|
والدین همواره خواستار برقراری تعادل در تمام زمینههای تربیتی و مراقبتی برای کودکان هستند.
فرزندپروری یکی از مهمترین مباحثی است که همه والدین باید اطلاعات و مهارتهای مورد نیاز در آن را به به دست آورند؛ از تشویق کودک برای کار در مدرسه و ورزش گرفته تا مدلسازی ارزشها در سنین رشد کودک همه و همه مباحث مربوط به فرزند پروری هستند.
والدین تأثیر بسزایی در زندگی فرزندان خود دارند و کودکان در هر زمینهای از والدین خود الگو گرفته و نوع عملکرد والدین در آینده و نوع رفتار کودکان مؤثر است.
بیشتر والدین کار میکنند تا بهترین شروع ممکن را به فرزندانشان هدیه دهند؛ اما مسأله مهم اینجاست که والدین باید درک کنند که بچهها با خلق و خو، شخصیت و اهداف خاص خودشان وارد جهان میشوند و در مجموع هر فرزند ویژگیهای شخصیتی مخصوص به خود را خواهد داشت که در بیشتر مواقع غیرقابل پیشبینی است.
یک کارشناس روانشناسی درباره مشکلات فرزندپروری، گفت: اولین موضوع مطرح میان والدین، حس مدیریت آنها نسبت به کودکان است و سعی دارند به دنبال برآورده شدن آرزوهای خود در کودکانشان باشند.
احمد قرهخانی افزود: کودکان به سبب مدیریت والدین، وابسته به پدر و مادر شده و بستر اضطراب و افسردگی برای آنها ایجاد میشود؛ همچنین والدین سبب از بین رفتن استقلال در کودکان شده و حس تصمیمگیری را از آن ها گرفته و فرزندان در آینده توانایی برطرف کردن مشکلات را از دست خواهند داد و در کوچکترین مشکلات ناکام و سرافکنده خواهند بود.
وی در ادامه اضافه کرد: تک فرزندی در خانواده ها زیاد شده و همین موضوع نیز موجب افزایش وابستگی به والدین است و فرزندان حتی توانایی نه گفتن در جمع همسالان خود را نداشته و دچار آسیبهای اجتماعی مانند اعتیاد خواهند شد.
همچنین وی در ادامه درباره بهترین شیوه فرزندپروری، بیان کرد: بهترین شیوه فرزندپروری، فرزندپروری مقتدرانه است؛ یعنی والدین به موقع در مقابل فرزند خود مهربان و منعطف بوده و به موقع اقتدار، کنترل و نظارت داشته باشند چرا که امروزه از علتهای مشکلات فرزندان نبود تعادل رفتاری از سوی والدین است بهطوری که گاهی وقتها والدین بدون ابراز محبت فقط قصد کنترل کودک را دارند و گاهی وقتها بدون کنترل فقط قصد برآوردهکردن نیازهای کودک را دارند.
وی در ادامه افزود: این قبیل مشکلات موجب کاهش حس قدرت و اعتماد به نفس در کودکان میشود پس نیاز است ابتدا پدر و مادر در نوع فرزندپروری باهم هماهنگ بوده و در کنار هماهنگی محبت و احساسات را همزمان با کنترل و نظارت انجام دهند تا در رفتار خود و کودکانشان تعادل ایجاد کنند.
قرهخانی در پایان گفت: فرزندان همواره بهطور مستقیم و غیرمستقیم، مشغول الگوپذیری از والدین خود بوده و از سخنان و رفتار آنها تأثیر میگیرند، پس نیاز است والدین در رفتار خود دوگانگی نداشته باشند تا کودکان نیز نحوه صحیح رفتار را آموزش ببینند.
|
