|
نزدیک به 4 ماه از شیوع ویروس مرگبار کووید 19 در جهان میگذرد و در این مدت حدود 5/2 میلیون انسان از هر نژاد و زبان و رنگ و مذهب گرفتار این بیماری تنفسی شده و متأسفانه تعداد مرگومیر ناشی از این ویروس مرگبار تاکنون به حدود 200 هزار نفر رسیده است. نگرانیهای جهانی از خطر کووید 19 این است که با وجود دانشمندان و پژوهشگران مطرح جهانی و کانونهای بسیار مجهز و پیشرفته علمی و تحقیقاتی ویژه بیماریهای اپیدمی و آندمی هنوز و در مدت نسبتاً طولانی از شیوع این ویروس هیچ نشانه دلگرمکنندهای از ساخت واکسن یا داروی پیشگیری و درمان کرونا وجود ندارد و بیم آن میرود که چالش مقابله و ریشهکن کردن ویروس کرونا همچون بیماریهای ناامیدکنندهای نظیر انواع سرطانها و ویروس ایدز، سالها زمان لازم داشته باشد!
در همین حال اندک دلخوشیهایی که نزد مردم جهان برای مقابله با کرونا وجود دارد، این است که با استفاده از آب و صابون و مواد ضدعفونی کننده حتیالامکان ویروس را از خودمان دور نگه داریم و شواهد امر هم نشان میدهد چنین دلخوشی اندک بین مردمان جهان در حالحاضر تنها راهکار متوقف کردن کرونا است. از سویی دیگر با توجه به نامشخص بودن سرنوشت و رفتن یا ماندن میهمان ناخوانده کرونا در جهان، واقعیت بزرگ و غیرقابل کتمان این است که مقوله «زندگی» نیز متوقف شدنی نیست و کار یک روز و 2 روز و 4 ماه هم نیست که برای ناامید کردن کرونا، کرکره زندگی را پایین بکشیم و بلانسبت تمام آدمها، مجبور بشویم مثل یک خرس در خواب طولانیمدت زمستانی از ذخیره چربی بدنمان تغذیه کنیم بلکه تا بهاری دیگر زنده بمانیم!! در تمام مدت جنگ جهانی کرونا، دولتهای مختلف در حیطه امکانات، سیاستهای داخلی و عیار تعاملی که با ملتهای خود دارند، حمایت کردهاند و در کنار مردم بودهاند، دولت جمهوری اسلامی نیز جدای از این قاعده نبوده و چنانچه قضاوت خداپسندانه بهعمل آید، دولتها با وجود سختیها و محدودیتها و دامنه انتظارات مردم، عملکرد خوبی داشته است، اما در هر صورت کاستیهای فراوانی هم وجود دارد و عملکرد مدیریتها در تمام حوزههای اجرایی یکسان نیست و درنهایت عدالت مطلق تنها و تنها در ید قدرت خداوند لایزال است و بس.
با وجود ادامه اجتنابناپذیر خطر کرونا اما در سایه تجربهها و راهکارهایی که برای مقابله با این خطر حاصل شده است، دولتهای جهان جسته و گریخته روزنههای زندگی را برای ملتهای خود باز میگذارند چون ناگزیر همانگونه که اشاره شد چربیهای ذخیره به پایان میرسد و هر فردی از جامعه به فراخور هنر و توانایی و مسئولیت خود باید در کنار مبارزه با خطر کرونا، راههای دسترسی به تجلیگاههای زندگی شخصی و اجتماعی را نیز پیدا کرده و بپیماید! ولیکن در چنین عرصه جنگ و گریز کسانی منشأ اثر و خدمت و موفق خواهند بود که کاملاً هوشیار و دانا باشند و هرگز دشمن پنهان و ناشناس خود را که در هر کجایی امکان کمین آن وجود دارد، دستکم نگیرند.
ناگزیریم زندگی کنیم و مواظب کرونا هم باشیم، تا سرانجام اینکه روزی دیر یا زود خود ما اهل رسانه و اطلاعرسانی، به جهانیان اعلام کنیم که آسوده خاطر باشید، شهر در امن و امان است و ویروس کرونا محاصره و اسیر شد! حال که باید با وجود خطر کرونا به زندگی خودمان ادامه دهیم و راه خود را برویم، شرط عقل و عمل این است که غفلت نکنیم و چنانچه خدا را شکر تاکنون آلوده به ویروس کرونا نشدهایم، غافلگیر نشویم! چون پساز اینهمه مدت و بیماری و مرگومیر هزاران انسان بلکه بیگناه، باید کاملاً متوجه شده باشیم که هیچ چیزی شوخی نبوده و خطر جدی است و خودمان باید مواظب سلامتی و زندگی خودمان باشیم.
|
