|
عواقب الحاق روستاهای حسنآباد، علیآباد و قاسمآباد 3 سال پس از تصویب بر روستاییان روشن شد که اهالی آنها در اعتراض به این اقدام تا مصلحت نظام برای حل مسائلشان رفتند.
اکنون نیز حدود 2 سال است که صحبت از الحاق جورقان به شهر همدان است، اما در طرح جامع به تصویب نرسید. با این حال اخیراً در بازنگری طرح که به درخواست گروه مخالف در حال انجام است به این الحاق جدیتر پرداخته شده است، اما شهردار آن قبل از ورود دلالها و افزایش سرسامآور قیمت زمین و مساکن آن مخالفت خود را اعلام کرد و گفت که با الحاق، جورقان ناخودآگاه به منطقه حاشیهنشین تبدیل میشود و پس از الحاق، قیمت زمین چند برابر خواهد شد.
البته از زمانی که صحبت از الحاق روستا و منطقهای به شهر میشود قیمت آن شروع به بالا رفتن میکند و حتی اگر الحاق هم تصویب نشود، اما دلالها بر افزایش قیمت زمینهای آن تأثیر میگذارند، اما تاکنون اغلب ساکنان روستاها از نتیجه الحاق راضی نبودهاند که معمولاً سبب بالا رفتن صدای اعتراض و یا تجمعهایی شده است. اکنون نیز جورقان در معرض الحاق قرار گرفته، اما شهردار آن معتقد است: جورقان پس از الحاق به شهر همدان به حلبیآباد تبدیل میشود که در آن صورت حتی اهالی بومی جورقان نیز توان خانهدار شدن را از دست خواهند داد.
داود احمدی با تأکید بر اینکه با الحاق به شهر همدان مخاف هستیم به ایسنا گفت: هر شهری در هر نقطه از ایران به مراکز استان الحاق شود نه تنها موجب رشد نمیشود، بلکه پسرفت آن را نیز شاهد خواهیم بود و به سکونتگاه غیررسمی تبدیل میشود.
وی عنوان کرد: تجربه ثابت کرده است در روستاهایی که قبلاً به شهر همدان اضافه شدند آمار ساخت و سازهای غیرمجاز بیشتر شده و قیمت زمین و مسکن نیز افزایش یافته است و اگر جورقان نیز به همدان الحاق شود علاوه بر اینکه به سرنوشت این روستاها دچار میشود به حاشیه شهر نیز تبدیل میشود.
احمدی ادامه داد: اگر جورقان بخشی از همدان شود هیچ کسی از رینگ بالای شهر در آن ساکن نمیشود و سرریز جمعیتی استانهای دیگر در این منطقه سکونت میکنند، بنابراین شاهد برساخت هویت خواهیم بود و منظور از برساخت هویت چیزی است که وجود ندارد، اما تولید میشود.
وی گفت: در طرح جامع شهری فقط نباید به فکر مسکن باشیم، بلکه باید به سایر حوزههای شهری نیز توجه شود.
جورقان هویتی هزاران ساله دارد، اسم کهن این شهر گوراوان به معنی گور آهوان است و پرویز اذکایی از آنجا به محل شکار بهرام گور یاد کرده است و اگر این شهر را به همدان ملحق کنیم اصالت آن از بین میرود.
وی افزود: به عبارت دیگر شخصی از روستایی به هر دلیل به شهر مهاجرت میکند و نمیتواند وارد شهر شود، بنابراین در سکونتگاههای حاشیه شهر ساکن میشود و این موضوع سبب میشود افراد با فرهنگهای مختلف در کنار هم زندگی کنند و بر ساخت هویتی شکل میگیرد که قبلاً وجود نداشته است.
احمدی راهکار این موضوع را زیاد شدن محدوده شهری جورقان دانست و گفت: این راهکار همان است که برای مریانج اتفاق افتاد و میتواند برای جورقان هم عملی شود و موجب میشود علاوه بر اینکه مسکن سرشکن شود هویت شهر هم حفظ شود.
شهردار جورقان با اشاره به اینکه نمیتوانیم شهری مانند جورقان که ردپا در تاریخ دارد را نابود کنیم، تأکید کرد: الحاق راهکار مناسبی نیست و باید در کل کشور این معضل حل شود.
احمدی بیان کرد: مشاور طرح جامع باید پاسخگو باشد آیا باید زمین کشاورزی به مسکونی تبدیل شود؟ یا باید آب فاضلاب را از چشمههای گوارای الوند جدا کنیم؟ بنابراین اگر فکر میکنیم به طرح جامع باید تنها شهرساز و معمار انتقاد کنند به آن جفا کردهایم، در طرح جامع شهری باید کشاورز، روانشناس، علوم اجتماعی و... هم دیده شوند.
شهردار جورقان مطرح کرد: کاش به جای دعوا بر سر طرح جامع، دلسوزان شهر مینشستند و طرح جامع را طوری میدیدند که افزون بر پاسخگویی در حوزه شهرسازی و معماری به دیگر موضوعات مهم و سند چشمانداز همچون گردشگری، مهاجرپذیر بودن یا مهاجر شدن، رویکردهای اجتماعی و سایر مسائل مهم حوزه فرهنگ را نیز مورد بررسی قرار میدادند.
احمدی بیان کرد: تصمیمات امروز مسئولان در آینده تأثیرگذار خواهد بود و کاش طرح جامعی را به آینده تحویل ندهیم که اما و اگر داشته باشد و اگر صادقانه و با کار کارشناسی، کارشناسان به این نتیجه برسند که الحاق جورقان و مریانج و شورین گرهگشا خواهد بود مخالفت نخواهیم کرد.
وی در پایان با بیان اینکه ۳۵ درصد جمعیت شهری در مناطق حاشیهای و سکونتگاههای غیر رسمی و کم برخوردار، اما پر توان ساکن هستند، گفت: طرح جامع نباید کاری کند که حتی یک درصد به این رقم افزوده شود، بلکه بالعکس باید این عدد را کاهش دهد و اگر این موضوع را تضمین میکند جای مخالفت باقی نمیماند.
|
