|
تصمیم وزارت آموزش و پرورش مبنی بر تغییر ساعت آغاز بهکار مدارس از ۶ تا ۱۳، موجی از اعتراض و نارضایتی میان والدین، معلمان و دانشآموزان بهراه انداخته است. این تصمیم که تنها چند روز پیش از پایان سال تحصیلی ابلاغ شد، بیش از آنکه نشان از یک سیاستگذاری سنجیده داشته باشد، بیبرنامگی و شتابزدگی در تصمیمگیریهای کلان آموزشی را به رخ میکشد.
بر اساس اعلام وزارت آموزش و پرورش، آغاز کلاسها در مدارس تکنوبته میتواند با نظر مدیر مدرسه و مشورت با اولیا، بین ساعت ۶ تا ۸ صبح باشد. با این حال، تمام مدارس موظف به آمادگی پذیرش دانشآموزان از ساعت ۶ صبح هستند. این در حالی است که در عمل، بسیاری از مدارس بدون توجه به بخشنامهها، روند عادی گذشته را ادامه دادند و همین ناهماهنگی سبب سردرگمی شدید در میان خانوادهها شد.
یکی از والدین در گفتوگو با خبرنگار همدانپیام، از تجربه صبحگاه نخستین روز اجرای این تصمیم گفت: با هزار سختی دختر ۹ سالهام را بیدار کردم تا ساعت ۶ در مدرسه باشد، اما در مدرسه تا ۷ باز نشد! برخی از دانشآموزان طبق روال قبل آمده بودند و برخی دیگر طبق ساعت جدید؛ هیچ نظمی وجود نداشت.
درست زمانی که دانشآموزان در آستانه امتحانات هستند، چنین تغییر ناگهانی در ساعت مدرسه نه تنها آرامش روانی آنها را بههم میریزد، بلکه برنامهریزی والدینی که شاغلاند یا از سرویسهای مدرسه استفاده میکنند نیز با چالشهای جدی مواجه کرده است.
یکی دیگر از مادران با گلایه میگوید: هر سال با دردسر زیادی سرویس میگیریم، حالا باید برای یکی دو ساعت حضور در کلاس هم هزینه کامل بدهیم. از طرفی هم سیستم خواب آنها بههم میریزد که میتواند تبعات منفی در نحوه یادگیریشان داشته باشد.
همچنین یکی از معلمان که خود مادر یک دانشآموز است، عنوان میکند: نمیدانم چه زمانی باید فرزندم را به مدرسه ببرم یا خودم در کلاس باشم. این تصمیم در آستانه پایان سال تحصیلی یک اشتباه محض است که بهتر بود پیش از اطلاعرسانی آن بازنگری میکردند. این اعتراضها بهقدری گسترده بود که مسئولان استان نیز ناچار به واکنش شدند.
اسدا... ربانیمهر، مدیرکل اجتماعی استانداری همدان با اشاره به نارضایتی شدید خانوادهها، از پیگیری جدی برای بازنگری در این تصمیم خبر داد و تأکید کرد که اصلاح این روند در دستور کار قرار گرفته است. با توجه به درخواستهای مردم و اهمیت آرامش خانوادهها، اصلاح ساعت کاری مدارس بهصورت جدی در دستور کار استانداری قرار گرفته است و تصمیم مناسبی اتخاذ خواهد شد که مشکلی برای خانوادهها پیش نیاید.
آنچه در این میان بیش از همه به چشم میخورد، نبود هماهنگی، نبود زمانبندی مناسب و بیتوجهی به شرایط روانی و معیشتی خانوادههاست. آموزش و پرورش باید بداند که هرگونه تغییر در ساختار زمانی مدارس، بهطور مستقیم بر زندگی میلیونها نفر تأثیر میگذارد و نمیتوان با تصمیمات لحظهای، آینده تحصیلی و آرامش روانی دانشآموزان و خانوادهها را دستخوش اختلال کرد.
بهتر است مسئولان به جای آزمون و خطا در چنین مسائل حساسی، با برنامهریزی علمی، نظرخواهی از ذینفعان و رعایت اصل تدریج در اجرا، تصمیماتی اتخاذ کنند که نه تنها اجرایی باشد، بلکه رضایت عمومی را نیز به همراه داشته باشد
|
