|
امسال همانند سال های گذشته روز معلم فرا رسید و باز هم شعارها و حرف و حدیثهای مختلفی در شأن و جایگاه معلمان از سوی سخنرانان و مسئولان مطرح خواهد شد اما نکته مهم اینکه شعار گفتن و حرف و حدیث گفتن نمیتواند چهره و منزلت از دست رفته معلمان را بازسازی کند.
مواردی چند وجود دارد که نشان میدهد وزارت آموزش و پرورش و متولیان امر، خود از عوامل اصلی تخریب شأن و منزلت فرهنگیان هستند که با تبریک فرا رسیدن روز معلم و قدردانی از زحمات فرهنگیان به مواردی از آنها اشاره میکنیم:
۱-چند روزی فضای مجازی از خبر قیچی کردن موی چند دانشآموز توسط یکی از معلمان ملتهب بود که این خبر با واکنشهای مختلفی مواجه شد.
این اقدام که گویا آخرین تلاش یک معلم برای قانونمند کردن دانشآموزان است قطعاً زمانی اتفاق میافتد که پیش از آن بارها به این دانشآموزان درباره رعایت قوانین مدرسه تذکر داده شده بوده است. در این اتفاق آنچه که پیش آمد حمله به معلمان و تحقیر رفتار معلم بود اما هیچ کس نپرسید که چرا دانشآموزان به قوانین مدرسه و شورای مدرسه مبنی بر رعایت پوشش رسمی و قوانین بهداشتی احترام نگذاشته و با بیتوجهی خانوادهها نیز در این زمینه کوتاهی کردند.
۲-بارها خبرهای مختلفی از برخورد با معلمان در برابر تنبیه دانشآموزان منتشر شده است که هر باره نیز موضوع برخورد و تنبیه معلم خاطی از سوی آموزش و پرورش اعلام شده و در خیلی از جاها چنین برخوردهایی با شکایت والدین به ادارات آموزش و پرورش و توجیه مسئولان آموزش و پرورش مبنی بر اینکه خانوادهها اعتراضی نکنند و صدای آنها بلند نشود مواجه شده است. در حالی که اولیای امر ملزم هستند طبق قانون از پرسنل و نیروهای خود در مقابل هر گونه تهدید، خطر یا هر موضوعی دفاع کرده و هر رویدادی را بر اساس عدالت بررسی کند، در بسیاری موارد دیده شده است که کاسه و کوزه بر سر معلمان و مربیان مدرسه شکسته و معمولاً خانوادهها از این موضوع مبرا میشوند.
۳- هر ساله بحث افزایش حقوق کارمندان دولت مطرح می شود و طبق قانون بودجه درصدی حقوق ایشان افزایش می یابد. در این افزایش حقوقها، ضمن آنکه هیچ خبر پرهیاهویی از سوی ادارات و دستگاههای مختلف منتشر نمیشود بلکه در خیلی از جاها بندها و تبصرههایی وجود دارد که حقوق افزایش یافته را به چندین برابر از پیشبینیها ارتقاء میدهد و معمولاً کارمندان دولت دریافتیهایی بالاتر از فرهنگیان دارند که این خود عاملی است برای مطالبه فرهنگیان بر اجرای قانون رتبهبندی و اعمال حقوقهای برابر.
البته در این زمینه متأسفانه بالاترین تبلیغات مبنی بر افزایش حقوق معلمان از سوی وزارت آموزش و پرورش و دستگاههای مرتبط نمایش داده می شود که این هجمه بزرگ منجر به ایجاد شائبه زیاده خواهی و تبلیغ منفی بر علیه فرهنگیان در سطح جامعه میشود و چنین وانمود می شود که فرهنگیان زیادهخواهند و به حق خود راضی نیستند.
در بسیاری موارد، مردم حقوق معلم را سنجهای برای افزایش سایر قیمتها میدانند در حالی که در عمل چنین افزایشی بسیار ناچیز و غیرقابل مقایسه با سایر کارمندان دولت است.
۴- اگر به هر یک از نهادهای دولتی به خصوص نهادهای بهداشتیدرمانی، بیمارستانها، مراکز نظامی، انتظامی، کلانتریها و یا سیستم دستگاه قضایی مراجعه شود با این عنوان که: هر گونه برخورد و بیاحترامی به کارمندان دولت جرم بوده و قابل پیگیری بوده و حتی تهدید به 6 ماه حبس برای افراد متعرض، اعلام میشود این قانون برای تمام دستگاههای دولتی و کارمندان مشمول بوده و در همه ادارات قابل اجرا است اما آن چیزی که اتفاق میافتاد اگر در جامعه پزشکی خطایی رخ دهد، قطعاً سیستم بهداشتی نسبت به برخورد با خاطی اقدام کرده و حراست بیمارستانی و مراکز بهداشتی سریعاً وارد عمل میشوند حتی اگر شخصی هم از نظر جسمی آسیب ببیند این آسیب در نظام پزشکی و شورای پزشکی و کمیسیونهای مختلف پزشکی ارزیابی میشود و در اکثر موارد هم شکایتها ختم به خیر به نفع پزشکان شده است و یا معمولاً رأی به نفع پزشک داده میشود.
در سیستم دادگستری کوچکترین صحبت تند و اعتراضی ممکن است با برخورد و حتی بازداشت فرد از سوی قضات محترم و یا عوامل سیستم دستگاه قضا مواجه شود و یا نیروی انتظامی و سایر ادارات نیز مشابه چنین رفتارهایی وجود دارد که همگی اینها در دفاع از حقوق کارمندان دستگاه مربوطه میشود.
همین قانون در وزارت آموزش و پرورش متأسفانه به فراموشی سپرده شده و در بسیاری از مواقع دیده شده ورود بدون مجوز والدین و افراد به مدارس که محوطه و یا فضای دولتی میباشد و حضور در مدارس، بیاحترامی و حتی ضرب و شتم و ناسزاگویی برای فرهنگیان در مدارس اتفاق میافتد که متأسفانه در چنین مواردی قانونی برای حمایت از معلم دیده نمیشود و برخوردها بیشتر به سمت مصالحه و کوتاه آمدن و حتی در بسیاری از موارد با توجیه وعذرخواهی فرهنگیان و... ختم به خیر میشود.
معمولاً فرهنگیان و مدیران مدارس نیز در چنین مواردی با توجه به اینکه ادارات پشت اینها را خالی میکنند و آنها را حمایت نمیکنند مجبور به عقبنشینی شده و باعث تنزل شأن و جدایگاه معلمان در جامعه، در پیش خانواده و حتی دانشآموزان میشوند.
لازمه جلوگیری از چنین امری اجرای دقیق قانون و برخورد با چنین مواردی است تا جایگاه و وجهه معلمان در جامعه از این بدتر نشود.
۵-تمامی دستگاهها و نهادها برای خود تعاونیها، تشکلها و سازمانهای زیر مجموعهای دارند که اقدام به ارائه خدمات به کارمندان خود مینماید از مهمترین بحثهایی که برای فرهنگیان وجود دارد صندوق ذخیره فرهنگیان، بانک سرمایه با سرمایه فرهنگیان و فروشگاههای زنجیرهای فرهنگیان است که در تمام کشور و استانها وجود دارد که با سهام فرهنگیان شکل گرفته و قرار بوده است که خدمات مختلفی را به فرهنگیان ارائه دهند آن چیزی که در سالهای گذشته اتفاق افتاده است اختلاس از صندوق ذخیره و بانک سرمایه و خبرهایی بوده که منجر به حیف و میل سرمایه بسیاری از معلمان و سهام آنها شده است.
در کنار آن فروشگاههای فرهنگیان که اقدام به ارائه کالاهای اساسی مینماید نیز در بسیاری از جاها از نظر ارائه خدمات و کالا و... کاملاً غیرحرفهای عمل کرده و حتی آنچنان سطح کار معلمان را پایین آوردهاند که با تبلیغات گسترده خود اقدام به بازاریابی برای بسیاری از فروشگاههای و شرکتهای خارج از مجموعه مینماید تا در قالب فروش اقساطی و نمایندگی و... کالاهای مختلف را به معلمان به صورت اقساطی به فروش برسانند که در این زمینه سبب تنزل جایگاه معلمان شده و آنها را در سطح اقشار بسیار ضعیف با عزت نفس پایین نشان دهد حتی در بسیاری از جاها همین فروشگاهها برای فروش کالا به فرهنگیان آنقدر شأن معلمان را پایین میآورند که اقدام به بازرسیهای غیرحرفهای اجناس خریداری شده مینمایند که در برخی از موارد نیز این بازرسیها و بررسی کالای خریداری شده و کنترل آنها در مبادی خروجی فروشگاهها مورد اعتراض قرار گرفته است.
۶- موضوع سازماندهی و توزیع و حضور معلمان در مدارس از بحثهایی است که غالباً با چالشهای بسیار مهمی در ایام تابستان مواجه میشود فقط کافی است در ایام سازماندهی فرهنگیان به ادارات مختلف در سطح استان یا کشور مراجعه کنید با خیل عظیمی از فرهنگیانی مواجه می شوید که برای تعیین مدرسه و مکان خود با چالشهای مختلفی مواجه هستند و در اغلب این موارد با برخوردهای تند و بسیار زننده عوامل اداری و مدیران ادارات منجر به اعتراض و موارد بسیاری حادی برای فرهنگیان میشود این نوع رفتار نشان میدهد که جایگاه معلمان در نزد ادارات و متولیان آموزش و پرورش بسیار پایینتر از آن چیزی است که در زبان میرانند.
۷ - طبق استانداردهای تعریف شده هر معلم ملزم است در کلاس استاندارد ۲۴ نفری تدریس کند و آموزشهای لازم را انجام دهد در حالیکه در مراجعه به بسیاری از مدارس با توجه به پایین بودن زیرساختها، امکانات آموزشی و متأسفانه بیبرنامگی در وزارت آموزش و پرورش که پایینترین اعتبارات و بودجهها در بین سازمانها به این وزارتخانه تعلق میگیرد ما شاهد حضور دانشآموزان در کلاس ۳۵ نفری هستیم که اگر استاندارد ۲۴ نفر را مورد نظر قرار دهیم هر معلم ۱۱ دانشآموزان را به صورت اضافه بر وظیفه اقدام به تدریس و آموزش مینماید که این ۱۱ دانشآموز هیچگاه دیده نشده و هیچ کس نپرسیده است که این اضافه بر استاندارد و قوانین تعریف شده چگونه و به چه شکل برای معلمان جبران و مورد توجه قرار میگیرد.
۸- موارد مطرح شده و بسیاری از موارد دیگر موضوعاتی هستند که باعث میشود تا میزان نگاه وزارت آموزش و پرورش و متولیان آموزش و پرورش به فرهنگیان را در آن درک کرد اغلب موارد بیشتر آن چیزی که در ادارات و نهادهای مختلف مربوط به آموزش و پرورش دیده میشود معلمان را هم به افرادی غیر عضو برای سازمان و نهاد میدانند که در حد یک ارباب رجوع و مراجعه کننده با او برخورد میشود در حالی که اگر به نهادها و ادارات مختلف مراجعه کنید بازنشستگان، کارمندان و حتی نیروهای مختلف در سازمانهای زیرمجموعه یک وزارتخانه از سوی خود وزارتخانه و متولیان مربوطه مورد تجلیل و احترام و توجه هستند در حالی که چنین چیزی در آموزش و پرورش بنا به دلیلی که مطرح شده و خیلی از دلایل دیگر دیده نمیشود.
دغدغه اصلی معلمان معیشت نیست آن چیزی که برای فرهنگیان مهم است شأن و جایگاه و حفظ حرمت آنهاست که در بسیاری از موارد این شأنیت از سوی خود متولیان بنا به هر دلیلی زیر سوال می شود و متأسفانه تأثیر آن در سطح جامعه به دلیل وجه خاص و به عنوان چهرههای مرجع بسیار تأثیر منفی گذاشته و در جامعه نیز این شأنیت زیر سوال میرود.
از قدیم گفتهاند که حرمت امامزاده به متولی آن است. احترام به معلم به متولیان آموزش و پرورش برمیگردد و اگر قرار است فرهنگیان جایگاه خود را به دست بیاورند باید از متولیان آموزش و پرورش کلید این موضوع بخورد. یعنی بسیاری از مباحثی که موجب پایین آمدن شأن و جایگاه و منزلت معلمان میشود از برنامههای تبلیغاتی ، خبری و رفتارهای هیجانی یا کارهای مختلف غیرکارشناسی از سوی متولیان دستگاهها آموزش و پرورش حذف گردد و این امکان پذیر نیست مگر با تغییر دیدگاه و نگاه مسئولان امر چراکه معلمان دغدغه معیشت ندارند آنها نگران و مطالبهگر شأن و جایگاه خود هستند و این جایگاه را باید از متولیان و دستگاه آموزش و پرورش طلب کرد.
|
