|
نابرابری توسعه در میان شهرها از موضوعاتی است که در فرهنگ برنامهریزی مطرح است، همدان به عنوان استانی دارای تمدن و شهره جهانی هنوز نتوانسته است به لحاظ توسعه یافتگی، به جایگاه واقعی خود آنچنان که شایسته مردم این دیار کهن است، دست یابد.
در حالی که نقش تعیینکننده بودجه و اعتبار در توسعه وآبادانی هر شهرستان غیر قابل اغماض است اما هر ساله درصدی از بودجه سالانه به دلیل مشکل مدیریتی به خزانه کشور باز میگردد و یا اینکه به دلیل همین سوء مدیریت تا پایان سال پرداخت نمیشود که همین موضوع شهرستانها را دچار عقبماندگی میکند.
هر کدام از رؤسای جمهور و دولتهایشان که آمدند وعدههایی دادند که هیچکدام تحقق نیافت بهویژه آنکه با انتخاب مدیرانی ناکارامد و غیربومی، تنها سبب فرصتسوزی در استان شدند. چنانچه استان همدان از استانهای همتراز خود چون اصفهان هم عقب ماند.
قابلیتهایی که برای هر کدام از شهرستانهای استان همدان در حوزههای مختلف گردشگری، کشاورزی، دانشگاهی و ... تعریف شده است بسیار است اما ریلگذاری برای توسعه همدان در هر کدام از این بخشها منوط به انتخاب افرادی کارامد و پرنفوذ است تا با شناخت کافی از همدان، این استان را به توسعه همه جانبه برسانند.
بهرغم سابقه طولانی همدان به عنوان مرکز ارائه خدمات فنی و صنعتی غرب کشور، سهم توسعه صنعتی این استان متناسب با قابلیتهای آن نیست.
درامد اندک مردم به لحاظ عقب ماندن از سرمایهگذاری خارجی و داخلی، توجه نکردن به زیرساختهای گردشگری چون فرودگاه و مسائل و مشکلات حوزه گردشگری، اختصاص ندادن بودجه به عنوان مناطق پشتیبان جنگ (که فرصت توسعه و سرمایهگذاری را در آن زمان از دست برد) و نیز معرفی نکردن شهرستانهای همدان در سطح کشور، به همراه توجه نکردن به توسعه شهرها در بُعد مسائل عمرانی چون مسکن نیازمند توجه مسئولان و بهویژه نماینده ارشدی است که رئیسجمهوری جدید برای این استان منصوب خواهد کرد.
در تیررس دشمن قرار داشتن این استان در دوران 8 سال جنگ تحمیلی مانع از جذب سرمایههای ملی و بخش خصوصی در این منطقه شد. با وجود نقش مؤثر استان همدان درپشتیبانی 8سال دفاع مقدس و لطمههای ناشی از آن، این استان به دلیل پیگیر نبودن نمایندگان و مدیران ارشد در وزارتخانههای مربوطه و توجه نکردن به این موضوع مهم در گذشته، جزو مناطق جنگی به حساب نیامد و ازاعتبارهای بازسازی مناطق جنگی بیبهره ماند.
با توجه به 8 هزار شهید و هزاران جانباز وآزاده، انصاف این بود که به کاستیهای این استان در دوران سازندگی توجه ویژهای میشد.
در هر حال آنچه مسلم است این است که باید فرصتهای سرمایهگذاری را در شهرستانها احصاء و حوزه سرمایهگذاری را در سطح ملی و فرا ملی به ویژه در حوزه گردشگری و کشاورزی معرفی کنیم.
در هر حال، از رئیسجمهوری که مردم او را انتخاب میکنند، انتظار میرود که استانداری کارامد را تعیین کند که او نیز بتواند فرمانداران و مدیران قوی برای شهرستانها به کار گیرد و در تعامل با نماینده عدالت را در شهر حوزه خود محقق سازد.
از رئیس جمهور انتظار است وزرا بر اساس مناطق جغرافیاییشان برگزیند تا آنها نیز نگاهی به استان خود داشته باشند.
توجه به مناطق کمبرخوردار و جلوگیری از رانت و فساد نیز باید سرلوحه کار باشد.
در این بین توجه به جوانان و بهویژه بانوان که سهم عمیقی در مشارکت دارند یک ضرورت است.
متأسفانه بهکارگیری بانوان در سطوح مختلف مدیریتی پایین است و این مهم با وجود توسعه دانشگاهها و تربیت و تحصیل بانوان اثرگذار ، کاردان و کارامد با حضور آنان در عرصههای اجتماعی همخوانی ندارد.
توجه به مشکلگشایی از کار جوانان با اختصاص اعتبار به سازمان جوانان به ویژه در مناطق مهاجرفرست و دارای نرخ بیکاری بالا جامعه را احیاء خواهد کرد.
با توجه به این مباحث باید دید که رئیسجمهوری منتخب میتواند این خواستهها را برآورده سازد.
|
