|
مشکل مهم زمانه امام باقر(ع)، مسأله جریانهای تندرو و افراطی بود که به دلیل سیاستهای غلط جریانهای حاکم، رو به گسترش بودند.
برخی از این جریانها حتی با سوء استفاده از روایات امام باقر(ع) و نسبت دادن احادیث جعلی به امام میکوشیدند از حیثیت دینی و شیعی برخوردار شوند و با کشاندن شیعیان به جمع خود به اغراض سیاسیشان جامه عمل بپوشانند.
به خصوص زمانی که امام باقر(ع) در مدینه تشریف داشتند. حضرت آنها را طرد میکردند و دستور میدادند که اصحاب و دوست داران ایشان نیز آنها را طرد نمایند.
مثلا «یفرة بن سعید» و « بیان بن سمعان» از جمله چهرههای معروف مذهبی افراطی و تندرو بودند که توسط اصحاب امام باقر(ع)، مورد نکوهش قرار میگرفتند.
این جریان ها سعی میکردند با وانمود کردن اطاعت ظاهری از ولایت امام(ع)، خود را از عمل به اخلاق اسلامی معاف دانسته ولی امام باقر(ع) مکرر آنها را به لزوم عمل صالح و رعایت اخلاق تأکید میفرمودند و سعی در خنثی نمودن اندیشه انحرافی آنها میکردند.
در کنار نکوهش و خنثی کردن اقدامات افراطی این جریانها، امام باقر(ع) تلاش میکردند تا با رفتاری بر اساس مدارا، به عموم مردم نشان دهند که شیوه برخورد با هر نوع افراطگری و توهین در اخلاق اسلامی، چگونه باید باشد.
شیوه مدارا و اخلاق اجتماعی امام پنجم
مدارا با مردم و به خصوص مدارا با مخالفان، نه تنها سیره رسول خدا(ص)، بلکه سنت خداوند است که از سوی امامان معصوم ترویج شده است. گزیده خبرآنلاین از منابع مرجع و مستند درباره رفتار و گفتار امام باقر(ع) درباره توهین کنندگان را در زیر می خوانید:
امام باقر(ع) فرمودند: در تورات – آنجا که خداوند با موسی(ع) سخن میگوید، آمده: ای موسی، راز نهفته مرا در دلت پنهان کن و در مقابل، مدارایم را با دشمنانم و دشمنان خودت آشکار سازو با افشای اسرارم، آنان را به دشنام گویی علیه من وادار مساز که در آن صورت، با دشمنانم و دشمنان خودت در دشنامگویی به من شریک شدهای.
|
