|
تأملی در وضعیت اقتصادی کشور و مقایسه آن با کشورهای پیشگامی که برای رسیدن به توسعه ناپایدار تلاش کردند و موفق شدند همواره این پرسش را در ذهن تداعی میکند که آنها چه کردند تا توانستند؟
در برخی بخشها در جهت تحقق توسعه و بالندگی ایرانزمین گامهایی برداشته شده، اما بررسی و تحلیل آمار و اطلاعات عملکرد بخشهای مختلف اقتصادی و مقایسه با جایگاه دیگر کشورها از جمله در صنایع مادر، پایه و غیرپایه مانند پالایشگاههای نفت و گاز و خودروسازی خبر از وضعیت اقتصادی ناهنجار میدهند.
به نظر میرسد وابستگی به تکنولوژی و منابع مالی، خامفروشی و عقبماندگی بخشهای مختلف اقتصادی به دلیل مدیریت دولتی در اغلب صنایع مادر، از دلایل برآورده نشدن انتظار تحقق توسعه اقتصادی کشور بوده است.
یک بال مهم برای توسعه کشور را میتوان صادرات دانست. محوری مهم در تجارت که با تطبیق کالاهای داخلی با استانداردهای تجارت جهانی زمینه را برای رونق اقتصادی و اشتغال پایدار فراهم میکند.
نگاهی به کالاهای وارداتی بیانگر توجه دیگر کشورها و به خصوص چین به بازار مصرف ایران و هماهنگی تولید این کشور با مصرفکنندگان ایرانی است و موفقیت این کشور در به دست گرفتن بازار داخلی ایران و بسیاری کشورها در اهمیت توجه به مزیتهای رقابتی است که کمتر موردتوجه تولیدکنندگان ایرانی قرار میگیرد.
از مزیتهای رقابتی مهم در کشور ما
4 فصل بودن آن و تولید مستمر انواع محصولات کشاورزی و باغی مرغوب در طی همه فصول سال است. این امر نقطه قوت و اثرگذار بخش کشاورزی در توسعه اقتصادی کشور محسوب میشود، اما ورود دیدگاهی بروننگر و مبتنی بر صادرات در تولید محصولات کشاورزی، همچنین تولید بر اساس نیاز بازارهای صادراتی و توجه به ضروریات صادرات محصولات کشاورزی از جمله فرآوری به جای خامفروشی ضمن ارزآوری میتواند توسعه اقتصادی کشور را به ارمغان آورد.
در مطلوبیت صادرات محصولات کشاورزی و تولید ثروت از آن شکی نیست، اما همواره موانعی بر سر راه صادرکنندگان ایرانی قراردارد. برای مثال روزی با تصمیمگیری در یک جلسه صادرات تخممرغ آغاز میشود و پس از 2 هفته به دلیل کمبود در بازارهای داخلی و افزایش قیمت، صادرات متوقف میشود. بهطورقطع واردکننده در کشور مقصد به دنبال منبعی مطمن و پایدار است تا بتواند محصولات موردنیاز بازار خود را برطرف سازد و با آغاز و پایانهای لحظهای نمیتواند برنامهریزی منسجمی داشته باشد، بنابراین حتی درصورت پرداخت هزینه بالاتر واردات از کشور دیگر را ترجیح میدهد.
در دنیای رقابتی امروز به دست آوردن جایگاه صادراتی امری پیچیده است که درصورت غفلت با وجود رقبایی دیگر ممکن است فرصتها دیگر هیچ وقت تکرار نشوند.
علیرغم فرصتهای طلایی بخش کشاورزی ایران در عرصه منطقهای و بینالمللی ، مشکلات بسیاری پیشروی صادرکنندگان این بخش وجود دارد. آشنایی نداشتن با قوانین و مقررات، تعرفههای صادراتی، ضمانت نداشتن بازگشت ارز به کشور به دلیل تحریمها، وجود نقص در فرهنگ صادراتی، بستهبندی نشدن شکیل و مناسب و... از مهمترین موانع صادرات محصولات کشاورزی ایران و ایجاد یک بازار پایدار صادراتی است.
به گزارش همدانپیام، در 5 ماهه نخست سال میزان صادرات محصولات کشاورزی 81هزار و 650 تن به ارزش دلاری 119میلیون دلار بوده است.
با توجه به وضعیت کشاورزی استان ظرفیت های خوبی در بحث صادرات محصولات کشاورزی در استان بهویژه محصولاتی همچون سیر، سیبزمینی، کشمش، خشکبار، لبنیات و گیاهان دارویی دارد، اما هنوز ظرفیت بالایی در این بخش وجود دارد که نیازمند ورود سرمایهگذاران برای ارتقای صادرات و هماهنگ ساختن تولید و بستهبندی در بخش کشاورزی با سلایق کشورهای دیگر بهخصوص کشورهای منطقه است.
|
