تاکنون تعریفهای متفاوتی از سلامت روان شده است مانند؛ فقدان بیماری، داشتن تعادل عاطفی، سازش اجتماعی، احساس راحتی، یکپارچگی شخصیت، شناخت خود و محیط، خودواقعی بودن، نبود ایفای نقش و بسیاری از تعاریف دیگر ولی به طور کلی میتوان گفت سلامت روان شیوه سازگاری انسان با دنیاست، انسانهایی که مؤثر، شاد و راضی هستند حالت یکنواختی خلقی، رفتار ملاحظهگرانه و گرایش شاد را حفظ میکنند و تسلط و مهارت لازم در ارتباط با محیط، به خصوص در 3فضای زندگی، کار و تفریح را دارند.
شاید همیشه برای افراد سؤال بوده که معیارهای سلامت روان چیست که در این ارتباط به نکات زیر اشاره میشود .
شوخ طبعی: شوخ طبعی بهترین نوع مکانیسم دفاعی است، شوخ طبعی یک استعداد استثنایی و نادر است که به ما اجازه میدهد در مواجه با تنش به خود بگوییم: نگاه کن، این است معنای دنیایی که به ظاهر خطرناک نامیده میشود، مانند بازی کودکان است که خیلی خندهدار به نظر میرسد .
صداقت: دروغگویی اساس آسیب روانی است و تنها راهی است که میتوان از نیستی گریخت و برای اینکه اجازه نمیدهد اضطراب وجودی به تجربه ما راه یابد پس دروغگویی منبع آسیب روانی است راهحل از بین بردن نشانههای بیماری صداقت است.
انکارنکردن واقعیت: انسان سالم واقعیت را انکار نمیکند و درد و رنج موقعیتها را با انکارکردن نادیده نمیگیرد، بلکه با موقعیتها به صورت واقعگرایانه روبهرو میشود و مسئولیت زندگی و رفتارش را میپذیرد و به شکل مسئولانه رفتار میکند و پذیرش مسئولیت کاملترین نشانه سلامت روانی است.
هدفمند بودن: فرد سالم در زندگی خویش هدفمند است و رفتار او مبتنی بر تعقیب این اهداف است. فرد سالم به طور مرتب به بررسی ماهیت اهداف و ادراکات خود میپردازد و اشتباهاتش را برطرف میکند.
مسئولیتپذیری: انسان باید چنان زندگی کند که انگار برای بار دوم است که زندگی میکند چنین آگاهی عمیق و احساس مسئولیتی با هر لحظه زندگی مواجه شدن میتواند به سلامت روان کمک کند و مسئولیت زندگی و رفتارش را میپذیرد و به شکل مسئولانه رفتار میکند. پذیرش مسئولیت کاملترین نشانه سلامت روانی است.
تغییرخود: انسان دارای سلامت روان بر تغییر خود بیش از هر کس دیگر تأکید میکند و به این درک رسیده است که تنها فردی را که شما میتوانید کنترل کنید، خودتان هستید.
احمد قرهخانی دکترای تخصصی روانشناسی
|
