|
20 سال پیش در صبح چنین روزی، همدانپیام وارد پیشخوان دکهها مطبوعاتی استان شد.
از همان روزهای ابتدایی مسئولان این روزنامه تلاش کردند از مردمی بودن این روزنامه بگویند و خواستههای مردم و انتظارات آنها را منعکس کنند. با توجه به اینکه این روزنامه مردمی و برای مردم همدان است به مناسبت 20ساله شدن روزنامه همدانپیام، به میان مردم رفتیم تا از آنها در این مورد بپرسیم که رسانهها و مطبوعات را چگونه میبینند و فکر میکنند روزنامهها چقدر توانستهاند انتظارات را برآورده کنند؟
شهروندی که کنار دکه روزنامه فروشی روزنامهها را ورق میزد گفت: بیشتر اخبار ورزشی و حوادث روزنامهها را دنبال میکنم. مرتضایی گفت: علاقه من به روزنامه خوانی به سبب علاقه پدرم به روزنامه است چنانچه هر روز با یک روزنامه به خانه میآید و تا شب اخبار روزنامه را با دقت میخواند.
شهروند دیگری هم گفت: هفتهای یکبار سری به دکه روزنامه فروشی میزنم و مجله یا روزنامهای میخرم و آنرا میخوانم اما در طول هفته بیشتر اخبار روز را از طریق کانال تلگرام دنبال میکنم.
اینها پاسخهای چند شهروند همدانی در گفتوگو با خبرنگار ما است. شهروندانی که بیشتر ترجیح میدهند اخبار را دنبال کنند اما سایتها و فضای مجازی برای این کار برایشان در دسترستر است. البته روزنامه کاغذی هم طرفداران پروپاقرص خودش را دارد و هنوز بهطور کامل به دست فراموشی سپرده نشدهاست.
کسانی که جلو دکه روزنامه فروشی ایستادهاند و ورق زدن روزنامه برایشان لذتبخش است و خواندن روزنامه در هوای نسبتاً سرد زمستان همراه با نوشیدن یک لیوان چای داغ یکی از تفریحاتشان محسوب میشود. درست شبیه مهدی خدایی، فرهنگی بازنشستهای که میگوید، دستکم چند ساعت در هفته روزنامه میخواند. آن هم اخبار حوادث و ورزشی!
به جز این دو موضوع علاقهای به دیگر صفحات روزنامهها ندارد. میگوید .... روزنامه را میخرد و میخواند. صفحه حوادثاش را سالهاست که دنبال میکند و هنوز هم که هنوز است طرفدار این صفحه است. در این میان هستند افرادی که بهطور مرتب روزنامه بخوانند اما تعدادشان کمتر است.
خیلی از مردم میگویند که تا قبل از ورود فضای مجازی به کشور حداقل چند روز یک بار روزنامه میخواندند اما حالا که پای شبکه مجازی به میان آمده با وجود این فضاها اعتمادشان به روزنامهها بیشتر است.
مهدی 25 ساله و دانشجوی کارشناسی ارشد هم میگوید: برای داشتن نگاه تحلیلی به هر موضوعی خواندن خبر در فضای مجازی کفاف نمیدهد اما دیگر مثل سابق وقت روزنامه خواندن ندارم.
امین هم 15 سال دارد چند ماه پیش برای اینکه بفهمد مدرسهها به علت آلودگی هوا تعطیل است یک لحظه هم از کانال تلگرامی همدانپیام چشم برنداشته است.
شهروندی میگوید: روزنامهخوانی کار هر کسی نیست درست مثل سینما که هر کسی نمیرود یا اینکه رفتن به کوه آنهم در زمستان. میگویند تعداد روزنامه خوانها نسبت به سالهای گذشته کم شده اما هنوز برخی روزنامهها طرفداران خودشان را دارند.
شهروندی که برای خرید مجله به دکه روزنامه فروشی آمده میگوید: سالهاست جدول حل میکنیم و با خرید روزنامه سرم را مشغول این کار کردم خداروشکر اطلاعات عمومیام خوب است و فکر میکنم این تأثیر روزنامهخوانی این همه سال است. به میان دانشجویان دانشگاه بوعلی میرویم. دانشجویان تأکید میکنند که فشار درسها آنقدر زیاد است که وقتی برای خواندن روزنامه نمیماند اما با این وجود خواندن روزنامه را به مطالب مجازی ترجیح میدهند.
هستی جهانی دانشجوی پزشکی البته میگوید که تیترهای یک روزنامهها را از طریق سایت میخواند تا از اخبار ایران و جهان باخبر شود اما اهل خواندن صفحات روزنامهها نیست.
یکی دیگر از دانشجوها هم میگوید: وقتی به مکانهای عمومی میرویم که مجله یا روزنامه برای خواندن دارد روزنامه میخوانیم .
مهدی نصیری دانشجوی دندانپزشکی البته یکی از طرفداران روزنامهاست. او هر روز روزنامه مورد علاقه خود را در کتابخانه دانشگاه میخواند و بیشتر به موضوعات سیاسی و اجتماعی علاقه دارد. تعداد زیادی از شهروندان هم در گفتوگو با همدان پیام تأکید میکنند که به علت درج اخبار منفی روزنامهها را دنبال نمیکنند چون این کار باعث میشود دچار اضطراب شوند. غضنفری که خانه دار است میگوید خواندن اخبار حوادث روزنامه باعث شده نسبت به همه چیز بدبین شود.
او میگوید: زمانی که اخبار حوادث را میخواندم مدام با فرزندانم تماس میگرفتم و میگفتم مراقب باشید و حتی آنها را هم دچار اضطراب کرده بودم. به همین علت دیگر کمتر روزنامه میخوانم و گاهی اوقات اخبار سلامت آن را دنبال میکند.
به برخی از رسانهها اعتماد نداریم
برخی دلایل نخواندن روزنامهها را بیاعتمادی مردم به رسانهها و مطبوعات میدانند. تاجایی که آنها میگویند اخبار و رفتار برخی از رسانهها باعث شده مردم نسبت به همه آنها بیاعتماد شوند.
محمد رستمی هم با اشاره اعتماد زدایی رسانهها میگوید: یک رسانه مطلب مینویسد و دیگری تکذیب میکند. هر کدام روایت مختلفی از ماجرا دارند و همین چندگانگی مردم را بیاعتماد میکند. مینویسند کمبود دارو نداریم. خب طبیعی است که وقتی به داروخانه میروم و دارو نیست به رسانه بیاعتماد میشوم.
مینویسند مشکل گرانی نداریم و زمانی که مردم از خانه بیرون میروند میبینند همه چیز گران شده! بنابراین رسانهها چطور توقع دارند مردم به آنها اعتماد کنند و نشریه شان را بخرند؟»
همه اخبار روز نامه ها شبیه به هم است
انصاری فعال دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف درباره میگوید: سختگیریهای بیمورد و محافظه کاری در برخی از روزنامهها دیده میشود به همین دلیل کاملاً روشن است که روزنامهها چقدر در اطلاعرسانی و بیان مطالب مشکل دارند با این حال فکر میکنم روزنامه همدانپیام در این باره میتواند پیشقدم باشد و مطالبی را بیان کند که دیگر روزنامهها نمیتوانند آن را بنویسند چرا که این روزنامه متعلق به مردم است و خودش میتواند در سایه حمایتی که از مردم دارد بسیاری از مطالب را آزاد بیان کند.
وی تأکید میکند: این روزنامه میتواند برخی از مشکلات و چالشهایی را که مردم با آن مواجهاند در قالب میزگرد بیان کند. فکر میکنم بسیاری از روزنامهها در شرایط کنونی که فضای مجازی میدان را به دست گرفته هیچگونه خلاقیت و ابتکار تازهای ندارند و به محتوا و عرضه آن به مخاطب هم بیتوجه هستند.
بیشتر سوژه ها در مطبوعات تکراریاند وبه روز نیستند حتی برخی از آنها سنتی عمل کرده و موضوع جدیدی را عنوان نمیکنند البته در این زمینه انتظار از روزنامه خصوصی بالاست هرچند با محدودیتهایی هم مواجه است اما توانسته سوژههای متنوعی را مطرح کند.
|
