|
1- مدتی است در همدان بحث بومی و غیربومی بسیار داغ است و از انتصابات مدیریتی گرفته تا پیمانهای پیمانکاری، استخدامهای کارگری و کارشناسی نسبت به استفاده از غیربومیها حساسیتهایی مشاهده میشود.
در انتخابات هم این موضوع چالشی برای داوطلبان بود که در مواجهه با نیروهای بومی و غیربومی بهنفع کدام وارد عمل میشوند و دیدگاه آنها در این زمینه چیست؟
2- همدان را استانی مهاجرپذیر و مهاجرفرست میدانند، استانی که سرمایههای انسانی آن عمدتا برای کار، استخدام و مدیریت از آن مهاجرت میکنند و خود پذیرای مدیران و مردمان استانهای بیشتر همجواری است که ارتقا و رشد خود را در استان همدان جستجو میکنند و اکثرا هم در هر عرصهای هستند، موفقاند.
این شرایط همدان را در وضعیتی قرار داده که موفقیت نیروهای خود را در بیرون از استان ببیند و هر همدانی پساز رشدی معقول برای تداوم رشد و پیشرفت، چاره را در مهاجرت از استان و خروج از همدان ببیند.
3- میگویند بومی و غیربومی در کلانشهر معنی ندارد و این بزرگی و جاذبههای کلانشهر است که افراد را فارغ از زادگاه و بوم به خود فرا میخواند و شرایط تأثیرگذاری متقابل فراهم میشود.
طرفداران این موضوع که شاخص بومی و غیربومی را با تکیه بر توسعه نگاهها و توانمندی افراد و نگاه کلانشهری رد میکنند، معتقدند در همدان مانند تهران، قم و دیگر کلانشهرها بحث بومی دیگر بیمعناست و این نیاز کلانشهر و توان افراد است که شرایط را برای آنها رقم میزند البته این گروه به کلانشهرهایی مانند تبریز که همچنان بحث بومی و غیربومی در آنها داغ است، بهعنوان نقیصه این دیدگاه بیتوجه هستند.
4- برخی براین باورند که همدان کلانشهر نشده و هنوز در ابتدای راه کلانشهری است و اگر هم کلانشهر شود معنی آن دادن حق بومیها به غیربومیها نیست و باید امکانات استان در هر حوزهای در اولویت واگذاری به بومیها باشد وگرنه شهر دچار بیتفاوتی و محافظهکاری نسبت به فرصتها برای سرمایههای انسانی بومی شده است.
در این دیدگاه در هر شرایطی نیروی بومی بر غیربومی ارجحیت دارد و این حق نیروهای بومی است که در بوم و استان خود از امکانات و فرصتهای رشد و توسعه بهرهمند بوده و بر آن اثر داشته باشند، در این دیدگاه فعالیت غیربومیها در هر حوزهای نشانی از محافظهکاری و بیتفاوتی بومیهاست که خطرناک است و باید از بیتفاوتی و محافظهکاری خارج شوند.
5- انتخابات گذشته همدان نشان داده که غیربومیها به ۲ نوع میخواهند بر آن تأثیر داشته باشند.
نوع اول، داوطلبی در انتخابات است که با توجه به حق انتخاب مردم، این مردم هستند که تصمیم به قبول یا رد داوطلب با رأی خود میگیرند.
اما نوع دوم، شرایطی است که غیر بومیها با یافتن یکدیگر و جمع کردن افراد بومی بیتفاوت، قصد تأثیرگذاری بر انتخابات را دارند.
در این روش این گروه میتوانند ابزار دست تصفیهحسابهای داخلی و بومیها با هم نیز باشند.
6- مردم همدان در انتخاباتها معمولا به توانایی افراد رأی میدهند و در این راه بحث بومی و غیربومی شاخص اصلی آنها نیست.
رأی به افرادی از استانهای همجوار در دورههای پیشین انتخابات مجلس و این دوره و انتخابات شوراها و خبرگان، نشان میدهد که مردم استان در مواقعی غیربومیها را بر بومیها ترجیح دادهاند.
7- در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، نماینده دوم همدان چهرهای غیربومی و اصالتا از استان مرکزی است که البته سالها در همدان زندگی میکند و فعالیت تبلیغی و تحقیقی و علمی دارد.
فلاحی اکنون نماینده مردمی است که میخواهند استانی توسعه یافته داشته باشند و جوانان آنها بیکار نباشند و از سرمایههای انسانی استان بهخوبی استفاده شود.
عملکرد فلاحی نشان خواهد داد که وی به کدام دیدگاه درباره غیربومیها باور دارد و چگونه دین شهر و مردم استان همدان را در پیشرفت خود ادا خواهد کرد.
|
