است که پشت میز اداری بماند؛ آنها باید در متن جریانهای هنری بدرخشند.
و اکنون...
اکنون که همدان در مسیر تبدیل شدن به قطب هنر و فرهنگ و موسیقی در غرب کشور قرار دارد، فقدان استاد دیهیمی بیش از پیش احساس خواهد شد. همانگونه که حمیدرضا حاجیبابایی در مراسم رونمایی کتاب او گفت: آسمان فرهنگ و هنر همدان هزار ستاره دارد و سیاوش دیهیمی یکی از درخشانترین آنها بود.
نام و یاد این هنرمند بزرگ، در تار و پود موسیقی سنتی، در شعرهای نجیب ایرانی و در جان نسلهای شاگردانش برای همیشه جاری خواهد ماند.
|
