|
شواهد حاکی از آن است که نزدیک شدن به انتخابات مجلس یازدهم، وعده تقسیمات استانی را افزایش میدهد. باید پرسید که تقسیمات استانی به نفع کدام نیرو عمل میکند، نیروی توزیع متوازن امکانات یا نیروی پیروزی در انتخابات؟
بعضی از شهرها و استانهایی که امروزه به اسم میشناسیم در گذشته در تقسیمات کشوری نبوده و به مرور زمان طی طرحهایی از سوی دولت و مجلس به وجود آمدهاند. برخی از استانهایی که صفتهای غربی، شرقی، شمالی یا جنوبی دارند، استانهایی هستند که مشمول طرحهای تقسیمات استانی شدهاند. تقسیمات استانی و تعیین بودجه استانی مجزا، از یک طرف میتواند منجر به توزیع متوازن امکانات شود و از طرف دیگر میتواند علاوه بر بار مالی زیاد موجبات خرد شدن مناسبات فرهنگی و قومیتی را فراهم کند.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی یکی از مهمترین بازیگران صحنه تقسیمات استانی هستند. آنها میتوانند طی یک بررسی علمی و کارشناسی پیشنهاد تشکیل استانی جدید را مطرح کرده و بانی توزیع متوازنتر امکانات و محرومیتزدایی از یک منطقه شوند، همین نمایندگان میتوانند پیشنهاد طرح تشکیل استانی را بدهند که ضرورت چندانی نداشته باشد و علاوه بر بار مالی فراوان، از همگسیختگی فرهنگی و قومی به بار بیاورد.
به گزارش ایسنا،رئیس ستاد انتخابات کشور در گفتوگویی تفصیلی با ایسنا در پاسخ به این پرسش که آیا تاکید چندباره این موضوع به دلیل وعدههای تقسیمات استانی توسط داوطلبان احتمالی انتخابات است؟ گفت:«معمولا 6 ماه مانده تا انتخابات، تقسیمات متوقف میشود تا کسی قولی ندهد زیرا در ایام نزدیک به انتخابات، وعدههای تشکیل استان «الف شمالی» یا «ب مرزی» داده میشود که اصلا معنی ندارد، زیرا تقسیمات باید براساس کار کارشناسی انجام شود. در ماههای منتهی به انتخابات، موضوع تقسیمات استانی را نخواهیم داشت اما برخی ارتقاهای درون استانی که کار کارشناسی آن انجام شدهاست را خواهیم داشت. البته این تغییرات را هم در یکی دو ماه آینده متوقف خواهیم کرد تا هیچ بحث و شائبهای ایجاد نشود. کسانی که وعده تقسیمات استانی میدهند با روند کار آشنا نیستند. البته ممکن است برخی هم موضوع تقسیم استانی را از چند سال پیش دنبال کرده و امروز بر این مسئله تمرکز کنند و پیگیر آن باشند، روند کار در موضوع تقسیمات استانی این است که اول استان، کار کارشناسی کرده و موضوع را به وزارت کشور میدهد، سپس وزارت کشور کار کارشناسی خود را انجام داده و پیشنهاد را به کمیسیون سیاسی دولت تقدیم میکند. در این کمیسیون، موضوع بحث میشود و چه بسا پیشنهاد بازگردانده شود ولی اگر در کمیسیون سیاسی دولت تصویب شد، پیشنهاد به هیأت دولت فرستاده میشود و نهایتا در این باره در هیأت دولت تصمیمگیری میشود.»
نتیجه منطقی توسعه مرکزگرا، تشکیل 2 قطب مرکز و پیرامون است. مرکزی که همه امکانات را میبلعد و پیرامونی که روزبهروز منفورتر میشود. به بیان دیگر هر چه از مرکز دورتر برویم توزیع نابرابر امکانات و محرومیت آشکارتر خواهدشد. اگر عدم توزیع متوازن امکانات مبنا و معیار مناسبی برای تقسیمات کشوری و شکلگیری استانهای جدید باشد، با یک دور باطل بیانتها مواجه خواهیم بود چرا که پس از تشکیل استانهای جدید باید منتظر تبدیل شهرها و شهرستانها به استان و طبعا ناآرامیها و آشوبهای منطقهای باشیم. قبل از هر چیز باید به این پرسش اندیشید که راهکار مناسب و منطقی برای توزیع متوازن امکانات چیست؟
|
