|
۱- یکی از اقدامات دولت سیزدهم تسهیل در پرداخت تسهیلات خرد و افزایش رقم آن و موظف کردن بانکها به پرداخت این نوع تسهیلات تکلیفی است.
در واقع دولت با درک شرایط اقتصادی جامعه که زندگی بدون دریافت تسهیلات را برای مردم مشکل کرده، این تدابیر را اتخاذ کرده است.
۲- بنا بر اعلام مسئولان مربوطه در سفر استانی رئیسجمهور به استان ۱۷ هزار درخواست تسهیلات قرضالحسنه ثبت شده که بانکها موظف شدهاند این تسهیلات را به میزان ده تا ۱۵ میلیون تومان به هر متقاضی پرداخت نمایند.
این تسهیلات جدای از درخواستهای تسهیلات از نوع دیگر مانند اشتغال و مسکن و... است که مسئولان تاکنون توضیحی درباره میزان و چگونگی پرداخت آن و وظیفه بانکها در این زمینه ندادهاند.
۳- دولت بانکها را در قبال حمایت از تولید نیز موظف به پرداخت تسهیلات با هماهنگی مدیران اقتصادی استانها کرده است.
تسهیلاتی که معمولاً در قالب رونق تولید و تبصره ۱۸ بودجه به تولیدکنندگان پرداخت میشود و برای پرداخت آن جلسات منظمی در استان برگزار میشود.
۴- از دولتهای گذشته رسم بر این بوده که میزان پرداخت تسهیلات تولید مبنایی بر ارزیابی استان در توفیق یا ناکامی در توسعه اقتصادی باشد.
بر این اساس استانداران تمام تلاش خود را بر مقید کردن بانکها بر همکاری با تولیدکنندگان و پرداخت هر چه بیشتر تسهیلات قرار داده و به همین دلیل همیشه با اعلام نارضایتی از عملکرد بانکها، از راهکار فشار برای همراه کردن آنها استفاده میکردند.
۵- آنچه مشخص است فشار بر بانکها برای پرداخت تسهیلات در این دولت افزایش یافته و تکالیف بانکها علاوه بر پرداخت تسهیلات تولید با انواع دیگر تسهیلات افزایش مییابد.
شرایطی که به نفع توسعه اقتصادی نبوده و در آینده بانکها را تبدیل به مسألهای برای اقتصاد کشور خواهد کرد.
۶- بسیاری از صاحبنظران پرداخت تسهیلات بدون تلاش برای بازاریابی، صادرات و برنامه تجاری داشتن را محکوم به شکست میدانند.
در این منطق کالای تولیدی باید بازار خرید داشته باشد و اگر نظام تجاری کشور به خوبی کار نکند، تسهیلات قابل بازگشت نخواهد بود و بانکها را دچار چالش حقوقی و... با تولیدکنندگان خواهد کرد.
۷- با این اوصاف افزایش فشار به بانکها برای ارائه تسهیلات تولید و ارزیابی بر اساس میزان پرداخت تسهیلات، راهکار مناسبی به نظر نمیرسد و تا استان برنامه تجاری مناسبی نداشته باشد، از توسعه تولید سودی نخواهد برد.
به همین دلیل توجه به بخش خصوصی و برنامهریزی برای دستیابی به برنامه تجاری اصولی و حضور در بازارهای جدید و صیانت از بازارها میتواند تکمیل کننده کار بانکها در پرداخت تسهیلات اصولی به سرمایهگذاران دارای اهلیت و طرح توجیهی مناسب باشد.
|
