|
■ آیا تغییر رئیس مجلس، پایان تقابل دولت و مجلس خواهد بود؟
آغاز قرن جدید برای کشورمان از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا فرصتهایی در سال آینده پیشرو است که میتواند در حل برخی از چالشها و مشکلات کنونی کشور تأثیرگذار باشد.
کنترل ویروس کرونا در کشور از طریق واکسن، رفع تحریمهای یکجانبه ایالات متحده آمریکا علیه کشورمان با تغییر دولت در این کشور، انتخابات ریاست جمهوری و تغییر دولت که میتوان امید به برنامههای دولت آینده جهت رفع مشکلات اقتصادی و معیشتی فعلی کشور داشت، از عمدهترین دلایلی است که سال 1400 را برای مردم کشورمان حایز اهمیت کرده است.
یکی دیگر از چالشهای موجود کشور اختلاف نظر و تقابل کم غیرمعمول میان دولت دوازدهم و مجلس یازدهم است که در ماههای گذشته حواشی فراوانی را در شرایط کنونی کشور رقم زده است.
این درحالی است که مقام معظم رهبری در چندین نوبت نمایندگان مجلس و اعضای کابینه دولت را به همکاری و همفکری بیشتر توصیه کردهاند.
گفتنی است که پس از انتخابات اسفندماه 98، برخی از کارشناسان معتقد بودند که بهدلیل ردصلاحیت دامنهدار از طیف اصلاحات و همچنین ردصلاحیت برخی از نمایندگان ادوار گذشته، مجلس یازدهم، مجلسی کمتجربه و تندرو خواهد بود.
بهارستان نیازمند رئیسی باتجربه و عملگرا
کارشناسان معتقد بودند که برای انتخابات رئیس مجلس در غیاب علی لاریجانی، باید فردی باتجربه و قدرتمند ریاست مجلس را برعهده بگیرد. نسبت به این نظر، حمیدرضا حاجیبابایی نماینده چندین دوره همدان در مجلس و وزیر سابق آموزش و پرورش موردتوجه قرار گرفت.
با اینحال محمدباقر قالیباف نماینده مردم تهران که برای نخستینبار حضور در بهارستان را تجربه میکرد، توانست با جلب رضایت نمایندگان تازهوارد مجلس که در اکثریت قرار دارند، بر صندلی بهجامانده از علی لاریجانی بنشیند.
رقابت قالیباف و روحانی
برخی از کارشناسان معتقد هستند که انتخاب قالیباف بهعنوان رئیس مجلس یازدهم، شبهاتی را که در مورد تندروی مجلس و تقابل آن با دولت وجود داشت را به واقعیت رسانیده است. یکی از عمدهترین دلایل این کارشناسان علاوهبر بیتجربه بودن قالیباف درباره عملکرد مجلس (قالیباف در یکی از سخنرانیهای خود در صحن مچلس بهعنوان رئیس قوه قانونگذاران به اصل 194 قانون اساسی اشاره کرد که وجود خارجی ندارد، قانون اساسی کشورمان شامل 177 اصل است)، این است که وی علاقه وافری به صندلی ریاست در پاستور داشته و در این راه در 2 دوره، عرصه رقابت را به حسن روحانی رئیس دولت یازدهم و دوازدهم واگذار کرده، و این مسأله سبب ایجاد رقابت و چالش میان این 2 رئیس قوه خواهد شد.
از اینرو بسیاری از کارشناسان بر این باور هستند که علاوهبر انتخابات ریاست جمهوری 1400، انتخابات ریاست مجلس نیز از اهمیت بالایی برخوردار بوده از اینرو بر انتخاب حاجیبابایی بهعنوان رئیس مجلس یازدهم در سال دوم از سوی نمایندگان، تأکید میکنند.
برخی در کشور میخواهند به جای دیگران هم فعالیت کنند
حاجیبابایی رئیس کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با خبرنگار همدانپیام درباره انتخابات ریاست مجلس سال آینده و تقابلات میان مجلس و دولت در زمان ریاست فعلی مجلس، گفت که به نظرم باید بزرگتر نگاه کنیم، نیاز داریم بیشتر یکدیگر را بپذیریم یا تیمی کار کردن را بیاموزیم؛ همچنین نیاز داریم که مقداری درباره مسئولیتها متوقف شویم. متأسفانه در جمهوری اسلامی هر کسی در هر پستی قرار میگیرد میخواهد در جای دیگری هم فعالیت کند.
این نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس با اعتقاد بر اینکه زمانیکه کسی به مجلس راه مییابد باید پرقدرت به مجلس بپردازد و کار مجلس را دنبال کند، تأکید کرد: تغییرات و تحولات را به وسع دولت پیگیری کند. ما دولتی با ظرفیت مشخص داریم، بیشتر از این ظرفیت نمیتوانیم از دولت انتظار داشته باشیم. مردم ما هم یک ظرفیتی دارند بیشتر از این هم نمیتوانیم انتظار داشته باشیم چون ما گاهی وقتها میخواهیم قدمهای بلند برداریم اما این مدل کار کردن به ضد خودش تبدیل میشود.
رئیس جمهوری با عملگرایِ بهاری و دیپلماسیِ معتدل
از سوی دیگر با توجه به اتفاقات و شرایط پیش آمده، افرادی همچون حاجیبابایی گزینههای مناسبی برای هدایت دولت سیزدهم هستند. تجربه حضور در دولت و مجلس و از سوی دیگر ارجحیت قائل بودن برای منافع مردم و کشور نسبت به منافع حزبی از بارزترین صفات و ویژگیهای حاجیبابایی برای نشستن بر صندلی ریاست پاستور است.
حاجیبابایی وزیر آموزش و پرورش دولت احمدینژاد بوده، دولت نهم و دهم را دولتهای کارآمدی دانسته و معتقد است که روحیه کار و پیگیری و جسارت در تصمیمگیری در این دولت در سطح خیلی خوب قرار داشت.
برخی کارشناسان با توجه به عمگرایی دولت بهار در بسیاری از حوزهها معتقد هستند که حضور فردی از کابینه وی برای انتخابات ریاست جمهوری میتواند، گرهگشای وضعیت اقتصادی کشور باشد.
از سوی دیگر یکی از اصلیترین مباحث و اختلافنظرها میان احزاب در کشور بر سر مسأله برجام و مذاکرات با آمریکا است. حاجیبابایی درباره این اختلافنظرها میگوید: این یک تحلیل دوطرفه است، یک طرف بهشدت ذوقزده هستند که از روی ذوق انجام بدهد یک طرف هم شاید قلقلکش بشود که انجام شود، بنابراین همانطور که انتخابات در آمریکا برگزار میشود و فصلالخطابشان ایران است متأسفانه در کشور ما این نوع رفتارها را دوطرف بهصورت ناشیانه به انتخابات گره میزنند. یکی میخواهد از این حرکات استفاده کند، عادیسازی کند و برنده انتخابات باشد و طرف مقابل هم نمیخواهد این اتفاق بیفتد. اما من طور دیگری تفسیر میکنم، معتقدم ما یک خط قرمزی داریم، معاملهای با هم کردهایم اگر اجرا کردند برمیگردیم، چه بهنفع اصلاحطلب باشد چه بهنفع اصولگرا، مهم این است که ما آنچه را که پیمان بستیم عیناً باید اجرایی شود. این حرف رهبری است، یک مقدار از دو طرف واقعیتهایی وجود دارد، مقداری هم وسطش تبلیغات هست پس هر دو طرف هم گیرهایی روی قضیه دارند.
نسبت به پیشینه، عملکرد و مواضع حاجیبابایی میتوان گفت که وی میتواند رئیسجمهوری عملگرا، باتجربه و با مواضع دیپلماسی مناسب با شرایط کشور و خواست مردم، باشد. این نماینده مردم همدان در بحث انتخابات ریاست مجلس خردادماه سالجاری نشان داد که برخلاف برخی از مسئولان کشور اهل تقابل و رقابت پس از انتخابات نیست.
از سوی دیگر با توجه به سوابق عملکردی وی چه در دولت و چه در مجلس، میتوان حاجیبابایی را فردی عملگرا دانست.
حال حاجیبابایی که در انتخابات ریاست مجلس سال اول مجلس یازدهم اصلیترین رقیب قالیباف به حساب میآمد، به احتمال زیاد باری دیگر برای انتخابات ریاست مجلس در سال دوم نیز اعلام آمادگی کند، از سوی دیگر این نماینده مردم همدان در مجلس در نشست با همدانپیام، رضایت خود را برای حضور در انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرد.
حال پرسش اصلی که در اینجا مطرح میشود این است که آیا حاجیبابایی میتواند ریاست یکی از قوههای کشور را بر عهده بگیرد؟ و درصورت تحقق این مسأله، در میان دوراهی پاستور و بهارستان به کدام سمت خواهد رفت؟
|
