|
مصریان باستان به زیورآلات شخصی علاقه زیادی داشتند و بیشتر آنها از انواع جواهرات استفاده میکردند.
کیفیت زیورآلات نشاندهنده موقعیت و جایگاه اجتماعی صاحب آن بود. زیورآلات طلا طرفداران زیادی داشت؛ چراکه هم به عنوان یک جواهر شخصی ارزشمند و هم به عنوان نماد قدرت در بین خانوادههای سلطنتی و اشرافزادگان جامعه محبوبیت داشت. برای مصریان باستان، طلا تجسم بخشی از «رع» ایزد مصر باستان و نماد زندگی ابدی بود.
به گزارش ایسنا، در طول ۳۰ قرن تمدن مصر باستان، مردان و زنان همه طبقات جامعه مصر به زیورآلات علاقه داشتند.
بیشتر مصریها از جواهرات استفاده میکردند و همراه با آن برای زندگی پس از مرگ، دفن میشدند؛ جواهراتی مانند گردنبند، انگشتر، دستبند و طلسم بسته به دارایی و موقعیت صاحب آن از مواد مختلفی ساخته میشد.
مردم دوران «پیش از دودمانی مصر» به خاصیت چکشخواری طلا و مقاومت آن در برابر کدر شدن پی بردند. این ویژگیها، همراه با درخشندگی طبیعی، آن را به مادهای پرطرفدار در استفاده از زیورآلات تبدیل کرده است که نشان دهنده جایگاه مهم صاحب آن است. محبوبیت جواهرات طلا در طول تاریخ طولانی مصر افزایش پیدا کرد، به طوری که حجم خیرهکننده زیورآلات طلایی که در کاوشهای باستان شناسی کشف شده است، این مسأله را تصدیق میکند.
بیشتر طلای مورد استفاده در مصر باستان از منطقه «صحرای شرقی»، منطقه کوهستانی بین نیل و دریای سرخ به دست میآمد. بر اساس اسناد موجود، حداقل ۱۳۰۰ معدن فعال در دوران باستان وجود داشته است و یک تشکیلات پیچیده تولید طلا و طلاسازی در سواحل نیل گسترش یافته بود. خراج و فتوحات خارج از کشور نیز خزانه مصر باستان را پر از طلا کرد. گمان میرفت که «نوبه» واقع در سودان امروزی، منبع قابل توجهی از طلا است.
|
